Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια μικρή διαπίστωση. Τον τελευταίο καιρό διαβάζω αρκετά (και τις επισκέφτηκα)για τον ανοιγμα των νέων στοών στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, οι οποίες θα γίνουν food halls, στα πρότυπα των κλειστών αγορών τροφίμων του εξωτερικού κοινώς για χώρους που γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία και συχνά παρουσιάζονται ως έτοιμη συνταγή αστικής αναζωογόνησης.

Χωρίς να παριστάνω τον ειδικό, έχω επισκεφθεί πολλές φορές τη διάσημη Mercat de la Boqueria στη Βαρκελώνη, την έχω διασχίσει από άκρη σε άκρη και έχω περάσει εκεί αμέτρητες ώρες.

Η αγορά διαθέτει περίπου 300 έως 330 πάγκους και καταστήματα και δεν λειτουργεί απλώς ως αξιοθέατο, αλλά ως ζωντανό κομμάτι της καθημερινότητας της πόλης.

Η αναλογία εστίασης και λιανικής πώλησης είναι σήμερα περίπου 50-50. Παλαιότερα υπερείχε η λιανική, όμως ο υπερτουρισμός μετέβαλε σταδιακά την ισορροπία.

Παρ’ όλα αυτά, η στοά παραμένει γεμάτη, επειδή δεν απευθύνεται μόνο σε επισκέπτες.

Τη χρησιμοποιούν καθημερινά και πολλοί κάτοικοι για πραγματικές αγορές.

Είναι, με απλά λόγια, κάτι σαν την Κεντρική Αγορά Αθηνών, πιο μεγάλη πιο περιποιημένη και με περισσότερη εστίαση.

Έχω επισκεφθεί επίσης τη Mercato Centrale στη Φλωρεντία.

Εξωτερικά περιβάλλεται από υπαίθριους πάγκους, ενώ στο εσωτερικό της η αναλογία λιανικής και εστίασης είναι περίπου 70-30. Και εκεί, το ουσιαστικό στοιχείο δεν είναι μόνο το φαγητό, αλλά η συνύπαρξη εμπορίου, καθημερινής ανάγκης, τοπικής πελατείας και επισκεπτών.

Άρα, η κατεύθυνση «φτιάχνουμε μια ευρωπαϊκού τύπου αγορά τροφίμων χωρίς ουσιαστική λιανική και χωρίς τη σταθερή ροή ανθρώπων που έρχονται για να ψωνίσουν» μου φαίνεται προβληματική.

Αν δημιουργήσουμε απλώς μια τεράστια Disneyland τροφίμων και περιμένουμε να τη γεμίσουν οι τουρίστες, το εγχείρημα κινδυνεύει να αποδειχθεί ουτοπικό, εποχικό και, τελικά, οικονομικά αδύναμο.

Μια πραγματική αγορά χρειάζεται παλμό: ανθρώπους που ψωνίζουν, επαγγελματίες που δουλεύουν, μυρωδιές, θόρυβο και κίνηση.

Διαφορετικά, δημιουργούμε ένα καλαίσθητο αλλά αποστειρωμένο φουαγιέ συνεδριακού κέντρου, που αργά ή γρήγορα θα χάσει το ενδιαφέρον του κοινού.

Ο επισκέπτης δεν αναζητά μόνο φαγητό και διακόσμηση· θέλει έναν αυθεντικό χώρο, με ζωή, χρησιμότητα και ταυτότητα.

Γιατί άλλο είναι μια αγορά τροφίμων, οργανικό μέρος της πόλης, και άλλο ένα Golden Hall με μαγαζια φαγητού.

Αν θέλουμε τα νέα εγχειρήματα να πετύχουν, πρέπει να σχεδιαστούν πρώτα για τους κατοίκους και έπειτα για τους τουρίστες — όχι το αντίστροφο.Εξάλλου ας θυμηθούμε τα νουμερα επιτελους τουριστών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη , μην κοιτάζουμε σαν Ιθαγενείς τα νούμερα των τελευταίων ετών και το κάνουμε διαμάντι ενώ είναι άνθρακας ! Ρεμί..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους