Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΝΤΕΖΕΣ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΜΕ LEGO Ο Βαγγέλης Ντεζές είναι 3D artist, animator και graphic designer, με περισσότερα από είκοσι χρόνια εμπειρίας στον χώρο της ψηφιακής...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έχει εργαστεί σε τηλεοπτικές παραγωγές, μεγάλα events, μουσικά πρότζεκτ και videogames, ενώ έχει ασχοληθεί και με τον σχεδιασμό εφαρμογών για Nintendo Switch και iOS.

Παρότι το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής του διαδρομής έχει χτιστεί μέσα στον ψηφιακό κόσμο, η δημιουργική του αφετηρία ήταν πάντα πολύ πιο απλή: η ανάγκη να παίρνει υλικά, σχήματα και αντικείμενα και να τα μετατρέπει σε κάτι καινούργιο.

Αυτή η ανάγκη τον οδήγησε στα Lego, τα οποία είχε γνωρίσει από παιδί αλλά ανακάλυψε ξανά ως ενήλικας μέσα από την κοινότητα των AFOLs (Adults Fans of Lego) και την πλατφόρμα LEGO Ideas.

Από το 2016 έχει σχεδιάσει δεκάδες δικά του σετ, επιμένοντας σε μια διαδικασία που περιλαμβάνει σχεδιασμό, δοκιμές, ξήλωμα και ξαναχτίσιμο.

Η επιμονή αυτή τον οδήγησε στον σχεδιασμό ενός σετ που κυκλοφόρησε τελικά επίσημα από τη LEGO σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η πρότασή του για τα «Goonies» κέρδισε έναν διαγωνισμό της LEGO για τις ταινίες των ’80s και μετατράπηκε σε επίσημο σετ, χαρίζοντάς του παγκόσμια δημοσιότητα.

Τώρα, σε μια δημιουργία που μοιάζει εκ πρώτης όψεως πολύ διαφορετική, ο Ντεζές στρέφεται στην αρχαιότητα και κατασκευάζει έναν αμφορέα που αποτελείται από 2.033 κομμάτια· σε αυτόν συναντιούνται η «Ιλιάδα» και η «Οδύσσεια», μαζί με έναν μηχανισμό που κάνει την κατασκευή να κινείται.

Η πρόταση που έχει υποβάλει στο site της Lego συγκέντρωσε αριθμό-ρεκόρ υποστηρικτών σε τρεις μέρες, αλλά χρειάζεται κι άλλη υποστήριξη για να ξεπεράσει τους 10.000, οπότε θα έχει την πιθανότητα να γίνει επίσημο σετ. «Τα Lego, για πάντα και από πάντα, είναι ένα παιδικό παιχνίδι.

Παρ’ όλα αυτά, όταν σπας τα όρια του παιχνιδιού και πηγαίνεις σε ένα άλλο δημιουργικό πλαίσιο, στην ανακάλυψη καινούργιων διαδρομών, στο σπάσιμο των κανόνων των κομματιών και στη δημιουργία κάτι εντελώς διαφορετικού, φεύγουν τελείως από το πλαίσιο του απλού παιχνιδιού». Μιλήσαμε μαζί του για τη διαδρομή από το 3D design στα LEGO, για το πώς χωράς μια ολόκληρη ιστορία μέσα σε λίγες χιλιάδες κομμάτια και για το τι συμβαίνει όταν ένα παιδικό παιχνίδι μετατρέπεται σε εργαλείο σχεδιασμού, αφήγησης και προσωπικής έκφρασης. «Από παιδί ήμουν πολύ ανήσυχο πνεύμα» λέει. «Μου άρεσε πάρα πολύ να αποτυπώνω, να φαντάζομαι και να μετατρέπω οτιδήποτε σε οτιδήποτε άλλο.

Μπορούσα να φτιάξω οτιδήποτε από πηλό, πακέτα τσιγάρων, μπαταρίες, ξύλα, καρφιά, ταινίες.

Στη συνέχεια, όλα αυτά τα παιδικά εργαλεία, έπειτα από εκπαίδευση πρώτα στον ΑΚΤΟ και μετά από κάποια χρόνια στη SAE, εξελίχθηκαν σε προγράμματα και γνώση που μπορούσαν να μου παρέχουν τη δυνατότητα να εκφράζομαι και να εκπληρώνω τους στόχους μου με τα σχήματα και τις ιδέες που έχω στο μυαλό μου.

Το κοινό που έχουν όλες αυτές οι δουλειές είναι ότι όλες έχουν την ανάγκη να εκφραστούν μέσα από σχήματα, χρώματα και κίνηση.

Εγώ είμαι απλώς το μέσο.

Με τα Lego “συναντήθηκα” όταν ήμουν παιδί, γύρω στα 7-8. Υπήρχαν πάντα στο σπίτι, λόγω του μεγαλύτερου αδερφού και του ξάδερφού μου.

Θυμάμαι πάρα πολύ έντονα μέχρι σήμερα τη στιγμή που ασχολήθηκα μαζί τους.

Θυμάμαι ότι δεν μπορούσα να τα αποχωριστώ και, από όλα μου τα παιδικά παιχνίδια, αυτά είναι που μέχρι σήμερα έχουν μείνει ατόφια.

Όταν μεγάλωσα, αντιλαμβανόμενος τη λειτουργία τους, κέρδισαν τον αμέριστο σεβασμό μου». -Πότε έγιναν για εσάς από παιχνίδι εργαλείο σχεδιασμού; Πότε καταλάβατε ότι μπορείτε να αφηγηθείτε μια ιστορία με Lego; Ήταν το 2016, ίσως την πιο δύσκολη περίοδο στη ζωή μου.

Έπρεπε να επανατοποθετηθούν πράγματα και να βρω κάτι να με αφυπνίσει.

Τότε ανακάλυψα δύο πράγματα: τους AFOLs (Adults Fans of Lego) και το LEGO Ideas, ένα site, μια πλατφόρμα της Lego, όπου μπορείς να σχεδιάσεις και να προτείνεις ένα σετ στην ίδια την εταιρεία.

Αυτό, με τη σειρά του, αφού περάσει από κάποια στάδια, μπορεί να παραχθεί παγκοσμίως.

Από μικρό παιδί είχα πολύ ανεπτυγμένη φαντασία και έτσι μπορούσα να σχεδιάζω και με τα Lego, που κι αυτά μιλούσαν τη γλώσσα των σχημάτων και των χρωμάτων.

Σχεδίαζα και δικά μου σετ – αυτό στο community της Lego λέγεται MOC (My Own Creation). Μου ήταν εύκολο να το τολμήσω.

Βέβαια, με τα χρόνια, αντιλήφθηκα με πολύ σκληρό τρόπο ότι είναι πραγματικά δύσκολο και σπάνιο να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο. — Πόσο χρόνο περνάτε σχεδιάζοντας Lego; Πόσος από αυτόν τον χρόνο είναι σχεδιασμός και πόσος ξήλωμα και ξαναχτίσιμο; Όπως λέει και μια καλή φίλη μου, σχεδιάστρια κι αυτή, η Μαρία, σχεδιάζω πάρα πολύ γρήγορα.

Αυτό έχει να κάνει με τις γνώσεις και με την εμπειρία που έχω ως 3D artist.

Παρ’ όλα αυτά, μου παίρνει βδομάδες να υλοποιήσω ένα σχέδιο, γιατί το 90% όσων σχεδιάζω είναι μεγάλα σετ, με πάνω από 3.000-5.000 κομμάτια.

Το ξήλωμα και το ξαναχτίσιμο είναι μέρος της διαδικασίας, το οποίο σχεδόν πάντα χρειάζεται. -Είστε περίπου δέκα χρόνια στην πλατφόρμα LEGO Ideas.

Τι ήταν αυτό που σας έκανε να επιμείνετε τόσο πολύ; Αυτή είναι μια πραγματικά καλή ερώτηση.

Η πρώτη μου παρόρμηση ήταν να καταφέρω να σχεδιάσω ένα σετ που θα ήθελε να το αγοράσει και ένα παιδί.

Βέβαια, πρέπει να παραδεχτώ ότι μου αρέσει να δημιουργώ.

Η αποτυχία στη δημιουργία είναι να σταματήσεις να δημιουργείς, όχι να δημιουργείς κάτι που αποτυγχάνει. -Μέσα σε αυτά τα χρόνια σχεδιάσατε περίπου πενήντα διαφορετικά σετ.

Πόσα από αυτά θεωρείτε ότι άξιζαν να γίνουν επίσημα και πόσα ήταν περισσότερο πειραματισμοί; Μετά από δέκα χρόνια και σαράντα εννέα σετ που έχω σχεδιάσει, και άλλα δεκαπέντε στο BrickLink, θα σου πω ότι αυτά τα σχέδια για μένα είναι σαν παιδιά μου.

Δεν μπορώ να προδώσω κάποιο, ούτε να πω ποιο είναι περισσότερο ικανό από ένα άλλο.

Όλα, ένα προς ένα, με έφεραν στο σήμερα και με βοήθησαν να εξελιχθώ σε αυτό που είμαι σήμερα. — Πείτε μου για την ιδέα σας με τα «Goonies» και πώς κατέληξε να γίνει επίσημο σετ της Lego παγκοσμίως.

Η νίκη μου προήλθε μέσα από τον διαγωνισμό-challenge «If we could turn back time» που ήταν αφιερωμένος στα ’80s.

Εγώ, ως μεγάλος θαυμαστής εκείνης της εποχής (αν και παιδί των ’90s), και ιδιαίτερα των ταινιών φαντασίας, μια και ήταν ο κόσμος μου, ενθουσιάστηκα όταν ανακοινώθηκε.

Γι’ αυτό τον λόγο, υπέβαλα τρεις προτάσεις βασισμένες σε τρεις αγαπημένες μου ταινίες: «Labyrinth», «Karate Kid» και «The Goonies». Η ομάδα της Lego μέσα από περίπου τριακόσιες συμμετοχές επέλεξε πέντε τελικά σχεδία που τα έθεσε σε ψηφοφορία· μέσα από αυτήν βγήκαν τα «Goonies» για να προχωρήσουν σε παγκόσμια παραγωγή.

Αυτό που πιστεύω πως κάνει το σχέδιό μου μοναδικό είναι ότι κατάφερα να ενσωματώσω τις σπηλιές στο εσωτερικό του πλοίου, κι έτσι το τελικό αποτέλεσμα λειτουργεί με δύο τρόπους: από τη μία πλευρά ως play set και από την άλλη ως display set.

Στην ουσία, όλο το σετ αποτυπώνει περίπου τα τελευταία κρίσιμα σαράντα πέντε λεπτά της ταινίας· από τη μία έχεις τις σπηλιές, την εξερεύνηση, την περιπέτεια, και από την άλλη τον τελικό στόχο, το θρυλικό πειρατικό πλοίο «Inferno». Ουσιαστικά, κρατάς όλη την ιστορία στα χέρια σου. — Τι κάνει, τελικά, μια ιδέα καλή για Lego; Η πρωτοτυπία, η νοσταλγία, το storytelling, η δυνατότητα κατασκευής, όλα αυτά μαζί, και ταυτόχρονα το timing.

Είναι πάρα πολλές οι συγκυρίες που πρέπει να «κουμπώσουν», αλλά και πάλι δεν είναι τίποτα σίγουρο.

Επί της ουσίας, δεν υπάρχει κάποια ασφαλής απάντηση. — Στο σετ υπάρχουν και μικρές αναφορές στην Ελλάδα, όπως τα λευκά και μπλε κομμάτια στο εσωτερικό.

Πόσο σημαντικό ήταν για εσάς να υπάρχει αυτή η ελληνική υπογραφή; Αυτό με έκανε πραγματικά πάρα πολύ χαρούμενο και περήφανο, γιατί το να έχεις τα χρώματα της χώρας σου σε ένα παγκόσμιο σετ είναι κάτι πραγματικά μοναδικό.

Εδώ θέλω να πω ότι και η official senior designer, Μαρίνα Σταμπολή, είναι από την Ελλάδα, με την οποία είχαμε μια υπέροχη συνεργασία, όπως και με όλη την ομάδα της Lego. -— Πώς νιώσατε όταν κρατήσατε το επίσημο κουτί με το όνομά σας; Τι σημαίνει για έναν δημιουργό να αποκτά το έργο του μια ζωή πέρα από τον ίδιο; Ακόμα και σήμερα, που έχει καταλαγιάσει ο θόρυβος, δεν μπορώ να μιλήσω εύκολα γι’ αυτό! Είναι πολύ, πολύ ιδιαίτερο και παράξενο να ανοίγεις ένα κουτί και να βλέπεις το πρόσωπό σου και κομμάτια της ιστορίας σου που θα ταξιδέψουν σε όλα τα μέρη της γης.

Τις πρώτες μέρες μού έστελναν φωτογραφίες από παντού άγνωστοι άνθρωποι που αγόραζαν το σετ.

Έχω πάρει μηνύματα από τη Χαβάη, από την Αυστραλία, από την Αργεντινή, απ’ την Ιαπωνία, απ’ τη Νέα Ζηλανδία, από Αμερική και Καναδά.

Ένα απ’ τα πιο σημαντικά μηνύματα μού το έστειλε ένας πατέρας από μια πολύ μακρινή χώρα, που το παιδί του είχε κάποιο θέμα.

Το μόνο που το ενδιέφερε ήταν να παίζει με πειρατές και μου είπε ότι το σετ που σχεδίασα θα τον βοηθούσε να επικοινωνήσει μαζί του.

Ήταν και παραμένει το καλύτερο μήνυμα που έχω πάρει.

Εκείνες τις μέρες γίνονταν απερίγραπτα πράγματα.

Κάποια στιγμή, ένας καλός μου φίλος, σχεδιαστής και αυτός, από την Ισπανία, ο Marcos, μου είπε μια κουβέντα που δεν την είχα σκεφτεί καν.

Ότι η Lego τόσα χρόνια δεν είχε βγάλει τα «Goonies», όσο κι αν προσπάθησαν κάποιοι. «Εσύ, λοιπόν, θα είσαι για πάντα υπεύθυνος γι’ αυτό και τ’ όνομά σου θα είναι άρρηκτα δεμένο με τα Lego The Goonies για πάντα». Εδώ θα πω ότι η Lego, όταν παράγει και βγάζει ένα σετ παγκοσμίως, τα πρώτα κομμάτια τα βάζει σε ένα θησαυροφυλάκιο και τα κρατάει για πάντα ατόφια, σαν κληρονομιά.

Όταν το ανέλυσα, κατάλαβα ότι αυτό είναι κάτι πέρα από μένα και μέχρι σήμερα νιώθω πάρα πολύ περήφανος ως αρχικός δημιουργός όλου αυτού. - Πώς προέκυψε η ιδέα του αμφορέα; Ως Έλληνας και ως δημιουργός, δεν γινόταν αυτές οι δύο ταυτότητες κάποια στιγμή να μη βρεθούν μέσα σε ένα Lego.

Για πολλά χρόνια ήθελα να φτιάξω κάτι που να έχει σχέση με την Ελλάδα, αλλά αυτό το κάτι έπρεπε να είναι ό,τι καλύτερο και ό,τι πιο δυνατό μπορούσα να σκεφτώ.

Δεν γινόταν να πάω με κάτι μέτριο, με κάτι απλά καλό.

Ήξερα τα πρώτα χρόνια ότι δεν ήμουν τόσο καλός, ότι δεν ήμουν ακόμα έτοιμος, κι έτσι περίμενα την κατάλληλη ιδέα να έρθει, με την κατάλληλη μορφή και την κατάλληλη δυναμική.

Ο αμφορέας είναι ένα απ’ τα πιο αναγνωρίσιμα χρηστικά αντικείμενα της αρχαιότητας.

Έχει μια δυνατή, αναγνωρίσιμη μορφή, παρ’ όλα αυτά έχει πολλά διαφορετικά σχήματα.

Είναι κομψός, απλός, πολλοί απ’ αυτούς διακοσμούνται με ιστορίες και αφηγήσεις.

Από παιδί, λοιπόν, μου άρεσε πάρα πολύ και ως αντικείμενο και ως παλέτα.

Το έντονο πορτοκαλί κεραμικό, σε συνδυασμό με τα μαύρα και τα ελάχιστα λευκά, στα μάτια μου ήταν ένα απλό, υπέροχο αντικείμενο που μπορούσε να το έχει και ο πιο απλός άνθρωπος στο σπίτι του. — Οι αρχαίοι αμφορείς δεν ήταν απλώς χρηστικά αντικείμενα· πολλές φορές οι παραστάσεις τους λειτουργούσαν ως ένας τρόπος αφήγησης ιστοριών.

Ήταν αυτή η ιδέα που θέλατε να μεταφέρετε στο Lego; Ασφαλώς.

Εκεί βρίσκεται η βάση της ιδέας μου, για να μπορέσω να αφηγηθώ την «Ιλιάδα» και την «Οδύσσεια». -Γιατί αυτά τα δύο έπη; Όπως προανέφερα, αμφορέα είχε και ο πιο απλός άνθρωπος.

Έτσι και σήμερα θα ήθελα να έχει τη δυνατότητα και ο πιο απλός άνθρωπος να έχει έναν αμφορέα Lego.

Όταν ξεκίνησα να τον σχεδιάζω, η πρώτη μου ιδέα ήταν να βάλω τους 12 άθλους του Ηρακλή, γι’ αυτό και ο αμφορέας έχει 12 θέσεις υποδοχής.

Παρ’ όλα αυτά, σκεφτόμουν πως εάν μπορούσα με ένα απλό αντικείμενο να πω δύο ιστορίες, και όχι απλά κάποιες τυχαίες, αλλά αυτές που έχουν ίσως το μεγαλύτερο ιστορικό αποτύπωμα παγκοσμίως, αυτό θα το έκανε ακόμα πιο δυνατό ως ιδέα και ταυτόχρονα πιο ολοκληρωμένο.

Γιατί ο αμφορέας αυτός, έχοντας απ’ τη μια πλευρά τα χρώματα του κεραμικού και τον κωδικό του χρώματος της Lego (Dark Orange), και από την άλλη του κεραμικού (Sand Blue) από ναυάγιο, σπάει τα τετριμμένα, αποκτάει μια άλλη διάσταση και έτσι κρατάς στα χέρια σου κάτι ολοκληρωμένο 100%. -Πώς αποφασίσατε ποιες σκηνές θα χρησιμοποιήσετε; Στην πλευρά της «Ιλιάδας» υπάρχουν από το μήλο της Έριδας και την Ελένη μέχρι τον Αχιλλέα και τον Έκτορα, την ασπίδα του Αχιλλέα και τα τείχη της Τροίας.

Στην άλλη πλευρά έπρεπε να χωρέσουν ο Οδυσσέας, οι Σειρήνες, η Κίρκη, η Καλυψώ, ο Πολύφημος, η Σκύλλα και η Χάρυβδη, οι Λωτοφάγοι και τόσα άλλα.

Πώς χωράς ένα τεράστιο αφηγηματικό υλικό σε ένα αντικείμενο; Έλα ντε (γελάει). Ούτε κι εγώ δεν ξέρω πώς κατάφερα να τα χωρέσω όλα σε ένα μόνο σετ που δεν έχει τόσο μεγάλες διαστάσεις: αποτελείται από 2.033 κομμάτια και έχει ύψος 48 εκατοστά.

Εδώ θα πω ότι το σετ σχεδιάστηκε να έχει μία διάσταση 1/1 και οι παραστάσεις έχουν σχεδιαστεί σε mini scale, σε διάσταση μικρότερη από την κανονική.

Έχω σχεδιάσει τις παραστάσεις με διαφορετικές διαστάσεις, ανάλογα με το τι με εξυπηρετεί.

Με αυτόν τον τρόπο κατάφερα να τα χωρέσω όλα. — Ποια σκηνή σάς δυσκόλεψε περισσότερο στον αμφορέα; Και ποια χαρήκατε περισσότερο όταν τελικά την είδατε ολοκληρωμένη; Από όλες τις σκηνές, με δυσκόλεψαν τέσσερις: η Σκύλλα και η Χάρυβδη, οι Σειρήνες, το καράβι του Οδυσσέα και η αχίλλειος πτέρνα.

Η σκηνή που μου άρεσε περισσότερο ως αποτέλεσμα είναι το καράβι του Οδυσσέα. -Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο αμφορέας δεν είναι στατικός. είναι στατικός.

Στο εσωτερικό υπάρχει μηχανισμός με γρανάζια και power functions που περιστρέφει το κεντρικό τμήμα.

Πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα; Για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, είχα στο μυαλό μου την ιδέα του μηχανισμού του καρουζέλ, μόνο που έπρεπε να τοποθετηθεί σε διαφορετικό περιβάλλον.

Έτσι γεννήθηκε η ιδέα για έναν μηχανικό αμφορέα, κάτι που δεν βγάζει κανένα νόημα, αλλά στο τέλος συνδυάζεται με έναν πολύ όμορφο και μοναδικό τρόπο.

Εκεί βρίσκεται το highlight, ας πούμε.

Η διπλή πρόσοψη ανεβάζει την ιδέα ένα επίπεδο πιο πάνω – συνδυάζει την αρχαία αισθητική του αγγείου με τη σύγχρονη μηχανική, δημιουργώντας ένα αντικείμενο που φέρει επάνω του την ιστορία, την τέχνη, το design και την τεχνολογία. -Πόσο δύσκολο είναι να κρύψεις έναν μηχανισμό μέσα σε μια κατασκευή που εξωτερικά πρέπει να μοιάζει με αρχαίο αγγείο; Πραγματικά με δυσκόλεψε πολύ, γιατί η όλη διαδικασία έχει να κάνει με LEGO Technic.

Εκεί φεύγεις απ’ την παραδοσιακή μορφή και πας σε κάτι πιο μηχανικό, κάτι στο οποίο εγώ δεν είμαι πολύ καλός, ξέρω μόνο κάποια βασικά πράγματα.

Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω ότι κατάφερα να δώσω πνοή στην ιδέα μου. — Έχει γίνει πλέον η κίνηση βασικό στοιχείο της προσωπικής σας γλώσσας ως designer; Ακόμα και τις πιο ήσυχες μέρες, το μάτι θα εντοπίσει πού υπάρχει κίνηση και, ταυτόχρονα, ζωή μέσω αυτής.

Τι πιο όμορφο από την κίνηση την ίδια μέσα στην ακινησία; Ναι, μου αρέσει πάρα πολύ η κίνηση, να την παρατηρώ και να την αναλύω σε οτιδήποτε, από ένα φύλο μέχρι ένα δέντρο, μέχρι ένα αμάξι.

Με συναρπάζει όπου υπάρχει.

Αν μου δοθεί η δυνατότητα, ή την αναπαριστώ ή τη μεταφέρω. Η Lego κατάφερε να γίνει η μεγαλύτερη εταιρεία «παιχνιδιών» στον κόσμο.

Πού οφείλεται η τεράστια επιτυχία της τα τελευταία χρόνια σε Βόρεια Ευρώπη, Αμερική και Μέση Ανατολή; Ως παρατηρητής και ως σχεδιαστής, πιστεύω ότι έχει να κάνει με το ότι μπορείς να κάνεις οτιδήποτε με την ποικιλία των κομματιών αλλά και με το ότι αν ένας πατέρας έχει ένα κομμάτι που έπαιζε μ’ αυτό όταν ήταν παιδί, μπορεί και το εγγόνι του να χρησιμοποιήσει το ίδιο κομμάτι στο δικό του σετ.

Για παράδειγμα, τα κομμάτια του 1980 δουλεύουν και κουμπώνουν το ίδιο καλά με αυτά του 2026.

Αυτό είναι μοναδικό ως λειτουργικότητα και ως ανάμνηση. — Στην Ελλάδα πόσο μεγάλο είναι το ενδιαφέρον σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης; Αυτό δεν το γνωρίζω.

Νομίζω, όμως, ότι τα τελευταία τέσσερα με πέντε χρόνια υπάρχει ένα σημαντικό άνοιγμα. Τα Lego, για πάντα και από πάντα, είναι ένα παιδικό παιχνίδι.

Έχει να κάνει με ένα παλιό πειρατικό φρούριο. — Πού μπορούμε να βρούμε συγκεντρωμένες τις δουλειές και τις ιδέες σας; Πρέπει να πάτε στο LEGO Ideas, αφού πρώτα ανοίξετε λογαριασμό στην πλατφόρμα. Μπαίνετε στο https://ideas.LEGO.com/profile, και με ψάχνετε με την ονομασία «delusion brick». Πηγή: LIFO

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους