@7685448344243588374 Είναι πολύ συχνό να πέφτουμε (και γω μαζί) στον κύκλο του να κυνηγάμε το αμέσως επόμενο πράγμα. Δεν έχει σημασία ούτε το πού είμαι, ούτε τι κάνω. Θυμάμαι όταν πήγαινα στο Μπαλί κι ενώ όλοι γύρω μου δεν πίστευαν ότι θα πάω (έλεγαν ότι το λέω έτσι στον αέρα) εγώ καθόμουν και έλεγα πρέπει να δουλέψω περισσότερο, να ταξιδέψω περισσότερο και να βγάλω παραπάνω. Αλλες φορές έλεγα να γυρίσω πίσω ελλαδα (για τότε μιλάω τύπου 2024) στην ζωή που είχα με τους φίλους και την οικογένειά μου γύρω μου. Έσφιξα δόντια βέβαια, έφυγα για Βιετνάμ αρχές του 2025 (ελπίζω να γίνει αρχές του 2027) γιατί σκεφτόμουν το πόσο ελευθετος ένιωθα κάνοντας την ζωή που ήθελα. Στα 28 μου (σχεδόν) έχω καταλάβει ότι αυτό το πράγμα, αυτός ο κύκλος δεν τελειώνει ποτέ. Πάντα θα πέφτεις στην παγίδα να κυνηγάς καλύτερο σώμα, παραπάνω ταξίδια, περισσότερες ερωτικες σχέσεις ακόμη και χρήματα. Σου δίνει την ελπίδα ότι θα νιώθεις καλύτερα ενώ στην πραγματικότητα σε αφήνει πιο ανεπαρκή από πριν. Πιστεύω ότι πάντα θα υπάρχει ένα κομμάτι μέσα μου που θα σκέφτεται ότι θα προτιμούσε να είναι κάπου αλλού (ακόμη και χθες το βράδυ δεν κοιμήθηκα γιατί το σκεφτόμουν) ή να κάνω κάτι άλλο. Αυτό που έχει σημασία όμως είναι τι κάνεις τώρα, που είσαι τώρα και να το ζεις με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Εχεις νιώσει κάτι παρόμοιο; #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι πολύ συχνό να πέφτουμε (και γω μαζί) στον κύκλο του να κυνηγάμε το αμέσως επόμενο πράγμα.

Δεν έχει σημασία ούτε το πού είμαι, ούτε τι κάνω.

Θυμάμαι όταν πήγαινα στο Μπαλί κι ενώ όλοι γύρω μου δεν πίστευαν ότι θα πάω (έλεγαν ότι το λέω έτσι στον αέρα) εγώ καθόμουν και έλεγα πρέπει να δουλέψω περισσότερο, να ταξιδέψω περισσότερο και να βγάλω παραπάνω.

Αλλες φορές έλεγα να γυρίσω πίσω ελλαδα (για τότε μιλάω τύπου 2024) στην ζωή που είχα με τους φίλους και την οικογένειά μου γύρω μου.

Έσφιξα δόντια βέβαια, έφυγα για Βιετνάμ αρχές του 2025 (ελπίζω να γίνει αρχές του 2027) γιατί σκεφτόμουν το πόσο ελευθετος ένιωθα κάνοντας την ζωή που ήθελα.

Στα 28 μου (σχεδόν) έχω καταλάβει ότι αυτό το πράγμα, αυτός ο κύκλος δεν τελειώνει ποτέ.

Πάντα θα πέφτεις στην παγίδα να κυνηγάς καλύτερο σώμα, παραπάνω ταξίδια, περισσότερες ερωτικες σχέσεις ακόμη και χρήματα.

Σου δίνει την ελπίδα ότι θα νιώθεις καλύτερα ενώ στην πραγματικότητα σε αφήνει πιο ανεπαρκή από πριν.

Πιστεύω ότι πάντα θα υπάρχει ένα κομμάτι μέσα μου που θα σκέφτεται ότι θα προτιμούσε να είναι κάπου αλλού (ακόμη και χθες το βράδυ δεν κοιμήθηκα γιατί το σκεφτόμουν) ή να κάνω κάτι άλλο.

Αυτό που έχει σημασία όμως είναι τι κάνεις τώρα, που είσαι τώρα και να το ζεις με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Εχεις νιώσει κάτι παρόμοιο;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους