[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

17 Σεπτεμβρίου 1176: Μυριοκέφαλο. Μια μεγάλη ήττα στην ξηρά και μια υπενθύμιση ότι το Βυζάντιο δεν μπορούσε να επιβιώσει χωρίς τη θάλασσα. Στα ορεινά περάσματα της Μικράς Ασίας, ο στρατός του Μανουήλ...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

17 Σεπτεμβρίου 1176: Μυριοκέφαλο. Μια μεγάλη ήττα στην ξηρά και μια υπενθύμιση ότι το Βυζάντιο δεν μπορούσε να επιβιώσει χωρίς τη θάλασσα.

Στα ορεινά περάσματα της Μικράς Ασίας, ο στρατός του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού κινείται προς το Ικόνιο, επιδιώκοντας να πλήξει αποφασιστικά το Σελτζουκικό Σουλτανάτο του Ρουμ. Στο Μυριοκέφαλο, όμως, οι δυνάμεις του Κιλίτζ Αρσλάν Β΄ ανακόπτουν τη βυζαντινή προέλαση. Το Βυζάντιο δεν καταρρέει. Το Μυριοκέφαλο, όμως, καταδεικνύει πόσο δύσκολη είχε γίνει πλέον η ανάκτηση της μικρασιατικής ενδοχώρας.

Και εδώ βρίσκεται μια βαθύτερη στρατηγική αντίφαση.

Όσο περισσότερο η Αυτοκρατορία πιεζόταν στην ξηρά, τόσο περισσότερο χρειαζόταν τη θάλασσα. Το Βυζάντιο δεν ήταν απλώς μια χερσαία αυτοκρατορία με στόλο.

Η θαλάσσια ισχύς αποτελούσε θεμέλιο της ύπαρξής του.

Ο στόλος προστάτευε την Κωνσταντινούπολη, εξασφάλιζε τις επικοινωνίες, μετέφερε στρατεύματα, συνέδεε τις κτήσεις και επέτρεπε στην Αυτοκρατορία να μετατρέπει τη μοναδική γεωγραφική της θέση σε στρατηγική ισχύ.

Όταν, όμως, το Βυζαντινό Ναυτικό άρχισε να παρακμάζει και η Κωνσταντινούπολη να εξαρτάται ολοένα περισσότερο από τους στόλους των ιταλικών ναυτικών πόλεων, η ισορροπία μεταβλήθηκε. Η Βενετία απέκτησε εκτεταμένα εμπορικά προνόμια, πλούτο και ναυτική ισχύ.

Και μαζί με το εμπόριο πέρασε σταδιακά σε ξένα χέρια ένα μέρος της ίδιας της στρατηγικής πρωτοβουλίας.

Όποιος ελέγχει τους θαλάσσιους δρόμους, ελέγχει το εμπόριο.

Όποιος ελέγχει το εμπόριο, αποκτά πλούτο.

Και ο πλούτος στη θάλασσα γίνεται στόλος και ισχύς.

Μόλις 27 χρόνια μετά το Μυριοκέφαλο, το 1203, ο κίνδυνος δεν θα ερχόταν από τα βουνά της Ανατολίας.

Θα ερχόταν από τη θάλασσα.

Μπροστά στα τείχη της Κωνσταντινούπολης θα εμφανιζόταν ένας πανίσχυρος στόλος.

Αλλά δεν θα ήταν βυζαντινός.

Θα ήταν βενετικός.

Και το 1204 η Βασιλεύουσα θα γνώριζε μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές της ιστορίας της.

Πέντε μελέτες στο «Μεθ’ Ορμής Ακαθέκτου» φωτίζουν αυτή τη μεγάλη μετατόπιση ισχύος: Η Υδροκρατία της Βενετίας: https://tinyurl.com/2k2jwssu Η μεταφορά των λειψάνων του Αγίου Μάρκου: https://tinyurl.com/2kj3h357 Συνοπτική Ιστορία του Βυζαντινού Ναυτικού: https://tinyurl.com/3vyk8fhs Η πραγματική αρχή του τέλους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας: https://tinyurl.com/45djxm3m Τα εμπορικά προνόμια στις ιταλικές πόλεις ως παράγοντας παρακμής: https://tinyurl.com/y6kbjx62 Γιατί οι αυτοκρατορίες δεν πέφτουν μέσα σε μία ημέρα.

Η πτώση αρχίζει όταν χάνεται το στρατηγικό βάθος, ο έλεγχος του εμπορίου και, τελικά, η δυνατότητα να προστατεύσουν οι ίδιες τις αρτηρίες που τις κρατούν ζωντανές. Το Μυριοκέφαλο έδειξε ότι το Βυζάντιο έχανε έδαφος.

Η παρακμή του Ναυτικού του σήμαινε ότι κινδύνευε να χάσει και τη θάλασσα.

Και για μια αυτοκρατορία που είχε οικοδομηθεί γύρω από αυτήν, αυτό ήταν ακόμη πιο επικίνδυνο. #Μυριοκέφαλο #Βυζάντιο #ΒυζαντινήΑυτοκρατορία #ΒυζαντινόΝαυτικό #ΝαυτικήΙστορία #ΘαλάσσιαΙσχύς #Βενετία #Κωνσταντινούπολη #Άλωση1204 #ΜικράΑσία #Myriokephalon #Byzantium #ByzantineEmpire #ByzantineNavy #NavalHistory #MaritimePower #Venice #Constantinople

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences