Σαν καλλιτέχνη αν όλοι οι άνθρωποι εβγαιναν από τα κουτάκια τους θα έβρισκαν μια καλλιτεχνική του στιγμή που θα τους εξέφραζε απόλυτα, είτε ήταν θλίψη,είτε χαρά,είτε παράπονο,είτε κουλτούρα ,είτε...
Σαν καλλιτέχνη αν όλοι οι άνθρωποι εβγαιναν από τα κουτάκια τους θα έβρισκαν μια καλλιτεχνική του στιγμή που θα τους εξέφραζε απόλυτα, είτε ήταν θλίψη,είτε χαρά,είτε παράπονο,είτε κουλτούρα ,είτε υποκουλτούρα,είτε λαϊκό, είτε ροκ άλλωστε μόνο όπερα δεν ερμήνευσε Εδώ θα εκφράσω την απέραντη αγάπη μου στον Γιώργη,τον άνθρωπο που σε λίγες λέξεις άλλαξε την κοσμοθεωρία μου,πήρε το βάρος μιας απέραντης απογοήτευσης και πίκρας που κουβαλώ μέσα μου.
Κληρονομιά της ενασχόλησης μου με έναν χώρο που θα κυριαρχούσε,θα περίσσευε θαρρείς η αγάπη για τους λιγότερο ευνοημένους ,τα ζώα . Ανταυτού κυριαρχεί η δυσωδία,το ζύγι του μεγέθους της φιλοζωίας, ο βιοπορισμός ,η 'επαρση και η προχειρότητα αλλά και η αχαριστία,η απύθμενη κακία αλλά και η προχειρότητα.\\ Με πίκρανε όχι η αχαριστία ανθρώπων που στάθηκα πλάι τους αλλά η κακία προκειμένου να δικαιολογήσουν την αχαριστία και η αχαριστία είναι γνώρισμα των κακών ανθρώπων. Ο Γιώργης δεν είχε σχέση με τους "λίγους" ανθρώπους ,ήταν ένα φωτεινό πλάσμα που ήξερε μόνο να δίνει,να δίνει,να δίνει .. Να παρηγορεί και να απλώνει χέρι βοήθειας Να βλέπει το παράπονο σου,την κούραση σου ως άνθρωπος που θέλει να φύγει για να ελευθερωθεί,να σωθεί .. Ο Γιωργης είδε μέσα μου - ο μόνος- την κατάθλιψη που πολεμούσα αλλά και αυτόν τον σκοπό ζωής που δεν μπορουσα να εγκαταλείψω.
Οχι σε μέρες ή ώρες αλλά στα λίγα λεπτά που άπλωσε το χέρι να προσφέρει αληθινη αγάπη,τίμια αγάπη στο κεφαλάκι του Λουκούμη,του Αυτιά,του Χαλβαδάκου και που δημιούργησε στα λίγα δευτερόλεπτα στίχο αγάπης για το κάθε κεφαλάκι . Πόσο άδολη ήταν η αγάπη σου για ότι είχε ΑΝΑΣΑ Η φωτογραφία του είναι από τον Ιούνιο του 22 που μαγείρεψε για τον "Αλλο Ανθρωπο" στην Αριστοτελους γιατί αυτός ήταν ο Γιώργης ,της προσφοράς γιατί το φαγητό "θέλει αγάπη".. Όλα τα έσοδα από τις συναυλίες του καλοκαιριού πήγαν στον "Αλλο Ανθρωπο" ,έσοδο ανακούφισης αλλά και καλοσύνης .. Τότε τον αγάπησα,τον λάτρεψα και οι λίγες κουβέντες άλλαξαν τον κόσμο μου,συνέχισαν και θα συνεχίσουν να τον αλλάζουν Εκείνο το φωτεινό απέραντο γαλάζιο που πιο γλυκό βλέμμα δεν συναντησα στην έως τώρα ζωή μου έγινε καταφύγιο.
Η καλοσύνη δεν μπαίνει στο ζύγι,δεν είναι της οκάς ,το λίγο ή το μετριο,δεν είναι της στιγμής ή της συγκυρίας ,η καλοσύνη είναι μία και άδολη απαλλαγμένη από μικρότητες και δεύτερες σκέψεις.
Εκτός από τον παππού μου τον Θόδωρο ο Γιώργης ήταν ο μόνος άνθρωπος που ήταν όντως καλός ανθρωπος και θεωρώ ευλογία που μοιράστηκε μαζί μου λίγη από την καλοσύνη του,γιατί η Καλοσύνη σε αυτόν τον βούρκο που δημιουργήσαμε οι άνθρωποι,όχι δεν περισσεύει αλλά θαρρώ πως δεν υπάρχει .. Γιώργη όπου και αν είσαι είμαι σίγουρη ότι θα είσαι στο φως γιατί φως ήσουν ο ίδιος και γιατί Ποτέ ποτέ κακό δεν έκανες ποτέ Evi Kalaitzidou
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους