Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ας μιλήσουμε για τις θαυματουργές κλινικές Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026 Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη έβγαλε για ακόμα μία φορά από τις υπόγες τα κοράκια.

Και ανάμεσα στις περιγραφές για τα ρούχα που φορούσε ο Γιώργος και στις προσωπικές του ατυχείς στιγμές, τα κοράκια αυτά οδύρονταν δήθεν για την “κλινική” και την έλλειψη ελέγχων, αλλά ταυτόχρονα τόνιζαν πόση ζήτηση είχε η συγκεκριμένη από την “υψηλή κοινωνία”. Του Ηλία Ψυχογιού.

Κοινώς για ακόμα μία φορά, από κανάλια, ραδιόφωνα και λοιπούς άμβωνες ακούσαμε το γνωστό “πού είναι το κράτος;” είδαμε σηκωμένα δάχτυλα, διαπιστώσαμε πολιτική εκμετάλλευση αλλά ταυτόχρονα είδαμε και μπόλικη κλειδαρότρυπα για να ικανοποιηθεί το αιμοσταγές κοινό.

Στην πραγματικότητα, όλο αυτό που έγινε δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα τεράστιο καπνογόνο προκειμένου να καλυφθούν από πίσω του άβολες αλήθειες.

Και ποιες είναι αυτές; Αρχικά είναι πικρή αλήθεια ότι “θαυματουργές” θεραπείες διαφημίζονται σε όλη τη δύση και όχι μόνο στην Ελλάδα.

Ποιος από εμάς δεν έχει δει στο διαδίκτυο διαφημίσεις για “θαυματουργά” χάπια και μηχανήματα για την απώλεια βάρους, για την μυική ενδυνάμωση, για την αύξηση του μεγέθους του ανδρικού γεννητικού οργάνου ή για την βελτίωση των σεξουαλικών επιδόσεων; Αυτοί βλέπετε είναι οι τομείς για τους οποίους ο άνθρωπος θα κάνει τις πιο παράλογες πράξεις, δεν πρόκειται κανείς να αγοράσει ένα θαυματουργό χάπι το οποίο θα του υπόσχεται καλύτερους βαθμούς στα μαθηματικά.

Αν όμως του υπόσχεται ότι θα ξεκινάει την σεξουαλική του δραστηριότητα στις 18:00 το απόγευμα και θα σταματά στις 06:00 το πρωί, θα το καταπίνει με τις χούφτες… Αλλά για το τι έχουν μέσα τα εμβόλια κόντεψε να προκληθεί εμφύλιος.

Για αυτές τις διαφημίσεις όμως, ακόμα κι αν ο πολίτης κάνει ηλεκτρονικές αναφορές, σχεδόν ποτέ δεν υπάρχει κάποιο αποτέλεσμα.

Ή τουλάχιστον δεν γίνεται γνωστό.

Γιατί άραγε; Παλεύουν ορισμένες οργανώσεις, αλλά είναι μόνες τους, χωρίς την απαραίτητη θεσμική υποστήριξη.

Ας ελπίσουμε ότι και αυτό θα αλλάξει σύντομα.

Πικρή αλήθεια είναι επιπλέον ότι ιατρικές πράξεις οι οποίες είναι δυνητικά επικίνδυνες να πραγματοποιούνται εκτός νοσοκομείου, δυστυχώς πραγματοποιούνται κατά κόρον εκτός αυτού.

Και ακόμα πιο πικρή είναι η αλήθεια πως συχνότατα πίσω από από τις πράξεις αυτές βρίσκονται γιατροί και συγγενείς ειδικότητες.

Ποιος άλλωστε δεν έχει διαβάσει κατά περιόδους για δικαστικές υποθέσεις “κλινικών” και “ινστιτούτων” κάθε είδους που έχουν οδηγήσει έως και στο θάνατο πελάτες τους; Ποιος δεν έχει διαβάσει για περιπτώσεις φαρμακοποιών που παρασκεύαζαν αναβολικά ή άλλων που διακινούσαν παράνομα χάπια αδυνατίσματος; Ακόμα όμως και για τα νόμιμα σκευάσματα αδυνατίσματος, γιατί να επιτρέπεται να λαμβάνονται χωρίς ιατρική συνταγή; Πικρή, πικρότατη αλήθεια είναι ότι ειδικά ο τομέας της ομορφιάς, βρίθει από τέτοιες περιπτώσεις “θαυματολαγνείας”. Και όταν καμιά φορά βγει στη δημοσιότητα κάποια περίπτωση όπου το filler στα χείλια ξέφυγε και παραμόρφωσε την ασθενή ή κάποιος σακατεύτηκε στα χέρια ενός πλαστικού χειρουργού, πέφτουμε ομαδικά από τα σύννεφα.

Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.

Οι “κλινικές” αυτές έχουν τεράστια ζήτηση, υψηλές αμοιβές και “εκλεκτή” πελατεία.

Ειδικά η πελατεία, διασφαλίζει σε μεγάλο βαθμό ασυλία.

Επιπλέον, φαίνεται ότι το νομοθετικό πλαίσιο ελέγχου έχει τεράστια κενά.

Ποιος είναι αρμόδιος για τον έλεγχο νομιμότητας των ιατρικών πράξεων που γίνονται μέσα σε κάθε ιατρείο; Ο ιατρικός σύλλογος μάλλον όχι, γιατί είναι αρμόδιος μόνο για τον πειθαρχικό έλεγχο.

Για τον ποινικό; Πρέπει να πεθαίνει ένας προβεβλημένος και λαοφιλής καλλιτέχνης όπως ο Γιώργος Μαζωνάκης για να διαπιστώνουμε τα κενά; Κι αν τελικά ληφθούν οι απαραίτητες νομοθετικές πρωτοβουλίες για να γίνονται πραγματικοί έλεγχοι ΣΕ ΟΛΑ τα ιατρεία και τις κλινικές, πρέπει να διασφαλιστεί ότι όποιος πραγματοποιεί τους ελέγχους, δεν θα κινδυνεύει μετά να βρεθεί με μετάθεση στον Έβρο.

Γιατί όταν η “εκλεκτή πελατεία” είναι η μισή Βουλή και όλο το Κολωνάκι, το “ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε”, αποκτά σάρκα και οστά. Σ.Σ.: Η στήλη περίμενε να κηδευτεί ο αείμνηστος Γιώργος Μαζωνάκης πριν ασχοληθεί με το θέμα των συγκεκριμένων “κλινικών”. Γιατί ο νεκρός δικαιούται σεβασμού και σιωπής στο τελευταίο του ταξίδι και οι συγγενείς δικαιούνται να τον θρηνήσουν χωρίς τις εξαλλοσύνες του Κολοσσαίου, άσχετα αν από τους περισσότερους δημοσιολογούντες δεν τηρήθηκαν οι κανόνες αυτοί.

Καλή αντάμωση Γιώργο κι όχι αντίο… Όσοι ανδρωθήκαμε στην διασταύρωση Πέτρου Ράλλη και Θηβών, απέναντι από την αλάνα που έχει γίνει εργοστάσιο παιχνιδιών, θα σε θυμόμαστε πάντα. Πηγή.diaforetiko.gr.Ηλιας Ψυχογιος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους