[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Καλό απόγευμα! Maria Callas -- H Μαρία Κάλλας, πλήρες όνομα Maria Cecilia Sophia Anna Kalogeropoulos, (γεν. 2 Δεκεμβρίου 1923, Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Η.Π.Α. και πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1977, Παρίσι...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλό απόγευμα! Maria Callas

----------------------------- H Μαρία Κάλλας, πλήρες όνομα Maria Cecilia Sophia Anna Kalogeropoulos, (γεν. 2 Δεκεμβρίου 1923, Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Η.Π.Α. και πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1977, Παρίσι, Γαλλία), υπήρξε Ελληνίδα σοπράνο της όπερας που αναβίωσε τους ρόλους της κλασικής κολορατούρας στα μέσα του 20ου αιώνα με τη λυρική και δραματική πολυμορφικότητά της. Η Κάλλας ήταν κόρη Ελλήνων μεταναστών και από νωρίς ανέπτυξε ενδιαφέρον για το τραγούδι.

Συνοδευόμενη από τη μητέρα της, έφυγε από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1937 για να σπουδάσει στο Ωδείο Αθηνών με τη σοπράνο Elvira de Hidalgo.

Επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1945.

Η καριέρα της ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1947, όταν εμφανίστηκε στη Βερόνα με την La gioconda.

Σύντομα, υπό την καθοδήγηση του μαέστρου Tullio Serafin, έκανε το ντεμπούτο της στη Βενετία, το Τορίνο και τη Φλωρεντία.

Το 1949 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Ρώμη, το Μπουένος Άιρες και τη Νάπολη και το 1950 στην Πόλη του Μεξικού.

Η δυνατή φωνή της σοπράνο, ικανή να διατηρήσει τόσο λυρικούς ρόλους, όσο και ρόλους κολορατούρα, ήταν έντονα δραματική.

Οι ικανότητές της κατέστησαν δυνατή την αναβίωση των έργων μπελκάντο του 19ου αιώνα, ιδιαίτερα εκείνων των Βιντσέντζο Μπελίνι και Γκαετάνο Ντονιτσέτι, που είχαν από καιρό αποσυρθεί από τα τυπικά ρεπερτόρια. Η Κάλλας έκανε το ντεμπούτο της στη διάσημη Σκάλα του Μιλάνου το 1950, τραγουδώντας στο I Vespri siciliani.

Το 1952 εμφανίστηκε στο Covent Garden του Λονδίνου.

Το αμερικάνικο ντεμπούτο της έγινε τον Νοέμβριο του 1954 στη Λυρική Όπερα του Σικάγο στον ομώνυμο ρόλο της Norma, μια παράσταση που επανέλαβε ενώπιον ενός ρεκόρ κοινού στη Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης.

Οι ηχογραφήσεις της Κάλλας έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό και ήταν μια από τις πιο δημοφιλείς τραγουδίστριες της περιόδου.

Η πολυδιαφημισμένη ασταθής ιδιοσυγκρασία της είχε ως αποτέλεσμα πολλές παρατεταμένες διαμάχες με αντιπάλους και μάνατζερ.

Μετά από μια τελευταία παράσταση όπερας ως Τόσκα στο Κόβεντ Γκάρντεν (Ιούλιος 1965), η Κάλλας γύρισε την ταινία Μήδεια (1969). Το 1966 απέκτησε ελληνική υπηκοότητα και παραιτήθηκε από την αμερικανική.

Δίδαξε master classes όπερας στο Juilliard (1972) πριν από μια τελευταία περιοδεία συναυλιών στις ΗΠΑ και την Ευρώπη (1973–74). Μέχρι τη στιγμή της συνταξιοδότησής της, είχε ερμηνεύσει περισσότερους από 40 διαφορετικούς ρόλους και είχε ηχογραφήσει περισσότερες από 20 πλήρεις όπερες.

Η προσωπικότητα και η φιλοσοφία της ερμηνείας της Κάλλας απεικονίζονται δυναμικά στο έργο Master Class του Terrence McNally (πρωτοπαρουσιάστηκε και δημοσιεύτηκε το 1995), βασισμένο στα μαθήματα της στο Juilliard. Η Μαρία Κάλλας πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 16 Σεπτεμβρίου 1977, σε ηλικία πενήντα τριών ετών.

Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης το 1978, ο κριτικός μουσικής και φίλος της Κάλλας Τζον Αρντόιν δέχθηκε την εξής ερώτηση: «Άξιζαν όλα αυτά για την Μαρία Κάλλας; Ήταν μοναχική, δυστυχής και συχνά δύσκολη γυναίκα». Η απάντηση του ήταν μια σύνοψη της ζωής και του έργου της: «Αυτή είναι μια τόσο δύσκολη ερώτηση.

Ξέρετε, υπάρχουν φορές που κάποιοι άνθρωποι, συγκεκριμένα άτομα που είναι ευλογημένα και καταραμένα να έχουν ένα εξωπραγματικό δώρο, στους οποίους το δώρο αυτό είναι σχεδόν μεγαλύτερο από το ανθρώπινο ον. Και η Κάλλας ήταν από αυτούς τους ανθρώπους.

Ήταν σχεδόν σαν οι επιθυμίες της, η ζωή της, η ίδια της η ευτυχία να ήταν όλα υπόλογα σε αυτό το απίστευτο, απίστευτο δώρο που της δόθηκε, αυτό το χάρισμα που απλώθηκε και μας δίδαξε όλους μας.

Και πλήρωσε ένα τρομερά δύσκολο και ακριβό τίμημα για την καριέρα αυτή.

Δε νομίζω ότι καταλάβαινε πάντοτε τι έκανε ή γιατί το έκανε.

Ήξερε ότι είχε μια φοβερή επιρροή στο κοινό και στους ανθρώπους.

Αλλά δεν ήταν κάτι που μπορούσε πάντα να ζήσει μαζί του αρμονικά ή ευτυχισμένα.

Της είπα κάποτε: “πρέπει να είναι ζηλευτό να είσαι η Μαρία Κάλλας”. Και εκείνη απάντησε: “Όχι, είναι φρικτό να είσαι η Μαρία Κάλλας, επειδή συνιστά ζήτημα του να προσπαθείς να καταλάβεις κάτι που δεν μπορείς ποτέ να καταλάβεις πραγματικά”. Επειδή δεν μπορούσε να εξηγήσει τι έκανε —όλα γίνονταν από ένστικτο• ήταν κάτι απίστευτα, βαθιά ριζωμένο μέσα της.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences