Επειδή ούτε τα «ποιήματά σου» δεν μπορείς να γράψεις στο ψηφιακό σου σπίτι και θα βρεθεί κάποιος πάντα (μα πάντα.. ; ) που θα έρθει απο κάτω να σου αφήσει την κουτσουλιά του, αλλά και για να...

Πλήρες Κείμενο:

Επειδή ούτε τα «ποιήματά σου» δεν μπορείς να γράψεις στο ψηφιακό σου σπίτι και θα βρεθεί κάποιος πάντα (μα πάντα.. ; ) που θα έρθει απο κάτω να σου αφήσει την κουτσουλιά του, αλλά και για να κλείσουμε αυτό το θέμα αφήνοντας τον άνθρωπο να πάει στο καλό -αν υπάρχει κάτι τέτοιο εκεί που πάει.

Προσωπικά θεωρώ οτι η «κόλαση κι ο παράδεισος» είναι εδώ, σε αυτή την μια και μοναδική ζωή που έχουμε και το πώς την βιώνουμε, είναι παράγωγο της ταξικής θέσης του καθενός μας.

Αλλά ποτέ μου δεν θα προσβάλω την ανάγκη του κάθε ανθρώπου να αντλεί δύναμη από όπου κι αν αυτός πιστεύει.

Ο κύριος λόγος της ανάρτησης αυτής ωστόσο, γίνεται, μπας και αφήσει κάποια διδάγματα για το μέλλον.

Με ρωτάτε λοιπόν: «Εγώ δεν γνώριζα τα τραγούδια του, Εχω πρόβλημα;» Σας απαντώ, λίγο «άκομψα» κατά κάποιους, λίγο όπως πρέπει κατ΄εμέ: Το μόνο πρόβλημα που έχεις/τε, δεν είναι το οτι δεν σου άρεσε ο Μαζωνάκης, καθώς αυτό ειναι πολύ σεβαστό, τίμιο να το δηλώνεις δίχως να προσβάλεις όσους τους άρεσε (αυτό είναι στην ουσία που γράφω μέρες τώρα, δηλαδή «μην προγκάτε τον λαό, έρχονται κι εκλογές, βγήκε και το ναζιδι από την φυλακή και τον στέλνετε απευθείας στο στόμα του» ) αλλά η δηθενιά του «εγώ δεν ήξερα τα τραγούδια του». Ας αναλύσουμε γιατι πρόκειται για ανυπόστατη μπούρδα αυτή η θέση, γιατί λοιπόν ΔΕΝ βγαίνουν τα κουκιά με τίποτα: 1. Το μαρκετινγκ τη βιομηχανίας βομβάρδιζε καθημερινά ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, παλιότερα έως και s/m. 2. Ακόμα και σε αυτούς που οι περισσότεροι λένε ψευδώς «εγώ δεν άκουγα τέτοιο ραδιόφωνο», (άκουγε στη διαπασών ο διπλανός σου στο φανάρι) ή ακόμα χειρότερα την κορυφαία παπατζα «εγώ δεν έχω τηλεόραση», υπήρχε πάντα εκείνος ο κάγκουρας με το κωλοφτιαγμένο του SUBARU Impreza STI, που έβαζε Μαζωνάκη στα 2000 watt κι αν ζούσες στο Χαϊδάρι κι αυτός πέρναγε απο την Αγ. Βαρβάρα τον άκουγες, ήθελες δεν ήθελες! 3. Οπως κι όταν η Κάτια κι ο μπυροκοιλιάς απέναντι απο το σπίτι σου σε κάποια γιορτή, γάμο, βαφτίσια, χριστούγεννα, Πάσχα, τσικνοπέμπτη κ.λπ, είχε πιει 3 τελάρα μπύρες και 5 μπουκάλια ουίσκι, με εσένα να φωνάζεις «ΕΛΕΟΣ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ» σε έγραφε στα παπαρια του, και έβαζε ακόμα πιο δυνατά το «4 πήγε», το «φεύγω για μένα» το «ανήκει σε αυτόνα» και τόσα άλλα του Μαζωνάκη, που όλοι εσείς, δήθεν δεν γνωρίζατε! Ακριβώς με την ίδια δηθενιά η οποία έχει χτυπήσει ταβάνι και η ανηθικότητά της έφτασε στο σημείο να γίνει ο θάνατος ενός ανθρώπου, εφαλτήριο για να βγει από την τρύπα της, έγραψε τις μλκιες της και η Μάνου κι έγινε ρεζίλι για ακόμα μια φορά- το ΨΕΚΙ.

Την επική απάντηση -ατάκα, την έδωσε ένας άλλος φίλος ως εξής: « μα ..πώς είναι δυνατόν να μην γνωρίζεις τα τραγούδια του και ταυτόχρονα να μην σου αρέσουν; » Ελπίζω να έγινα κατανοητός έως εδώ.

Ας πάμε λίγο πιο σοβαρά τώρα, για να εκφράσω για πολλοστή φορά ποιο είναι για εμένα το ζητούμενο. Τον Γιώργο Μαζωνάκη, εκτός από τον Ξαρχάκο και τα πολύ τιμητικά του λόγια, τον αποχαιρέτησαν, ο Κραουνάκης, ο Χατζηνάσιος που του αφιέρωσε το «με λένε Γιώργο», ο Νταλάρας που μίλησε με συγκίνηση, στην συναυλία του για τον Μάνο Λοΐζο, αλλά τον αποχαιρέτησε και ο Φοίβος Δεληβοριάς, ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Μίλτος Πασχαλίδης, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, η Φωτεινή Βελεσιώτου, η Ιουλία Καραπατάκη που τον αποχαιρέτησε με το «Ώρες μικρές», μια τεράστια λίστα μεγάλων συνθετών, τραγουδοποιών και ερμηνευτών του έντεχνου χώρου έδειξαν την εκτίμησή τους στο πρόσωπό του.

Να μην ξεχάσω τον Γιάννη Χαρούλη που είδα χθες απο το live του να τον αποχαιρετά αυθεντικά, λέγοντας μάλιστα οτι «έμαθε από εκείνον». Το ερώτημα που θέτω ειναι: Ποιος ειναι αυτός που ορίζει και απαιτεί απο τον λαό να βάλει σε κουτάκια τα συναισθήματα του και να μην μπορεί να κλάψει ταυτόχρονα για τον Μαζωνάκη, αλλά την ίδια ώρα και για τον Σπύρο Χαλβατζή; Εσκεμμένα ανέβασα το βίντεο με τον Σπύρο Χαλβατζή που απευθύνεται στον Ντινόπουλο, με αυτό τον αγανακτισμένο και τόσο αυθεντικά λαϊκό τρόπο του, όταν ο 2ος πράγματι του πηδούσε την κουβέντα, θέλοντας να καπελώσει κι αυτά τα ελάχιστα λεπτά που τα συστημικά ΜΜΕ της χώρας, έδιναν ανέκαθεν στους κομμουνιστές για να αναπτύξουν τις θέσεις τους δημόσια.

Οι μετρήσεις που πήρα με δικαίωσαν.

Μα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία, του ότι κάλλιστα μπορεί αυτός ο λαός και οι πραγματικά λαϊκοί εκπρόσωποί του, να νιώθουν θλίψη για ένα Λαϊκό τραγουδιστή, αλλά ταυτόχρονα να νιώθουν θλίψη και για έναν Λαϊκό αγωνιστή, το είδα σε δυο αναρτήσεις του Γ. Νταλάρα.

Γράφει για τον Γιώργο Μαζωνάκη την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2026 στις 11.07 μ.μ.: « Τόσο νωρίς, πόσο κρίμα… Ένα ‘’παιδί της νύχτας’’, καλό κι ευγενικό, που πάλεψε από πολύ μικρός να βρει το δρόμο του.

Πάλεψε με τις δικές του αγωνίες, με τις δικές του δυνάμεις, όπως ήξερε και μπορούσε.

Ένα λαϊκό παιδί από την Νίκαια, από την γειτονιά μας, φιλότιμο κι ευαίσθητο, που κέρδισε την αγάπη του κόσμου.

Στο καλό, αγόρι μου! » Το Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2026 στις 1.47 μ.μ., γράφει για τον Σπύρο Χαλβατζή: « Τον Σπύρο Χαλβατζή θα τον θυμάμαι πάντα με ευγνωμοσύνη κι αγάπη.

Ερχόταν στην Πλάκα από τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, στο «Θεμέλιο» και στη «Διαγώνιο» για να δει το πρόγραμμα.

Διακριτικός κι ευγενής, δεν παρέλειπε ποτέ να ανέβει να με δει, να συζητήσουμε για τα φεστιβάλ του καλοκαιριού κι άλλα… Να πούμε δυο κουβέντες σοβαρές, ειλικρινείς, ήρεμες.

Μιλούσε πάντα με πάθος αλλά χωρίς φόβο.

Έχοντας ως όπλα τις εξορίες του, τη ζωή, την πείρα του.

Καθαρός, έντιμος και συνεπής άνθρωπος, ένας ευπατρίδης της ιδεολογίας του.

Σ’ ευχαριστώ, Σπύρο! #ΚΚΕ @Φεστιβάλ ΚΝΕ - Οδηγητή » Υ.Γ. - Εκκληση: Μην προγκάτε αυτό τον λαό, στον οποίο ανήκετε και οι ίδιοι. Καραδοκούν οι φασίστες!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους