Αγαπητέ εν Χριστό Γιώργο! Το γεγονός ότι τόσος κόσμος ξενύχτησε και δάκρυσε προς τιμήν σου, δεν οφείλεται μόνο στη μουσική σου, αλλά πρωτίστως στο μεγαλείο της ψυχής σου. Παρά την τεράστια αναγνώριση...
Αγαπητέ εν Χριστό Γιώργο! Το γεγονός ότι τόσος κόσμος ξενύχτησε και δάκρυσε προς τιμήν σου, δεν οφείλεται μόνο στη μουσική σου, αλλά πρωτίστως στο μεγαλείο της ψυχής σου.
Παρά την τεράστια αναγνώριση, το χρήμα και τη δόξα του κόσμου τούτου, εσύ παρέμεινες ανεπηρέαστος, χωρίς να αλλοτριωθείς στο ελάχιστο.
Η πίστη σου στον Χριστό στάθηκε ακλόνητη, σαν φάρος φωτεινός, μέσα σε έναν καλλιτεχνικό χώρο που στις μέρες μας μαστίζεται από την αθεΐα και την πνευματική σύγχυση.
Αυτή την πίστη δεν την κράτησες θεωρητική, αλλά την απέδειξες έμπρακτα, με κρυφές και αμέτρητες πράξεις αγάπης προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο.
Δεν θα πω το τετριμμένο, ότι ο Θεός παίρνει νωρίς τους καλούς ανθρώπους.
Διότι, αν ισχύει αυτό, όλοι εμείς που παραμένουμε ακόμα στην επίγεια αυτή ζωή θα έπρεπε να ανησυχούμε βαθύτατα, αναλογιζόμενοι πως κάτι δεν κάνουμε ακόμη σωστά για τη σωτηρία μας.
Αν και δεν έτυχε να σε γνωρίσω προσωπικά, στο άκουσμα της εκδημίας σου η καρδιά μου πόνεσε βαθιά, σαν να έχασα έναν δικό μου, στενό άνθρωπο.
Ήσουν ο καλλιτέχνης που, κάθε φορά που σε έβλεπα και σε άκουγα, εξέπεμπες μια αυθεντική, θετική αύρα, την αύρα ενός αληθινού ανθρώπου, ο οποίος, παρά τις όποιες ανθρώπινες ανασφάλειες του, ξεχώριζε για την καθαρή, άκακη και παιδική του ψυχή.
Παρόλο που δεν γνώριζα τότε το μέγεθος του φιλανθρωπικού σου έργου, ούτε την ιδιαίτερη πνευματική σου σχέση με τον Κύριο, κάθε φορά που σε παρακολουθούσα, ένιωθα μέσα μου ότι αυτός ο άνθρωπος μου γεννά όμορφα και αγνά συναισθήματα.
Και τελικά, η διαίσθηση μου δεν έπεσε έξω.
Δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες στην εποχή μας που να κουβαλάνε στην τσάντα τους τον Αγιασμό, και ομολογώ πως αυτή η εικόνα της βαθιάς σου ευλάβειας μου προκάλεσε ιδιαίτερη συγκίνηση.
Έχοντας ως εφόδιο το μέγα χάρισμα της ελεημοσύνης, δεν έχω καμία αμφιβολία για την πορεία και το μέλλον της ψυχής σου στην αιωνιότητα.
Όσο για τις δημόσιες εμφανίσεις σου στην πίστα και τις ιδιαίτερες ενδυματολογικές σου επιλογές, για τις οποίες κάποιοι βιάστηκαν να σε κατακρίνουν, η απάντηση σε όλους αυτούς είναι μία: Οι ενδυμασίες και τα λαμπερά κοστούμια έμειναν όλα εδώ, στη γη. Η ψυχή σου όμως, γυμνή από τα υλικά αλλά ντυμένη με τις καλές σου πράξεις, πέταξε κοντά στον Χριστό.
Άλλωστε, τον πραγματικό πνευματικά λεβέντη δεν τον κάνει η εξωτερική εμφάνιση, αλλά το εσωτερικό του ανάστημα.
Και εσύ, αδελφέ μου Γιώργο, ήσουν ένας πραγματικός λεβέντης! Υποκλίνομαι με σεβασμό στην επίγεια πορεία σου, διότι, αν και είχες στα χέρια σου δόξα, πλούτο και όλα τα υλικά αγαθά, δεν έχασες ούτε την πίστη σου στον Σωτήρα Χριστό, ούτε την ανθρωπιά σου.
Επίσης μέσα απο τις πράξεις σου φανερώθηκε και ακόμη ένα σπάνιο μεγαλείο ψυχής, που δεν γίνεται να μην αναφερθώ.
Απέδειξες ότι η αγάπη για τον πλησίον και ο σεβασμός για τη δημιουργία είναι ένα και το αυτό, προσφέροντας την ίδια αγνή, ανιδιοτελή αγάπη τόσο στον συνάνθρωπό σου όσο και στην τετράποδη σύντροφό σου, την Αρίθα.
Με όλα αυτά και άλλα πολλά : Η ζωή σου αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα για όλους μας.
Από το εφήμερο φως μιας έντονης, σύντομης αλλά γεμάτης δημιουργία ζωής, μεταβαίνεις τώρα στο ανέσπερο Φως της ακλόνητης πίστης που σε διέκρινε. Στο Φως του Χριστού και της αιώνιας μακαριότητας. Καλό Παράδεισο! Καλή αντάμωση στην αγκαλιά του Θεού! Θα σε μνημονεύω στον Κύριο με το όμορφο τραγούδι σου, υπέρ αναπαύσεως του δούλου σου. Τον λένε Γιώργο!!! Και ξέρει ο Κύριος!!!!!! Ο εν Χριστό αδελφός σου π Νικόλαος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους