Και κάπως έτσι φτάσαμε στο παράδοξο της εποχής μας...Ενώ η επιστήμη προχωρά με τρομακτική ταχύτητα και η τεχνολογία γίνεται όλο και πιο έξυπνη, η γνώση δεν περιορίζεται για λίγους όπως κάποτε, ο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια εικόνα μπορεί να σταματήσει χιλιάδες βλέμματα.

Ένα κείμενο δέκα γραμμών θεωρείται όμως μεγάλο... Ένας τίτλος αντίστοιχα αρκεί για να σχηματίσουμε άποψη χωρίς να διαβάσουμε τι γράφει από κάτω.

Και δεν είναι μόνο αυτό!! Σιγά σιγά μάθαμε να μη μας νοιάζει και πολύ τι συμβαίνει γύρω μας.

Αν κάτι συμβαίνει στον διπλανό, δικό του πρόβλημα.. Αν δεν μας αγγίζει κάτι σήμερα, θεωρούμε ότι δεν μας αφορά καθόλου.

Οι φράσεις που έχουν γίνει καραμέλα... Έλα μωρέ… και τι θα αλλάξει??? Εγω θα σώσω τον κόσμο??? Οτι ειναι να γίνει ας γίνει κτλ κτλ... Έχουμε ξεχάσει όμως οτι μόνο έτσι χτίζεται το αύριο.

Έχουμε ξεχάσει οτι η πόρτα μας είναι πιο κοντά στη πόρτα του γείτονα απο όσο πιστεύουμε... Έχουμε περισσότερη πληροφορία από ποτέ, αλλά όχι απαραίτητα περισσότερη γνώση.

Περισσότερους τρόπους επικοινωνίας, αλλά λιγότερη ουσιαστική επαφή.

Βλέπουμε ολόκληρο τον κόσμο μέσα από μια οθόνη και, παρ’ όλα αυτά, πολλές φορές δεν βλέπουμε κάτω από τη μύτη μας.

Και κάπου μέσα σε όλα αυτά υπάρχει κι άλλη μια παράξενη συνήθεια της εποχής μας… Όσο ένας άνθρωπος είναι ζωντανός, ψάχνουμε το λάθος του.

Τον κρίνουμε, τον σχολιάζουμε, τον μειώνουμε, πολλές φορές κοιτάμε πώς θα τον > Μόλις φύγει από τη ζωή, ξαφνικά γίνεται το καλύτερο παιδί.. Τότε θυμόμαστε την καλοσύνη του, όσα πρόσφερε, όσα πέρασε.

Παράξενο, ε; Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη ειρωνεία... Κατασκευάζουμε μηχανές που μαθαίνουν να σκέφτονται, την ώρα που εμείς συνηθίζουμε να σκεφτόμαστε όλο και λιγότερο...Οι μηχανές θα φτάσουν φέρονται με μεγαλύτερη ευαισθησία απο τους ανθρώπους.. ΥΓ. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δε παει τπτ μπροστά...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους