ΤO ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕ και η κλαψούρα της καθωσπρέπει χολής από Mauvais Garcon Κύριε Αυλωνίτη. Φτάνει πια με αυτόν τον επαρχιώτικο, μικροαστικό αυνανισμό της προοδευτικής ενοχής. Εκεί που βλέπω το...
ΤO ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕ και η κλαψούρα της καθωσπρέπει χολής από Mauvais Garcon Κύριε Αυλωνίτη.
Φτάνει πια με αυτόν τον επαρχιώτικο, μικροαστικό αυνανισμό της προοδευτικής ενοχής.
Εκεί που βλέπω το αυγό του φιδιού να σκάει στα μούτρα μας και τους ναζί να κάνουν παρέλαση, εμφανίζεσαι εσύ για να μου κουνήσεις το δάχτυλο και να μου εξηγήσεις ότι το πρόβλημα είναι ο τρόπος με τον οποίο μιλάω.
Και τι ακριβώς μου λες; Ότι δεν φταίει η παρακμή, η σήψη, το ανύπαρκτο κράτος ή η εξαθλίωση. Όχι.
Φταίω εγώ, επειδή τολμώ να ασκώ κριτική και να «βρίζω» στα social media.
Βαφτίζεις την πολιτική μου κριτική «χολή». Βαφτίζεις την αγανάκτησή μου «τοξικότητα». Βαφτίζεις την οργή μου «πρόβλημα». Την ώρα που εγώ βλέπω γύρω μου μια κοινωνία να βράζει, εσύ επιλέγεις να ασχοληθείς με το αν ο τρόπος με τον οποίο αντιδρώ είναι αρκετά κομψός για τα δικά σου μέτρα.
Πόση τύφλα, πόση αλαζονεία και πόσο απόλυτο κενό σκέψης χρειάζεται για να πιστεύεις ότι, επειδή εγώ φωνάζω, έχω μεγαλύτερη ευθύνη από εκείνους που δημιούργησαν την κατάσταση για την οποία φωνάζω; Ναι, κύριε Αυλωνίτη, έχω κι εγώ μια ευθύνη.
Έχω την ευθύνη ότι σε ανέχομαι — κι εγώ, όπως και τόσος κόσμος που σας ανέχεται όλα αυτά τα χρόνια.
Όχι επειδή φωνάζουμε, διαμαρτυρόμαστε ή ασκούμε κριτική, αλλά επειδή ανεχόμαστε ακόμη εκείνους που, αντί να αναρωτηθούν γιατί ο κόσμος βράζει, επιλέγουν να του κάνουν μαθήματα για το πώς πρέπει να εκφράζει την αγανάκτησή του.
Αυτή την ευθύνη την αναγνωρίζω.
Και ίσως ήρθε η ώρα να πάψουμε να σας ανεχόμαστε. Κύριε Αυλωνίτη, δεν δέχομαι την εξίσωση που επιχειρείς να κάνεις.
Δεν δέχομαι να βάζεις στο ίδιο τσουβάλι τον εγκληματία, τον φασίστα και τον δολοφόνο του Παύλου Φύσσα με εμένα όταν αγανακτώ, όταν φωνάζω, όταν συγκρούομαι πολιτικά ή όταν ασκώ σκληρή κριτική.
Δεν δέχομαι να παρουσιάζεις την πολιτική αντιπαράθεση και την οργισμένη πολιτική έκφραση ως κάτι που βρίσκεται στην ίδια πλευρά με τη φασιστική βία.
Γιατί έτσι, είτε το θέλεις είτε όχι, μετατοπίζεις τη συζήτηση από αυτούς που πραγματικά πρέπει να λογοδοτήσουν σε εμένα που αντιδρώ.
Και εγώ δεν πρόκειται να απολογηθώ επειδή αγανακτώ.
Δεν πιστεύω ότι ο φασισμός γεννιέται επειδή εγώ έγραψα ένα πικρόχολο tweet για τον Κασσελάκη ή τον Τσίπρα.
Δεν πιστεύω ότι η κοινωνική οργή δημιουργεί από μόνη της τον φασισμό.
Πιστεύω ότι ο φασισμός βρίσκει έδαφος στο τέλμα, στη φτώχεια, στην απόγνωση, στην απαξίωση των θεσμών και σε μια κοινωνία που νιώθει ότι κανείς δεν την ακούει, και ότι αυτή ακριβώς η πραγματικότητα συντηρείται από εσένα και την πολιτική που υποστηρίζεις.
Και, αντί να κοιτάξεις αυτή την πραγματικότητα κατάματα, μου κάνεις μάθημα συμπεριφοράς.
Δεν πρόκειται να απολογηθώ σε εσένα επειδή δεν μιλάω όπως θα ήθελες.
Δεν πρόκειται να ζητήσω άδεια για να θυμώσω, να φωνάξω, να καταγγείλω ή να ασκήσω σκληρή κριτική.
Έχω το δικαίωμα να είμαι αγανακτισμένος.
Έχω το δικαίωμα να συγκρούομαι.
Έχω το δικαίωμα να διαφωνώ και να το λέω δυνατά.
Και, κυρίως, έχω το δικαίωμα να μη δεχτώ το μάθημά σου περί «ευπρέπειας» την ώρα που η πραγματικότητα γύρω μου μόνο ευπρεπής δεν είναι.
Μου λες ότι το τέρας παραμονεύει και ότι η ευθύνη είναι δική μου επειδή μιλάω.
Όχι, κύριε Αυλωνίτη.
Το τέρας δεν το δημιούργησα εγώ επειδή φώναξα.
Δεν το τάισα εγώ επειδή έγραψα ένα οργισμένο σχόλιο.
Δεν το έφερα εγώ στην επιφάνεια επειδή αρνήθηκα να χρησιμοποιήσω το λεξιλόγιο της καθωσπρέπει ευαισθησίας.
Αντίθετα, εγώ βλέπω το τέρας και φωνάζω ότι υπάρχει.
Εσύ, αντί να αναρωτηθείς γιατί υπάρχει, μου ζητάς να χαμηλώσω τη φωνή μου.
Βαφτίζεις «χολή» την αγανάκτησή μου, «τοξικότητα» την κριτική μου και «ακραία συμπεριφορά» την άρνησή μου να κάνω ότι όλα είναι φυσιολογικά.
Ε, λοιπόν, όχι.
Δεν πρόκειται να σωπάσω για να αισθανθείς εσύ πιο άνετα.
Δεν πρόκειται να χαμηλώσω τη φωνή μου για να χωρέσω στους κανόνες της δικής σου καθωσπρέπει ευαισθησίας.
Και δεν πρόκειται να δεχτώ ότι το πρόβλημα είναι πως εγώ φωνάζω, ενώ εσύ και όσοι σκέφτεστε σαν εσένα μπορείτε να συνεχίζετε να κάνετε ηθικοδιδασκαλίες από την ασφάλεια του καναπέ.
Ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται με ευγενικές υποκλίσεις ούτε με σεμινάρια συμπερίληψης στο Instagram.
Γι’ αυτό, κύριε Αυλωνίτη, πριν μου ζητήσεις να μετρήσω τα λόγια μου, κοίτα λίγο γύρω σου.
Και αν αυτό που βλέπω εγώ εσύ το ονομάζεις «χολή», τότε ίσως το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη δική μου φωνή. Ίσως βρίσκεται στο ότι δεν αντέχεις να την ακούς.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους