Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο αρραβωνιαστικός μου πέθανε πριν από τον γάμο μας — τρεις μήνες αργότερα, η μητέρα του με είδε σε έναν άλλο γάμο και προσπάθησε αμέσως να κρυφτεί... Ο Ethan κι εγώ επρόκειτο να παντρευτούμε εκείνο το καλοκαίρι.

Είχαμε ήδη κλείσει την αίθουσα.

Είχα διαλέξει το νυφικό μου.

Είχαμε μάλιστα τσακωθεί για τη γεύση της γαμήλιας τούρτας, πριν αρχίσουμε να γελάμε με το πόσο γελοίοι ήμασταν.

Ύστερα, έξι εβδομάδες πριν από τον γάμο, ο Ethan σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

Το δυστύχημα ήταν τόσο σφοδρό, που χρειάστηκε να ταφεί σε κλειστό φέρετρο.

Θυμάμαι να στέκομαι δίπλα στη μητέρα του, τη Margaret, στην κηδεία, κρατώντας της το χέρι καθώς κατέβαζαν το φέρετρο του Ethan στον τάφο.

Πίστευα ότι αυτή θα ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής μου.

Τρεις μήνες αργότερα, κατάλαβα ότι έκανα λάθος.

Είμαι ανθοπώλισσα.

Οι γάμοι ήταν πάντα οι αγαπημένες μου δουλειές.

Όμως μετά τον θάνατο του Ethan, δεν μπορούσα ούτε να κοιτάξω μια νυφική ανθοδέσμη χωρίς να σκέφτομαι εκείνη που είχα διαλέξει για τον δικό μου γάμο.

Ωστόσο, έπρεπε να πληρώνω τους λογαριασμούς μου.

Έτσι, τρεις μήνες μετά την κηδεία, αποφάσισα τελικά να αρχίσω ξανά να αναλαμβάνω γάμους.

Εκείνο το πρωί, μια άλλη ανθοπώλισσα με την οποία συνεργαζόμουν περιστασιακά αρρώστησε και με ρώτησε αν μπορούσα να την αντικαταστήσω σε έναν γάμο. Δέχτηκα.

Λίγες ώρες αργότερα, τακτοποιούσα τα λουλούδια σε μια αίθουσα δεξιώσεων όπου δεν είχα ξαναδουλέψει ποτέ, όταν είδα κοντά στην είσοδο μια γυναίκα που γνώριζα. Τη Margaret.

Παραλίγο να τη φωνάξω, αλλά τότε με είδε.

Η έκφραση του προσώπου της άλλαξε.

Γύρισε αμέσως και εξαφανίστηκε σε έναν πλαϊνό διάδρομο.

Ήταν παράξενο. Η Margaret κι εγώ δεν είχαμε μιλήσει πολύ μετά τον θάνατο του Ethan, αλλά γιατί να προσπαθεί να με αποφύγει; Την ακολούθησα. — Margaret; Σταμάτησε.

Για μερικά δευτερόλεπτα απλώς με κοιτούσε. — Claire; — Τι κάνεις εδώ; Έδειχνε νευρική. — Θα μπορούσα να σε ρωτήσω το ίδιο. — Δουλεύω.

Είμαι η ανθοπώλισσα. — Εδώ; — Ναι. Γιατί; Πριν προλάβει να απαντήσει, μια διοργανώτρια του γάμου έτρεξε προς το μέρος μας. — Κυρία Harrington, σας ψάχνουμε παντού.

Ο γαμπρός χρειάζεται τη μητέρα του.

Κοίταξα τη Margaret.

Για μια στιγμή, όλα φάνηκαν να βγάζουν νόημα. Ο Ethan είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Nathan. Φυσικά.

Αυτός έπρεπε να ήταν ο γάμος του. Ο Nathan κι εγώ τα πηγαίναμε πάντα καλά.

Δεν θα πω ψέματα: με πόνεσε λίγο που δεν με είχε καλέσει, αλλά μετά τον θάνατο του Ethan είχα σχεδόν σταματήσει να μιλάω με την οικογένειά του.

Ίσως πίστευαν ότι ένας γάμος θα ήταν πολύ οδυνηρός για μένα.

Προσπάθησα να μην το πάρω προσωπικά.

Τότε παρατήρησα το βραχιόλι από λουλούδια στον καρπό της Margaret.

Το είχα φτιάξει εγώ η ίδια εκείνο το πρωί.

Προοριζόταν για τη μητέρα του γαμπρού. Η Margaret μου έριξε μια ματιά και ύστερα ακολούθησε γρήγορα τη διοργανώτρια.

Είπα στον εαυτό μου ότι αυτό εξηγούσε την παράξενη συμπεριφορά της.

Ίσως απλώς να ένιωθε αμήχανα που με είδε εκεί.

Λίγα λεπτά αργότερα, την είδα κοντά στο δωμάτιο του γαμπρού.

Αυτή τη φορά παραλίγο να γυρίσω πίσω.

Φυσικά και ήταν εκεί.

Ο γιος της επρόκειτο να παντρευτεί.

Κοίταξε γύρω της πριν μπει διακριτικά στο δωμάτιο.

Τότε άκουσα τη φωνή της Margaret. — Πρέπει να βιαστείς.

Η τελετή αρχίζει σε είκοσι λεπτά.

Ένας άντρας της απάντησε. Πάγωσα.

Δεν ήταν η φωνή του Nathan.

Κάτι σε εκείνη τη φωνή έκανε το αίμα μου να παγώσει.

Πλησίασα την πόρτα.

Μέσα από το στενό άνοιγμα μπορούσα να δω τη Margaret.

Ύστερα ο άντρας εμφανίστηκε μπροστά στα μάτια μου.

Έβαλα το χέρι μου στο στόμα. Ο Ethan. Ζωντανός.

Και φορούσε το ίδιο κοστούμι που είχε αγοράσει για τον δικό μας γάμο.

Δεν μπορούσα να κουνηθώ. — Είναι όλα εντάξει; — ρώτησε. Η Margaret του ίσιωσε τη γραβάτα. — Είσαι τέλειος. Ο Ethan χαμογέλασε. — Ωραία.

Το τελευταίο πράγμα που θέλω είναι να πάει κάτι στραβά σήμερα.

Έκανα βιαστικά πίσω πριν προλάβουν να με δουν.

Τρεις μήνες νωρίτερα, στεκόμουν στην κηδεία του Ethan, πεπεισμένη ότι δεν θα άκουγα ποτέ ξανά τη φωνή του.

Και τώρα ήταν ζωντανός.

Η μητέρα του το ήξερε.

Και οι δυο τους με είχαν αφήσει να τον πενθώ.

Γύρισα και άρχισα να τρέχω.

Μόλις που πρόλαβα να φτάσω στην τουαλέτα πριν αρχίσουν να τρέχουν τα δάκρυά μου.

Κλειδώθηκα μέσα και έκλαψα μέχρι που δυσκολευόμουν να αναπνεύσω.

Το τηλέφωνό μου άρχισε να χτυπά.

Ήταν η βοηθός μου. — Claire; Η διοργανώτρια σε ψάχνει.

Σε λίγο αρχίζουν.

Κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέφτη.

Τα μάτια μου ήταν πρησμένα και η μάσκαρά μου είχε τρέξει. — Claire; Είσαι καλά; — Όχι. — Θέλεις να σε αντικαταστήσω; Σκέφτηκα τον Ethan.

Ζωντανό και χαμογελαστό.

Ετοιμαζόταν για έναν γάμο, ενώ εγώ είχα περάσει τρεις μήνες πενθώντας τον. — Όχι. — Είσαι σίγουρη; Σκούπισα το πρόσωπό μου και ξαναφόρεσα την κονκάρδα της ανθοπώλισσας.

Και ξαφνικά ήξερα ακριβώς τι θα έκανα στη συνέχεια... και πώς θα έκανα τον Ethan να μετανιώσει για όσα μου είχε κάνει. Η συνέχεια αυτής της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο. 👇🔥

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους