[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Σήμερα απολαύσαμε ένα κλασικό ισπανικό (βασκικό) φαγητό, παστός μπακαλιάρος α λα βιζκάινα (Bacalao a la Vizcaína) με σκόρδο, πιπεριές φρέσκια ντομάτα και πατάτες. Εκεί στο Βόρειο Ατλαντικό, όπου οι...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα απολαύσαμε ένα κλασικό ισπανικό (βασκικό) φαγητό, παστός μπακαλιάρος α λα βιζκάινα (Bacalao a la Vizcaína) με σκόρδο, πιπεριές φρέσκια ντομάτα και πατάτες.

Εκεί στο Βόρειο Ατλαντικό, όπου οι Βάσκοι ήταν σπουδαίοι θαλασσοπόροι και φαλαινοθήρες, ανακάλυψαν τις τεράστιες αποικίες μπακαλιάρου.

Επειδή το ψάρι αυτό έχει ελάχιστο λίπος, συνειδητοποίησαν ότι αν παστωθεί με αλάτι και στεγνώσει, μπορεί να διατηρηθεί για μήνες ή και χρόνια.

Ο παστός μπακαλιάρος έγινε γρήγορα δημοφιλής σε ολόκληρη την Ισπανία λόγω της θρησκείας. Η Καθολική Εκκλησία επέβαλε πολλές ημέρες νηστείας τον χρόνο (όπως τη Σαρακοστή), κατά τις οποίες απαγορευόταν η κατανάλωση κρέατος.

Ο μπακαλιάρος ήταν φθηνός, μεταφερόταν εύκολα στην ενδοχώρα χωρίς να χαλάει και έτσι έγινε το κατεξοχήν «φαγητό της νηστείας». Η εκτόξευση της δημοτικότητας του πιάτου στο Μπιλμπάο οφείλεται σε ένα απίστευτο περιστατικό το 1835, κατά τον Πρώτο Καρλικό Πόλεμο. Ένας Βάσκος έμπορος, ο José María Gurtubay, έστειλε ένα τηλεγράφημα στους προμηθευτές του ζητώντας «100 ή 120» πρώτης ποιότητας μπακαλιάρους (στα ισπανικά: «άνω ή κάτω 100 ή 120»). Οι προμηθευτές μπέρδεψαν το γράμμα "ο" (που σημαίνει «ή») με το μηδενικό "0". Έτσι, αντί για 120 ψάρια, του έστειλαν 1.000.120 μπακαλιάρους! Ο Gurtubay πίστεψε ότι καταστράφηκε οικονομικά.

Όμως, λίγες ημέρες μετά, το Μπιλμπάο αποκλείστηκε από τον στρατό και οι προμήθειες τελείωσαν.

Ο τεράστιος αυτός όγκος μπακαλιάρου έσωσε την πόλη από την πείνα.

Για να τον μαγειρέψουν καθημερινά, οι ντόπιοι επιστράτευσαν τη δημιουργικότητά τους, τελειοποιώντας τη συνταγή Vizcaína.

Η αυθεντική σάλτσα Vizcaína σήμερα θεωρείται μία από τις «μητρικές σάλτσες» της ισπανικής κουζίνας.

Το μυστικό της βασίζεται αποκλειστικά στα κόκκινα κρεμμύδια και στις καφτερές πιπεριές τσορίθο (pimientos choriceros) Στην αυθεντική, παραδοσιακή βασκική συνταγή δεν υπάρχει ντομάτα.

Η ντομάτα προστέθηκε αργότερα, όταν το πιάτο ταξίδεψε στην υπόλοιπη Ισπανία και τη Λατινική Αμερική Σήμερα, είτε με τη συνοδεία τσακιστής πατάτας στο φούρνο είτε στην παραδοσιακή του μορφή στο πήλινο σκεύος, το πιάτο αυτό αποτελεί σύμβολο της ισπανικής γαστρονομικής ιστορίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences