Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πάντως κάθε φορά που πηγαίνω Σκλαβενίτη με πιάνει ένα δέος. Αν είχα το τηλέφωνο του Γιώργου του Χατζιδάκι θα τον έπαιρνα να τον ευχαριστήσω για αυτήν την κορυφαία συγκίνηση που μας έχει προσφέρει.

Δεν ξέρω αν μας αξίζει κάτι τόσο σπουδαίο! Μόνο η ακουστική ανάμεσα στα ζαρζαβατικά και στα κατεψυγμένα μπορεί να αναδείξει το πραγματικό μέγεθος του Μεγάλου Ερωτικού, μόνο ακροατές με καροτσάκια λαϊκής που κοιτάνε προσφορές στις γατοτροφές και τσακώνονται στο τηλέφωνο είναι επιλεγμένοι προσεκτικά ώστε να εκτιμήσουν στην ουσία τους τα ταξίδια της αρμονίας από το Χαμόγελο της Τζοκόντα, κι αυτή η χάβρα από τις ταμειακές, τις ανακοινώσεις για τον κύριο Σαβουρομούρη που πρέπει να προσέλθει στο τμήμα με τα αλλαντικά και τις κυρίες που τσακώνονται για τη σειρά στο μανάβικο μπορεί πραγματικά να σταθεί δίπλα και να συνοδεύσει το Reflections.

Μα κι ο ίδιος ο δημιουργός όταν έστηνε τη Ρωμαϊκή Αγορά επικύρωνε το άνοιγμά του στα κρεοπωλεία, στα έτοιμα φαγητά, στα τυριά, στα απορρυπαντικά.

Αλλά ποιοι να καταλάβουν από πραγματική τέχνη στην Ελλάδα της Μποφίλιου, του Χαρούλη και του Μητσιά; Να ακούγονται τώρα αυτά τα τραγούδια σε αφιερώματα σε κάποιον Νίκο Γκάτσο και σε διεθνείς περιοδείες στα καλύτερα θέατρα του πλανήτη μαζί με τα τραγούδια από εκείνον τον αναρχοάπλυτο που έγραφε τα εμβατήρια, Θεοδωράκη τον λένε θαρρώ.

Όχι, κύριοι.

Η σημαία της τέχνης θα παραμείνει ψηλά στον ιστό της.

Κι ο Γιώργης ίσως κάποτε μας χαρίσει την υπέρτατη συγκίνηση να ακούσουμε Μάνο Χατζιδάκι ανάμεσα στις ανακοινώσεις για Λιανοκλάδι στο ΚΤΕΛ, σε πλυντήρια αυτοκινήτων, και γιατί όχι, και σε δημόσια ουρητήρια. Είναι η τέχνη το ζήτημα, όχι οι παράδες, αλλά τι να καταλάβουν οι κοινοί θνητοί;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους