Original Post

Πλήρες Κείμενο:

– Ο άντρας μου μου απαγόρευσε να γίνω διευθύντρια. Μάζεψα σιωπηλά τη βαλίτσα μου και άφησα μια έκπληξη στο κομοδίνο.– Για μια θέση εργασίας διαλύεις μια κανονική οικογένεια!Ο Σεμιόν πέταξε με δύναμη μια πολύχρωμη πιάστρα κουζίνας πάνω στο τραπέζι.

Γλίστρησε πάνω στο τραπεζομάντιλο και έπεσε στο πάτωμα.

Κανείς δεν μπήκε στον κόπο να τη σηκώσει.

Το πρόσωπο του άντρα της είχε κοκκινίσει από την αγανάκτηση.– Για τι πράγμα μιλάς τώρα, Σιόμα;Η Λένα τράβηξε με δυσκολία το φερμουάρ της μεγάλης ταξιδιωτικής τσάντας.

Επίτηδες το έκανε αργά.

Έξω είχε νυχτώσει εδώ και ώρα, οι πάνω γείτονες, όπως συνήθως, μετακινούσαν έπιπλα, ενώ στη μικρή της κουζίνα κατέρρεε μια δεκαπεντάχρονη συνήθεια: να ζουν άσχημα, αλλά μαζί.– Για αυτή τη νέα σου δουλειά!Έδειξε με το κοντό δάχτυλό του προς το άδειο φλιτζάνι πάνω στο τραπέζι.– Περιφερειακή διευθύντρια! Τι άλλο θα ακούσουμε; Ποιος σε χρειάζεται εσένα στα σαράντα τέσσερα; Διευθύντρια, τρομάρα σου! Σίγουρα πήρες τη θέση από κάποια νεότερη και θα σε φάνε ζωντανή μέσα στον πρώτο μήνα.

Και θα με κάνεις ρεζίλι μπροστά στους άντρες!– Εγώ θα σε κάνω ρεζίλι;Άφησε το επίμονο φερμουάρ, ίσιωσε το σώμα της και τον κοίταξε κατάματα.– Με τι ακριβώς; Επειδή τώρα θα μπορώ να ξεπληρώσω το κοινό μας στεγαστικό όχι σε δέκα χρόνια, αλλά σε τρία; Ή επειδή δεν θα χρειάζεται πλέον να σου ζητιανεύω χρήματα για χειμερινές μπότες;– Εγώ βγάζω κανονικά χρήματα!Ο Σεμιόν πετάχτηκε θυμωμένος και λίγο έλειψε να αναποδογυρίσει το σκαμπό.Δούλευε ως αποθηκάριος σε μια οικοδομική βάση.

Το πρόγραμμα, μία μέρα δουλειά και τρεις μέρες ρεπό, τον βόλευε απόλυτα.

Ο μισθός του μόλις που έφτανε για τη βενζίνη του αυτοκινήτου και για κάποιες σπάνιες μαζώξεις με τους φίλους του στο γκαράζ, αλλά οι φιλοδοξίες του ήταν αρκετές για τρεις διευθυντές.– Δουλεύω σαν καταραμένος!Χτύπησε τη γροθιά του στο τραπέζι. – Και όλα εξαφανίζονται σαν σε μαύρη τρύπα! Το μόνο που ακούω από εσένα είναι: δώσε για τους λογαριασμούς, δώσε για τα τρόφιμα, πρέπει να στείλουμε χρήματα στον Ντάνια για τις σπουδές του.

Για τις δικές σου επιθυμίες, να βγάζεις μόνη σου χρήματα.

Και τώρα εσύ έγινες μεγάλη αφεντικίνα; Θα τρέχεις από τη μία επαγγελματική αποστολή στην άλλη; – Θα τρέχω.Η Λένα σταύρωσε τα χέρια της στο στήθος.

Ξαφνικά ένιωσε απίστευτα ανάλαφρη.

Δεν υπήρχε ούτε φόβος ούτε εκείνη η γνώριμη ενοχή επειδή είχε τολμήσει να σκεφτεί τον εαυτό της.– Θα ταξιδεύω για δουλειά και θα μένω μέχρι αργά στις συσκέψεις. Φαντάζεσαι, Σιόμα; Μου πρόσφεραν πολύ καλά χρήματα γι’ αυτό.– Και το σπίτι ποιος θα το φροντίζει; Την κοίταξε με βλέμμα γεμάτο απορία.– Ποιος θα μου μαγειρεύει; Ποιος θα καθαρίζει; Έχω άρρωστο στομάχι, χρειάζομαι ζεστό φαγητό κάθε μέρα, το ξέρεις! Η γυναίκα πρέπει να κρατάει το σπιτικό! Γι’ αυτό παλέψαμε και αυτό πάθαμε.

Σου έδωσα ελευθερία κι εσύ μου καβάλησες τον σβέρκο και κρέμασες και τα πόδια σου!– Εσύ μου έδωσες ελευθερία; Δεν άντεξε και ξέσπασε σε γέλια.

Της φάνηκε τόσο γελοίο, που η Λένα δεν μπήκε καν στον κόπο να κρύψει την πικρή ειρωνεία της.– Σιόμα, εδώ και δεκαπέντε χρόνια δουλεύω σε δύο δουλειές.

Όταν ο Ντάνια ήταν μικρός, τα βράδια έκανα στην κουζίνα τις αναφορές άλλων ανθρώπων, για να έχουμε αρκετά χρήματα για φαγητό.

Εσύ τότε για έξι μήνες ήσουν ξαπλωμένος στον καναπέ και έψαχνες τον εαυτό σου.– Έψαχνα μια αξιοπρεπή δουλειά!Την διέκοψε.– Ένας άντρας δεν πρέπει να δουλεύει σαν σκλάβος για ψίχουλα για κάποιο αφεντικό.

Σκεφτόμουν το μέλλον της οικογένειας.– Το μέλλον σκεφτόσουν.Η Λένα πλησίασε στο ράφι δίπλα στον καθρέφτη στον διάδρομο και πήρε το νεσεσέρ της.– Όλοι θυμόμαστε τα σχέδιά σου για το μέλλον.

Όταν αποφάσισες να ασχοληθείς με τις επιχειρήσεις και αγόρασες ένα σωρό χαλασμένα ηλεκτρικά πατίνια για να τα νοικιάζεις.

Ακόμα σαπίζουν στο μπαλκόνι.

Και για αυτά πήραμε δάνειο, παρεμπιπτόντως.– Ήταν startup!Ο Σεμιόν κατσούφιασε και σταύρωσε τα χέρια του στο στήθος.– Η ιδέα ήταν φοβερή.

Απλώς μας τσάκισε ο ανταγωνισμός.

Και γενικά, όποιος θυμάται τα παλιά…– Του βγαίνει το μάτι, έτσι;Πέταξε το νεσεσέρ πάνω στα ρούχα μέσα στη βαλίτσα.– Και τη φάρμα με τα τσιντσιλά να την ξεχάσουμε; Μου υποσχέθηκες ότι θα γινόμασταν πλούσιοι.

Τελικά τα ζώα το έσκασαν στους γείτονες κι εμείς πληρώσαμε πρόστιμο για το καλώδιο που είχαν μασήσει.– Έψαχνα λύσεις! Ύψωσε τη φωνή του και πέρασε στην επίθεση.– Δεν ήθελα να ζούμε όλη μας τη ζωή στριμωγμένοι σε αυτό το κουτί! Προσπαθούσα για εσάς κι εσύ δεν με υποστήριζες καθόλου.

Μόνο με κριτικάρεις συνέχεια.

Με πιέζεις μέχρι να υποχωρήσω.

Νιώθω σαν έφηβος γιος που κάποιος τον τραβάει συνεχώς από τα σκοινιά. – Δεν έχεις πάει ούτε μία φορά στη ζωή σου σε συνάντηση γονέων για τον ίδιο σου τον γιο.Η Λένα μιλούσε ήρεμα, χωρίς ένταση, και γι’ αυτό τα λόγια της χτυπούσαν ακόμα πιο δυνατά.– Το αγόρι μεγάλωσε, έφυγε σε άλλη πόλη για να σπουδάσει, κι εσύ δεν ξέρεις καν σε ποια σχολή βρίσκεται. – Τα ξέρω όλα!Κούνησε το χέρι του και απέφυγε το βλέμμα της.– Σε αυτή… πώς τη λένε… την πληροφορική.

Θα γίνει προγραμματιστής.

Όλη μέρα κοιτάζει την οθόνη.– Στην αρχιτεκτονική, Σιόμα. Συνέχεια στην πρώτη σημείωση παρακάτω, 2. ΜΈΡΟΣ ⬇️ ⬇️ ⬇️ ⬇️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους