Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν κάποιες ιστορίες που δεν σε αφήνουν απλώς να τις παρακολουθήσεις.

Σε βάζουν να σκεφτείς.

Όσα έχουν καταγγελθεί δημόσια γύρω από μια υπόθεση που απασχόλησε έντονα την κοινωνία με έκαναν να σκεφτώ κάτι πολύ βαθύτερο: τι μπορεί να συμβεί όταν ένας άνθρωπος βρεθεί απέναντι όχι μόνο στις δυσκολίες της ψυχικής υγείας, αλλά και στο ίδιο του το περιβάλλον.

Γιατί το περιβάλλον μπορεί να είναι καταφύγιο.

Μπορεί όμως, δυστυχώς, να γίνει και ο μεγαλύτερος κίνδυνος.

Πιστεύω ότι πίσω από πολλές ανθρώπινες πράξεις υπάρχουν κίνητρα.

Και δεν είναι όλα αγνά.

Για κάποιους ανθρώπους το χρήμα και η περιουσία δεν είναι απλώς μέσα για μια καλύτερη ζωή.

Γίνονται αυτοσκοπός.

Και όταν το χρήμα γίνεται αυτοσκοπός, υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να ξεχάσουν την αγάπη, τη συγγένεια, την αξιοπρέπεια και τελικά τον ίδιο τον άνθρωπο.

Εκεί αρχίζει το πιο σκοτεινό κομμάτι της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Γιατί τι αξία έχει μια περιουσία, όταν για να την αποκτήσεις ή να την ελέγξεις πρέπει να συντρίψεις έναν άνθρωπο; Τι αξία έχουν τα χρήματα, όταν απέναντί σου βρίσκεται ένας άνθρωπος που έχει ανάγκη από κατανόηση και εσύ βλέπεις μόνο το οικονομικό όφελος; Και πόσο εύκολο είναι, άραγε, να χρησιμοποιηθεί μια ευαίσθητη κατάσταση ενός ανθρώπου για να εξυπηρετηθούν άλλοι σκοποί; Η ακούσια ψυχιατρική εξέταση και νοσηλεία είναι ένα πολύ σοβαρό μέτρο.

Υπάρχει για να προστατεύει ανθρώπους που πραγματικά βρίσκονται σε κατάσταση σοβαρής κρίσης και χρειάζονται βοήθεια ακόμη και όταν δεν μπορούν να την αναζητήσουν μόνοι τους.

Δεν μπορεί όμως να γίνει εργαλείο εκδίκησης, ελέγχου ή εξυπηρέτησης συμφερόντων.

Γιατί αν ένας άνθρωπος μπορεί να στερηθεί την ελευθερία του επειδή κάποιος άλλος έχει τη δύναμη, την επιρροή ή το κίνητρο να τον παρουσιάσει ως «πρόβλημα», τότε το ζήτημα δεν αφορά μόνο την ψυχιατρική.

Αφορά τη δημοκρατία, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τον σεβασμό της προσωπικότητας.

Και εδώ χρειάζεται μεγάλη προσοχή.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι πραγματικά συνέβη σε μια συγκεκριμένη υπόθεση χωρίς να έχουμε όλα τα στοιχεία.

Οι καταγγελίες είναι καταγγελίες και η αλήθεια πρέπει να προκύπτει από την έρευνα και τις αρμόδιες διαδικασίες.

Μπορούμε όμως να κρατήσουμε ένα ερώτημα.

Όταν υπάρχει περιουσία στη μέση, ποιος προστατεύει τον άνθρωπο από εκείνους που μπορεί να έχουν συμφέρον να τον ελέγξουν; Γιατί δυστυχώς δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι ηθικούς φραγμούς.

Υπάρχουν άνθρωποι για τους οποίους η περιουσία αξίζει περισσότερο από μια σχέση, το χρήμα περισσότερο από την αξιοπρέπεια και το προσωπικό όφελος περισσότερο από τον πόνο του άλλου.

Και αυτό είναι κάτι που με τρομάζει περισσότερο από οποιαδήποτε οικονομική διαφορά.

Να φτάσουμε στο σημείο να βλέπουμε πρώτα την περιουσία και μετά τον άνθρωπο.

Να βλέπουμε το συμφέρον και να ξεχνάμε τη συνείδηση.

Να αναρωτιόμαστε «τι θα κερδίσω;» αντί για «τι θα πάθει ο άλλος;». Ίσως τελικά η μεγαλύτερη δοκιμασία του ανθρώπου δεν είναι το πόσα χρήματα μπορεί να αποκτήσει.

Είναι το πόσα χρήματα μπορεί να έχει μπροστά του και παρ' όλα αυτά να επιλέξει να παραμείνει άνθρωπος.

Γιατί η περιουσία κάποτε τελειώνει.

Τα χρήματα αλλάζουν χέρια.

Όλα τα υλικά πράγματα μένουν πίσω.

Αυτό που μένει είναι ο τρόπος με τον οποίο φερθήκαμε στους ανθρώπους. Και εκεί, καμία περιουσία δεν μπορεί να αγοράσει ούτε τη συνείδηση ούτε την ανθρωπιά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους