Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο αρραβωνιαστικός μου πέθανε πριν από τον γάμο μας — τρεις μήνες αργότερα, η μητέρα του με είδε σε έναν άλλο γάμο και προσπάθησε αμέσως να κρυφτεί. Ο Άντριαν κι εγώ επρόκειτο να παντρευτούμε εκείνο το καλοκαίρι.

Είχαμε ήδη κλείσει τον χώρο.

Είχα διαλέξει το νυφικό μου.

Είχαμε τσακωθεί για τη γεύση της τούρτας και γελούσαμε με το πόσο γελοία σοβαρά παίρναμε τα πάντα.

Έπειτα, έξι εβδομάδες πριν από τον γάμο, ο Άντριαν σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

Το δυστύχημα ήταν τόσο σοβαρό, που τον κηδέψαμε σε κλειστό φέρετρο.

Θυμάμαι να στέκομαι δίπλα στη μητέρα του, την Κόλιν, στην κηδεία, κρατώντας το χέρι της καθώς κατέβαζαν τον Άντριαν στο χώμα.

Νόμιζα πως εκείνη ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής μου.

Τρεις μήνες αργότερα, έμαθα ότι έκανα λάθος.

Είμαι ανθοπώλισσα.

Οι γάμοι ήταν πάντα οι αγαπημένες μου δουλειές.

Μετά τον θάνατο του Άντριαν, δεν μπορούσα ούτε να κοιτάξω μια νυφική ανθοδέσμη χωρίς να σκέφτομαι εκείνη που είχα διαλέξει για τον δικό μου γάμο.

Όμως τελικά έπρεπε να πληρώνω τους λογαριασμούς μου.

Έτσι, τρεις μήνες μετά την κηδεία του, τελικά συμφώνησα να αρχίσω ξανά να αναλαμβάνω δουλειές για γάμους.

Εκείνο το πρωί, μια άλλη ανθοπώλισσα με την οποία συνεργαζόμουν περιστασιακά αρρώστησε και μου ζήτησε να την αντικαταστήσω σε έναν γάμο. Συμφώνησα.

Λίγες ώρες αργότερα, τακτοποιούσα λουλούδια σε έναν χώρο δεξίωσης όπου δεν είχα ξαναδουλέψει, όταν είδα μια γνώριμη γυναίκα κοντά στην είσοδο. Την Κόλιν. Παραλίγο να της μιλήσω. Τότε με είδε. Η συνέχεια παρουσιάζεται παρακάτω στο πρώτο σχόλιο 👇ΜΕΡΟΣ-2

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους