Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν συνηθίζω να κάνω τέτοιες αναρτήσεις αν και έχω πέρασει μέσα από την κόλαση πολλές φορές… Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μιας επιχείρησης που δεν μετράς μόνο τα χρήματα που χάθηκαν.

Μετράς την απογοήτευση.

Την προδοσία.

Την εμπιστοσύνη που κάποιοι αποφάσισαν να ποδοπατήσουν.

Ο φετινός Αύγουστος, μέσα στην πιο απαιτητική και φορτωμένη περίοδο της δουλειάς μας, μας έφερε αντιμέτωπους με μια κατάσταση που μας κούρασε, μας πλήγωσε και μας προβλημάτισε βαθιά.

Άνθρωπος στον οποίο δώσαμε εμπιστοσύνη καταχράστηκε υπεξαίρεσε και υπονόμευσε ανθρώπους και προσπάθειες και το χειρότερο, προσπάθησε να δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου η ανεντιμότητα μπορούσε να γίνει «συνήθεια» και να παρασύρει και άλλους.

Και εδώ θέλω να σταθώ.

Η υπεξαίρεση από έναν χώρο εργασίας δεν είναι “μια μικρή ατασθαλία”. Η εξαπάτηση δεν είναι “έξυπνη λύση”. Η κατάχρηση της εμπιστοσύνης δεν είναι “ανθρώπινη αδυναμία”. Είναι επιλογές.

Και όταν αυτές οι επιλογές επαναλαμβάνονται, οργανώνονται και γίνονται τρόπος συμπεριφοράς, τότε δεν έχουμε απλώς ένα εργασιακό πρόβλημα.

Έχουμε ένα πρόβλημα αξιών.

Γιατί εργασιακή συνείδηση σημαίνει να ξέρεις ότι, όταν μπαίνεις σε έναν χώρο για να εργαστείς, δεν μπαίνεις για να πάρεις κρυφά αυτό που δεν σου ανήκει.

Μπαίνεις για να προσφέρεις και να αμοιφθεις Σημαίνει τιμιότητα όταν κανείς δεν σε βλέπει και κάνεις το σωστό!! Σημαίνει σεβασμό όταν έχεις τη δυνατότητα να εκμεταλλευτείς μια κατάσταση αλλά δεν το κάνεις!! Σημαίνει να προστατεύεις την επιχείρηση στην οποία εργάζεσαι και όχι να ψάχνεις τρόπους να την πληγώσεις!! Και κάτι ακόμη που θεωρώ πολύ σημαντικό: Δεν πρέπει να μάθουμε ως κοινωνία να λέμε «έλα μωρέ, έτσι είναι οι άνθρωποι». Όχι.

Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έτσι.

Υπάρχουν άνθρωποι τίμιοι, εργατικοί, υπεύθυνοι, που μπορεί να κάνουν λάθη αλλά έχουν το θάρρος να τα αναγνωρίσουν.

Και αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να τους εκτιμούμε και να τους προστατεύουμε.

Είναι αυτοί οι άνθρωποι που μας δείχνουν ότι υπάρχει ακόμα αξιοπρέπεια και σεβασμός!! Ίσως τελικά αυτή να είναι και η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους: Κάποιοι, όταν έχουν την ευκαιρία, παίρνουν.

Κάποιοι, όταν κάνουν λάθος, κρύβονται.

Και κάποιοι, όταν έρθει η δύσκολη στιγμή, στέκονται όρθιοι και αναλαμβάνουν την ευθύνη. Εν τέλη είναι αυτοί οι άνθρωποι που μου δίνουν δύναμη να συνεχίζω και να συνεχίζω!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους