📖«Η πόρτα του ψυχιατρείου έτριξε καθώς έκλεινε πίσω του, λες και τον αποχαιρετούσε. Ο γέρος γλίστρησε στο στενάκι, μα αμέσως κοντοστάθηκε, αν και δεν ήθελε να χάσει ούτε δευτερόλεπτο: η άμμος στην...
📖«Η πόρτα του ψυχιατρείου έτριξε καθώς έκλεινε πίσω του, λες και τον αποχαιρετούσε.
Ο γέρος γλίστρησε στο στενάκι, μα αμέσως κοντοστάθηκε, αν και δεν ήθελε να χάσει ούτε δευτερόλεπτο: η άμμος στην κλεψύδρα ξεχυνόταν τώρα όλο και πιο γρήγορα, προαναγγέλλοντας το τέλος.
Χαμένος, συγχυσμένος, ψηλαφίζοντας νοερά το ατόφιο –σαν σοσιαλιστικό υδατοφράχτη– σκοτάδι, άπλωσε ενστικτωδώς το αδύναμο χέρι, να προλάβει την εμφάνιση κάποιου απρόσμενου εμποδίου.
Μάντεψε πως το πεδίο ήταν ελεύθερο· αν και δεν υπήρχε περίπτωση να κάνει πίσω, αφού το κίνητρό του ήταν αδιαφιλονίκητο: επρόκειτο για ΤΗΝ – ΑΠΟΦΑΣΗ – ΤΗΣ – ΖΩΗΣ – ΤΟΥ.
Αυτή η σκέψη τον ώθησε μπροστά, λες και μια ακράτητη δύναμη ανάβλυσε απ’ τα σωθικά του.
Πήρε φόρα· δρασκέλισε τον στενό χωματόδρομο με απομεινάρια ασφάλτου σκορπισμένα εδώ κι εκεί.
Ύστερα από κάθε τράνταγμα, αντίκριζε τη γυμνή θέα που του πρόσφερε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, με τις σκιές των κατοικιών στο βάθος να μοιάζουν σαν αδιάφοροι θεατές.
Αισθάνθηκε σαν βάρκα που ταλανίζεται στην ανήσυχη θάλασσα· τα πόδια τον οδηγούσαν από μόνα τους, και όμως, βήμα βήμα, ένιωθε πιο σίγουρος ότι βάδιζε στη σωστή κατεύθυνση.» #Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Ρομπέρτο Γκόρο «Η ζωή µε την Εντίθ Πιάφ», το οποίο θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Νίκας. Εκδόσεις ΝΙΚΑΣ - Nikasbooks
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους