Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΚΑΠΕΛΑΔΟΥΡΑΣ. Η ανατομία του καιροσκοπισμού πίσω από τις ξένες πλάτες.

Υπάρχει μια συγκεκριμένη συνομοταξία ανθρώπων στην κοινωνική και πολιτική ζωή που δεν εμφανίζεται ποτέ όταν ο δρόμος είναι ανηφορικός και γεμάτος λάσπη.

Εμφανίζονται μόνο όταν η λεωφόρος έχει ήδη ανοιχτεί από άλλους, όταν η προσπάθεια έχει αποκτήσει ηθικό εκτόπισμα και όταν η κοινωνία στρέφει το βλέμμα της με σεβασμό πάνω σε έναν αγώνα.

Τότε είναι που εμφανίζεται ο «Καπελαδούρας». Ο «Καπελαδούρας» δεν είναι απλώς ένα πρόσωπο ,είναι ένας διαχρονικός κοινωνικός τύπος.

Είναι ο άνθρωπος που θα εμφανιστεί από το πουθενά, θα δηλώσει «θαυμαστής», θα φορέσει το προκατασκευασμένο προσωπάκιο της δήθεν αγανάκτησης ενάντια στη διαφθορά και το σύστημα, και θα ορκιστεί ανιδιοτελή πίστη.

Στην πραγματικότητα, όμως, δεν υπηρετεί καμία ιδέα πέρα από τον εαυτό του.

Το πρώτο βήμα του Καπελαδούρα είναι να κερδίσει την εμπιστοσύνη.

Εκμεταλλεύεται την ανάγκη που έχει κάθε νέα πολιτική κίνηση για χέρια και βοήθεια.

Θα δείξει υπέρμετρο ζήλο, θα κάνει τον πρόθυμο, θα επιδιώξει ρόλους ευθύνης και συντονισμού.

Και ενώ θα διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ότι «δεν έχει καμία βλέψη για αξιώματα» ίσως επειδή στο παρελθόν έχει ήδη αποτύχει να τα κερδίσει, το μυαλό του είναι καρφωμένο εκεί.

Στην προσωπική του ανάδειξη.

Το πρόβλημα με αυτούς τους ανθρώπους ξεκινά όταν συνειδητοποιούν ότι μια συλλογική προσπάθεια έχει κανόνες, ηθικές γραμμές και αρχές.

Όταν η διαφύλαξη της σοβαρότητας μιας πολιτικής κίνησης γίνεται εμπόδιο στα κρυφά τους σχέδια, το προσωπάκιο της ανιδιοτέλειας πέφτει.

Τότε τίθεται σε εφαρμογή μια συγκεκριμένη, υπόγεια τακτική.

Χρησιμοποιούνται ψίθυροι και διαστρεβλωμένες πληροφορίες προς κάθε κατεύθυνση, με σκοπό να δημιουργηθεί σύγχυση και να κλονιστεί η ενότητα της ομάδας.

Αναλαμβάνονται προσωπικές πρωτοβουλίες προβολής και δημόσιες παρεμβάσεις χωρίς καμία εσωτερική συνεννόηση, με μοναδικό κίνητρο την αυτοπροβολή και την τοποθέτηση του εαυτού τους στο επίκεντρο των προβολέων.

Επιχειρείται έτσι η συστηματική αποδόμηση όσων χαίρουν εκτίμησης και εμπιστοσύνης, ώστε να μειωθεί η επιρροή τους και να δημιουργηθεί ένα τεχνητό κενό εξουσίας, το οποίο ο καιροσκόπος σπεύδει να καλύψει.

Η μεγαλύτερη επιβεβαίωση για το ποιος είναι ο «Καπελαδούρας» έρχεται τη στιγμή που οι αυθεντικοί στυλοβάτες μιας προσπάθειας κάνουν ένα βήμα πίσω ή αποχωρούν.

Μόλις το πεδίο αδειάσει, ο καιροσκόπος δεν χάνει δευτερόλεπτο.

Πιάνει αμέσως «στασίδι», αυτοανακηρύσσεται ηγετικό στέλεχος, δηλώνει έτοιμος υποψήφιος και οικειοποιείται τους κόπους και την ιστορία άλλων.

Το "καουμπόικο" καπέλο που μπορεί να φοράει δεν είναι πια ένα αξεσουάρ γραφικότητας, αλλά το σύμβολο μιας πολιτικής «πειρατείας». Οι «Καπελαδούρες» αυτού του τόπου είναι επικίνδυνοι, όχι γιατί έχουν πραγματικό πολιτικό εκτόπισμα, αλλά γιατί μολύνουν την αγνότητα των συλλογικών διεκδικήσεων.

Είναι οι αιώνιοι γυρολόγοι που ψάχνουν μια σανίδα σωτηρίας για να επιπλεύσουν, πατώντας πάνω στην οργή και την ελπίδα των πολιτών.

Όμως, η κοινωνία έχει αισθητήριο.

Και οι μάσκες, όσο εντυπωσιακές κι αν είναι, κάποια στιγμή πέφτουν, αφήνοντας εκτεθειμένη την απόλυτη γύμνια του τυχοδιωκτισμού τους.

Το παραπάνω κειμενο δεν αναφέρεται σε συγκεκριμενο πρόσωπο, εκτος κι αν κάποιος στα γραφόμενα, αναγνωρίσει τον εαυτό του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους