Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε άνθρωπος ζει στον δικό του κόσμο, με τον δικό του τρόπο.

Μαθαίνω να μην περιμένω κάποιος να κάνει οπωσδήποτε κάτι για μένα, να με καταλάβει, να με στηρίξει, να με αγαπήσει ή να ανταποκριθεί στις ανάγκες μου με τον τρόπο που χρειάζομαι ή φαντάζομαι.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν εκτιμώ την προσφορά, την παρουσία ή την αγάπη των άλλων.

Σημαίνει πως δεν θέλω η προσδοκία να μετατρέπεται μέσα μου σε απαίτηση και η απαίτηση σε παράπονο.

Όταν περιμένουμε από τους άλλους να ανταποκριθούν όπως θεωρούμε ότι δικαιούμαστε, η σχέση φορτίζεται.

Παρακολουθούμε τι έκανε ο άλλος, τι δεν έκανε, τι είπε, τι παρέλειψε.

Η προσοχή μας μετακινείται από τη σχέση σε έναν διαρκή υπολογισμό.

Η προσδοκία έχει και ένα ακόμη κόστος.

Δημιουργούμε μέσα μας μια εικόνα για το πώς θα θέλαμε να συμπεριφερθεί ο άλλος και, όταν εκείνος κινείται διαφορετικά, πληγωνόμαστε.

Περιμένουμε μια συγκεκριμένη λέξη, στάση ή ανταπόκριση και, όταν δεν έρχεται, αισθανόμαστε ματαίωση.

Γι’ αυτό η απελευθέρωση από την προσδοκία είναι σημαντική για την προσωπική μας πορεία.

Δεν παύουμε να έχουμε ανάγκες ούτε αδιαφορούμε για τους άλλους.

Διατηρούμε όμως την εσωτερική μας ηρεμία ακόμη κι όταν ο άλλος δεν ανταποκρίνεται όπως θα θέλαμε.

Είμαστε ελεύθεροι στο βαθμό που μπορούμε να δεχόμαστε ό,τι μας προσφέρεται χωρίς να απαιτούμε να έρθει με τη μορφή που το έχουμε φανταστεί. Τότε η σχέση έχει περισσότερο χώρο και η καρδιά λιγότερο βάρος. Nikitas Kafkios

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους