Original Post

Πλήρες Κείμενο:

..Και ο πιο σημαντικός θεατής είναι ο απών. Είναι αυτός που εκλείπει.

Άρα δεν παίζω για το συγκεκριμένο κοινό, παίζω για κάποιες απουσίες, για κάποιες απώλειες.

Πιο απτό γίνεται αυτό στην υποκριτική τέχνη όταν, όπως έχει πει ο Στανισλάβσκι, ο ηθοποιός πρέπει να παίζει για το φανταστικό θεατή.

Αυτό είναι βαθύτατα θρησκευτικό συναίσθημα.

Γιατί ο έρωτας είναι απών, πάντα.

Ο μεγάλος έρωτας απουσιάζει.

Αυτός που έχω απέναντί μου είναι μια σχέση που μπορεί δυνητικά να είναι ζωντανή, αλλά εμένα μου λείπει κάτι άλλο που δεν είναι εδώ.

Μου λείπει ένας άλλος θεατής που δεν έχει έρθει ακόμα.

Αλλά προσφέρουμε στον παρόντα θεατή όλη τη δυναμική για όλους τους άλλους που απουσιάζουν.Ζώντες και τεθνεώτες.

Είναι αυτό που λέει ο Μαλεβίτσης: «σε νέα τοπία συνδυάζω τη μορφή του ξυπνητού με τη μορφή του κοιμημένου». Για μένα η απόλυτη πνευματικότητα είναι στον κοιμημένο.

Γιατί είναι η πλήρης απάθεια.

Η πλήρης αδράνεια.

Η ολοκληρωτική απουσία επιθυμιών.

Το τίποτα.

Αυτό που πάει κάπου αλλού, μπορεί να γίνει κάτι άλλο.. Από συνέντευξή μου στον Γιώργο Βουδικλάρη popaganda 25 3 16

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους