Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Δεν μας ενδιέφερε τι ήταν, άμαχοι ή όχι. Γυναίκες, γέροι ή παιδιά.

Μας ένοιαζε ότι ήταν Παλαιστίνιοι.

Μόνο αυτό μετρούσε». Από τις 6 το απόγευμα της 16ης Σεπτέμβρη μέχρι τις 8 το πρωί της 18ης Σεπτέμβρη 1982.

Μια σφαγή για 37 ολόκληρες ώρες.

Χωρίς διακοπή.

Μια σφαγή αμάχων.

Πάνω από τέσσερις δεκαετίες μετά, οι δολοφονημένοι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες του Λιβάνου παραμένουν αδικαίωτοι.

Κανένας δεν τιμωρήθηκε για ένα φρικιαστικό έγκλημα, που ακόμα και σήμερα δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό θυμάτων του.

Δύο χιλιάδες; Τρεις χιλιάδες; Περισσότεροι; Υπάρχουν μαζικοί τάφοι, που δεν έχουν ακόμα ανοιχτεί.

Η δυσοσμία του παρελθόντος, ωστόσο, δεν μπορεί να ξεχαστεί. Το κυριότερο: Δεν πρέπει να αφήσουμε να ξεχαστεί . Γράφει η Κική Σταματόγιαννη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους