Χίλια εφτακόσια είκοσι πέρασαν πλέον χρόνια δεν έλιωσε μα στέκεται κι είναι απτή αιώνια Σαν τον Άγιο Σπυρίδωνα που 'χει ουράνια σκέπη όρθια η Ευφημία μας την Πόλη επιβλέπει Μεγάλο θαύμα σπάνιο μες...

Πλήρες Κείμενο:

Χίλια εφτακόσια είκοσι πέρασαν πλέον χρόνια δεν έλιωσε μα στέκεται κι είναι απτή αιώνια Σαν τον Άγιο Σπυρίδωνα που 'χει ουράνια σκέπη όρθια η Ευφημία μας την Πόλη επιβλέπει Μεγάλο θαύμα σπάνιο μες στους αιώνες τούτους, που ξεπερνάει της λογικής και των σοφών τους πλούτους Κι ας τη βασάνισαν σκληρά, με τόση αγριάδα το σώμα της παρέμεινε σαν της Λαμπρής λαμπάδα Αρχοντοπούλα ήτανε στη Χαλκηδόνα ζούσε, τον Κύριο από παιδί μονάχα αγαπούσε Ελληνική η ρίζα της και το σεμνό της κάλλος στη Μικρασία άνθισε σαν μενεξές μεγάλος Ήτανε ο Φιλόφρωνας ο κύρης της αφέντης άρχοντας μες στη Σύγκλητο μα του Χριστού λεβέντης Ήταν η Θεοδοσιανή μάνα πιστή γενναία παρόλο που 'ταν πλούσια ζούσε σαν τελευταία Μαζί με το κορίτσι της φρόντιζε να χαρίζει χαμόγελο στο δυστυχή με πίστη να ελπίζει Την μέρα ζούσε σαν κυρά στο σπίτι της φαινόταν μα στο σκοτάδι έκανε ότι ονειρευόταν Ξημέρωνε στην προσευχή σκληρά εγκρατευόταν σ' ένα κελί στο σπίτι της μ' αυτά αναπαυόταν Στον αργαλειό της κάθονταν για τους φτωχούς να υφάνει κάθε στενό το σεργιανά κι απ' άκρη σ' άκρη φτάνει Σε θέατρα δεν πάταγε, με κοσμικές κυρίες γιατί η ψυχή της έπαιρνε ουράνιες οδηγίες Είχε και φάρο οδηγό μες στο ταξίδι ετούτο τον Άγιο Αδριανό που 'χε Της Χάρης πλούτο Αυτός κρυφά τους μύρωνε κρυφά τους κοινωνούσε, η Ευφημία σπίτι της μιά εκκλησιά κρατούσε Σαράντα εννέα Χριστιανούς στο σπίτι της μαζεύει, και με τον λόγο τον γλυκό την πίστη τους θεριεύει Ήτανε εκείνη η αρχηγός το λάδι στο καντήλι πάνω της ακουμπούσανε σαν αδερφοί και φίλοι Κορίτσι νέο ήτανε μα 'χε μυαλό γερόντων και θάρρος που δε βρίσκεται σοφών σε τάξεις πρώτων Ο Πρίσκος ο ανθύπατος διέταξε θυσίες στον Άρη να αποδώσουνε τιμές κι ευχαριστίες Ρητή 'τανε η διαταγή όλοι να προσκυνήσουν κι εκείνοι που δεν το 'κάναν πρέπει να μαρτυρήσουν Στο σπίτι το αρχοντικό λέει η πληροφορία πως ήταν μιά πενηνταριά μαζί κι η Ευφημία Στρατός τους περικύκλωσε ουτ' ένα δε θ' αφήσει την αρχηγό τους ήθελε στη φυλακή να κλείσει Ο Πρίσκος τους βασάνιζε δεκαεννιά ημέρες στην Ρώμη τους παρέδωσε που 'χαν σωστές φοβέρες Κανένας δεν λυγίστηκε, Χριστό δεν απαρνήθη, το αίμα τους εχύθηκε μες των διωγμών τη λήθη Και κράτησε το μενεξέ αυτοί να τον μαδίσουν τέτοιο κακό παράδειγμα μην το ακολουθήσουν Στην κάμινο να πεταχτεί και στη φωτιά να λιώσει σκέφτηκε ο Πρίσκος έξυπνα με μιάς να τελειώσει Δυό στρατιώτες έβαλε τον Βίκτωρ και Σωσθένη μα αρνηθήκαν τελικά γιατί 'δαν τι συμβαίνει Έντρομοι ομολόγησαν πως είδαν φλόγες μ' αίμα και δυό αγγέλους φοβερούς με θυμωμένο βλέμμα Αρνήθηκαν τη διαταγή σαφώς να εκτελέσουν Μέγας φωνάζαν Ο Θεός κι έτσι νεκροί θα πέσουν Τηνε πετούν μες στη φωτιά σαν θάλασσα μεγάλη της δρόσιζε τους κλώνους της σαν πεύκο σ' ακρογιάλι Σ' ένα τροχό από σίδερα τη δένουν με μανία, κοφτά μαχαίρια κόβανε τη σάρκα την Αγία Άγγελος απ' τον ουρανό σαν αστραπή περνάει και τον τροχό συνέτριψε και τα μαχαίρια σπάει Τη ρίχνουνε σ' ένα βαθύ λάκκο καρφιά γεμάτο να τρυπηθει απο παντού και να χαθεί στον πατο Μα εκείνη στάθηκε ορθή σαν σε χλωρό χορτάρι, με κυπαρίσσι έμοιαζε που στέκει με καμάρι.

Στο τέλος μες στο στάδιο την πάνε στα θηρία, να την σπαράξουν ζωντανή να γράψουν ιστορία Μα τα λιοντάρια σκύψανε τα πόδια της να γλείψουν, κι οι αρκούδες πλάγιασαν αγάπη να της δείξουν Μία μονάχα άφησε πληγή να τηνε πάρει Ο Κύριος που χόρτασε από την τόση Χάρη Μια δαγκωνιά σαν που θα πεις χάδι μπροστά στη φρίκη μίας αρκούδας δαγκωνιά την πάει όπου ανήκει Η Ευφημία φάνηκε στου ουρανού μπαξέδες και τηνε προσκυνήσανε γιούλια και μενεξέδες Η μάνα κι ο πατέρας της γίναν πυλού κομμάτια το σώμα της κοιτούσανε με ραγισμένα μάτια Κι όπως τη λούζαν δάκρυα κρυστάλλων είχε όψη άφθαρτη τηνε κράτησαν με διαμαντιού την κόψη Το τριακόσια τέσσερα κοιμάται σαν πουλάκι σε λάρνακα την έβαλαν της έχτισαν σπιτάκι Ήσυχη εκεί καθότανε μα Σύνοδο καλούνε στη Χαλκηδόνα ζήτησαν όλοι γνώμη να πούνε Έλα που δε τα βρίσκανε και λένε η Αγία θα δώσει την απάντηση για την Ορθοδοξία Δύό τόμους βάζουν στο κλουβί με δίλημμα μεγάλο το ένα των αιρετικών των Ορθοδόξων τ' άλλο Στην αγκαλιά της κράτησε το όμορφο στολίδι τ' άλλο κάτω απ' τα πόδια της το 'βαλε σα σκουπίδι Έντεκα Ιούλη ήτανε που δώσε η Αγία τη λύση που περίμενε όλη η Ορθοδοξία Στα χρόνια τα νεότερα στο Άγιον Όρος μπήκε τον Άγιο Παΐσιο μόνο πήγε και βρήκε Και του απάντησε γλυκά για τα μαρτύρια της και πέταξε ο Άγιος για τα λεγόμενα της «Αν ήξερες τη δόξα μας κι είχες σταλιά εικόνα θα ήθελες τα βάσανα να κράταγαν αιώνα" Αγία Ευφημία μου καλή να 'χουμε φήμη Στον Κύριο μεσίτευε ποτέ μη μας αφήνει Ελένη Ζεακη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους