Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, σε έκθεσή του (2023-24) επισημαίνει ότι «20 κράτη-μέλη έχουν πρωτεύοντες θεσμούς παιδικής προστασίας.

Αυτοί οι θεσμοί λειτουργούν ως κεντρικοί κόμβοι συντονισμού και επιμερισμού πόρων ανάμεσα στους κυβερνητικούς οργανισμούς, τις ΜΚΟ, τις αστυνομικές αρχές και τους παρόχους υγείας.

Όσα δεν έχουν τέτοιους θεσμούς, πρέπει να τους δημιουργήσουν». Αποστολή του φορέα αυτού θα είναι, σύμφωνα με την πρόταση του Δικτύου, να «συγκεντρώνει την ευθύνη παρακολούθησης κάθε παιδιού σε κίνδυνο από τη στιγμή του εντοπισμού έως τη μόνιμη τοποθέτησή του σε ασφαλές περιβάλλον, αντί της σημερινής κατανομής αρμοδιοτήτων σε πολλαπλά υπουργεία χωρίς συνολική εποπτεία». Αυτό θα σημάνει την «ενίσχυση της διακλαδικής/διατομεακής συνεργασίας μεταξύ εισαγγελέα, αστυνομίας, κοινωνικού λειτουργού, παιδοψυχιάτρου, παιδιάτρου και εκπαιδευτικού, με θεσμοθετημένα κανάλια επικοινωνίας και ενημέρωσης, ώστε καμία πληροφορία/καταγγελία να μη “χάνεται” ανάμεσα σε υπηρεσίες». Χαρακτηριστική ως προς την επείγουσα ανάγκη ενιαίου συντονισμού είναι και η υπόθεση που μόλις χθες ήρθε να προστεθεί στις προηγούμενες — αυτή της 18χρονης στα Χανιά, την οποία συνέλαβαν διότι το μόλις 17 ημερών βρέφος της κατέληξε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Βενιζέλειου Νοσοκομείου με βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Χαμόγελου του Παιδιού, το 2013, η οργάνωση έμαθε μέσω ανώνυμης καταγγελίας ότι η 4χρονη τότε, και 18χρονη μητέρα σήμερα, ήταν θύμα σωματικής κακοποίησης από τους γονείς της και ενημέρωσε την εισαγγελία.

Εννέα χρόνια αργότερα, το 2022, και με την έκβαση της προηγούμενης καταγγελίας να είναι άγνωστη, ζητήθηκε από το Χαμόγελο να μεταφέρει το ίδιο κορίτσι, 14 χρόνων πια, από ένα νοσοκομείο όπου βρισκόταν κατόπιν εισαγγελικής εντολής σε ένα άλλο.

Στη συνέχεια, τα ίχνη της είναι και πάλι άγνωστα, ώσπου συνελήφθη στα Χανιά, με το βρέφος της να βρίσκεται στην εντατική.

Υποθέσεις σαν κι αυτή, με τα ίχνη των παιδιών χαμένα σε πολλαπλές εμφανίσεις τους στο «σύστημα» που δεν οδηγούν πουθενά, εκτός από την απουσία ενιαίου συντονισμού καταδεικνύουν και την ανάγκη ενεργοποίησης ενιαίου πρωτοκόλλου δράσης των διαφόρων υπηρεσιών.

Όπως τονίζει το Δίκτυο, «ήδη από το 2017 το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, μαζί με το ΕΚΚΑ (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης) και τον ΣΚΛΕ (Σύνδεσμο Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος) έχει εκπονήσει Πρωτόκολλο Διερεύνησης, Διάγνωσης και Διαχείρισης Κακοποίησης και Παραμέλησης Παιδιών.

Ένα αντίστοιχο πρωτόκολλο για τη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών είχε εκπονηθεί από διακλαδική επιστημονική ομάδα το 2023 στα πλαίσια της Εθνικής Στρατηγικής για την Σεξουαλική Κακοποίηση Ανηλίκων, ενώ η UNICEF έχει εκδώσει αντίστοιχο οδηγό για τις Εισαγγελίες Ανηλίκων και τις Κοινωνικές Υπηρεσίες – αλλά κανένα από τα τρία δεν έχει θεσμοθετηθεί έως σήμερα». «Χωρίς κοινό πρωτόκολλο, εισαγγελέας, αστυνομία, κοινωνικός λειτουργός, παιδοψυχίατρος, παιδίατρος και εκπαιδευτικός δεν έχουν κοινή γραμμή δράσης ούτε σαφή, δεσμευτικά βήματα συνεργασίας». Σημερινό, στο in.gr 👇 https://www.in.gr/2026/09/16/greece/oliki-metarrythmisi-tis-paidikis-prostasias-zitoun-koryfaies-organoseis-apo-tin-politeia/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους