Η κομματική δεοντολογία και κομματική πειθαρχία του Κυρίου Γιάννη Καρούσου. Το 1998 Ο Γλαύκος Κληρίδης αφού κέρδισε για 2η πενταετία τις εκλογές διορίζει υπουργούς δύο ιδρυτικά και πρωτοκλασσάτα...
Η κομματική δεοντολογία και κομματική πειθαρχία του Κυρίου Γιάννη Καρούσου. Το 1998 Ο Γλαύκος Κληρίδης αφού κέρδισε για 2η πενταετία τις εκλογές διορίζει υπουργούς δύο ιδρυτικά και πρωτοκλασσάτα στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος τους Κυρίους(μακαρίτες τώρα ,Αιωνία τους η μνήμη) Αντρέα Μουσιούττα στο Υπουργείο εργασίας και κοινωνικών ασφαλίσεων και τον Κύριον Ντίνο Μιχαηλίδη στο εσωτερικών.
Οι αντιδράσεις από το ΔΗΚΟ και ιδιαίτερα από τον πρόεδρο Κυπριανού έντονες αλλά χωρίς αντίκρυσμα.
Τότε ο Δημοκρατικός Συναγερμός και η ηγεσία πανυγήριζαν για την επιτυχία και το μεγάλο τους κατόρθωμα αγνοώντας κάθε κομματική δεοντολογία την οποία σήμερα ξαφνικά θυμήθηκαν.
Να μην αναφέρθω ακόμη στις περιπτώσεις συνεργασίας με το ΔΗΚΟ σε διάφορες εκλογές τοπικού επιπέδου που κάποια κομματικά στελέχη του Συναγερμού παρακούοντας τις κομματικές αποφάσεις όχι μόνο αρνούντο να υποστηρίξουν Δηκοικούς υποψήφιους αλλά παρότρυναν δικούς τους να κατέβουν σαν ανεξάρτητοι υποψήφιοι. Αποτέλεσμα; Στις πλείστες των περιπτώσεων κέρδισαν οι υποψήφιοι προερχόμενοι η υποστηρίζόμενοι από την Αριστερά.
Αυτή ήταν η κομματική δεοντολογία και πειθαρχία κάποιων που σήμερα έγιναν οι προστάτες και υπερασπιστές της.
Ότι σπέρνεις θερίζεις κύριε Καρούσο και συνοδοιπόροι, το μόνο σου ελαφρυντικό είναι ότι ήσουν πολύ μικρός για να θυμάσαι τα όσα περιγράφω, ώφειλες όμως σαν αντιπρόεδρος του μεγαλύτερου κόμματος να γυρίσεις κάποιες σελίδες πίσω προτού βγάλεις την γλώσσα σου περίπατο ώστε να μάθεις και την δική σου ιστορία και τις παρακαταθήκες που σου άφησαν οι κομματικοί σου πατέρες.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους