Άλλη μια εισήγηση είναι να πούμε λίγα λόγια για το «Σπίτι της Λαίδης» ή όπως αλλιώς το ονομάζουν παλιοί Κερυνειώτες το «Σπίτι του Μακάριου». Με τη βοήθεια του ίντερνετ θα το προσπαθήσουμε, αλλά και...

Πλήρες Κείμενο:

Άλλη μια εισήγηση είναι να πούμε λίγα λόγια για το «Σπίτι της Λαίδης» ή όπως αλλιώς το ονομάζουν παλιοί Κερυνειώτες το «Σπίτι του Μακάριου». Με τη βοήθεια του ίντερνετ θα το προσπαθήσουμε, αλλά και πάλι θέλω τη συμμετοχή ανθρώπων της περιοχής, γιατί σίγουρα αυτοί κάτι θα γνωρίζουν καλύτερα για το παλιό αυτό αρχοντικό.

Το «Σπίτι της Λαίδης» βρίσκεται στην περιοχή του κατεχόμενου χωριού Μπέλλαπαϊς (κοντά στην Κερύνεια), περίπου 300 μέτρα μετά το στρατόπεδο της 33ης Μοίρας Καταδρομών (33 ΜΚ). Το «Σπίτι της Λαίδης» (ή «Σπίτι της Λαίδης Μπαρνς» / Lady Barnes) κρύβει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, καθώς ξεκίνησε ως ένα αρχοντικό καταφύγιο μιας ξένης αριστοκράτισσας, αγοράστηκε από την Εκκλησία της Κύπρου και κατέληξε να γίνει ένα από τα πιο κρίσιμα και αιματηρά πεδία μαχών κατά την τουρκική εισβολή του 1974) Το σπίτι πήρε το όνομά του από την αρχική του ιδιοκτήτρια, τη Λαίδη Μπαρνς (Lady Barnes). Ήταν μια εύπορη Βρετανίδα (σύζυγος ανώτατου αξιωματούχου ή δικαστικού της βρετανικής αποικιοκρατίας), η οποία μαγεύτηκε από την ομορφιά του Μπέλλαπαϊς και του Πενταδακτύλου.

Έχτισε μια πανέμορφη, απομονωμένη έπαυλη σε μια εξαιρετική, στρατηγική τοποθεσία δυτικά του χωριού Μπέλλαπαϊς, μέσα στο δάσος και περίπου 300 μέτρα δίπλα από εκεί που αργότερα εγκαταστάθηκε η 33η Μοίρα Καταδρομών (33 ΜΚ). Κάποια στιγμή, το σπίτι αυτό αγοράστηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ' για λογαριασμό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου.

Για τον λόγο αυτό, πολλοί παλιοί Κερυνειώτες το ανέφεραν αργότερα και ως «Σπίτι του Μακαρίου». . Το «Σπίτι της Λαίδης» (γνωστό διεθνώς και ως «The House on the Hill») κεντρίζει πράγματι το ενδιαφέρον πολλών, καθώς στέκεται επιβλητικό, απομονωμένο και μοναχικό πάνω σε έναν λόφο στους πρόποδες του Πενταδακτύλου.

Για τους ταξιδιώτες που κινούνται στον κύριο αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Κερύνειας, το σπίτι αυτό τραβάει αμέσως την προσοχή επειδή δεσπόζει μόνο του στο τοπίο, λίγο πριν ο δρόμος στρίψει δεξιά προς την Κερύνεια.

Η πραγματική ιστορία αυτού του «μοναχικού» σπιτιού έχει ως εξής: Το σπίτι χτίστηκε ως το ιδιωτικό καταφύγιο μιας ιδιαίτερης προσωπικότητας, της Λαίδης Δάφνη Μπαρνς (Lady Daphne Barnes). Ήταν μια εύπορη Βρετανίδα αριστοκράτισσα με έντονη ζωή, η οποία πριν εγκατασταθεί στην Κύπρο είχε εργαστεί στο θέατρο και τον κινηματογράφο, ενώ πρόσφερε σημαντικό έργο κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην Κύπρο έμεινε γνωστή ως μια «εκκεντρική Αγγλίδα» λόγω της τεράστιας αγάπης της για τα ζώα.

Είχε μετατρέψει το απομονωμένο σπίτι της σε ένα ανεπίσημο καταφύγιο, φιλοξενώντας δεκάδες αδέσποτα σκυλιά και γάτες της περιοχής.

Επέλεξε επίτηδες εκείνο το ψηλό, μοναχικό σημείο κοντά στην περιοχή Τζίκλος (Tjiklos) και το Μπέλλαπαϊς για να έχει ησυχία, άπλετη θέα προς τη θάλασσα της Κερύνειας και χώρο για τα ζώα της.

Επειδή το σπίτι στέκει μόνο του και μοιάζει με απόρθητο αρχοντικό, γύρω από το όνομά του δημιουργήθηκαν πολλοί αστικοί μύθοι, Αν ρωτήσει κανείς τους ντόπιους ή παλιούς κατοίκους, πολλοί θα απαντήσουν αυθόρμητα: «Αυτό είναι το σπίτι του Μακαρίου». Η αλήθεια είναι ότι η Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου (επί Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ') είχε όντως αγοράσει το ακίνητο από τη Λαίδη Μπαρνς. Ο Μακάριος εκτιμούσε τη στρατηγική και ήσυχη τοποθεσία του, ωστόσο ο ίδιος δεν πρόλαβε να το χρησιμοποιήσει ποτέ ως κατοικία.

Το «Σπίτι της Λαίδης» αποτελεί μια ιστορική τοποθεσία στην κατεχόμενη οροσειρά του Πενταδακτύλου, η οποία συνδέθηκε στενά με τα δραματικά πολεμικά γεγονότα της τουρκικής εισβολής του 1974 στην Κύπρο.

Κατά τη διάρκεια των μαχών του 1974, το οίκημα αυτό αποτέλεσε την έδρα του 2ου Λόχου του 251 Τάγματος Πεζικού (251 Τ.Π.), ο οποίος είχε ως αποστολή τη φύλαξη του οδικού δικτύου από το Μπέλλαπαϊς έως τον κύριο δρόμο Λευκωσίας - Κερύνειας.

Ο λόχος που είχε ως βάση το «Σπίτι της Λαίδης» είχε υπό την ευθύνη του δύο προκεχωρημένα φυλάκια στον Πενταδάκτυλο (απέναντι από τις τουρκικές θέσεις στην Άσπρη Μούττη), καθώς και τη φύλαξη των αποθηκών πυρομαχικών που βρίσκονταν στον δρόμο προς το χωριό Συγχαρί Λόγω της γεωγραφικής του θέσης, το κτίριο είχε τεράστια στρατιωτική αξία, καθώς επέβλεπε το πέρασμα από το Μπέλλαπαϊς προς τον κύριο δρόμο Κερύνειας-Λευκωσίας, αλλά και τον δασικό δρόμο προς το χωριό Συγχαρί.

Πριν από την εισβολή, το σπίτι επιτάχθηκε και χρησιμοποιήθηκε από την Εθνική Φρουρά.

Έγινε η έδρα του 4ου Λόχου του 251 Τάγματος Πεζικού (251 Τ.Π.), του τάγματος που είχε την ευθύνη για την άμυνα της Κερύνειας.

Όταν ξεκίνησε η τουρκική εισβολή στις 20 Ιουλίου 1974, «Το Σπίτι της Λαίδης» βρέθηκε αμέσως στη δίνη του πολέμου.

Ο 2ος Λόχος (που αποτελείτο από μόλις 35-40 στρατιώτες και έφερε πεπαλαιωμένο οπλισμό του 1940) είχε ως αποστολή να κρατήσει τις γραμμές άμυνας, να ελέγχει τα φυλάκια στον Πενταδάκτυλο (απέναντι από τους Τούρκους στην Άσπρη Μούττη) και να προστατεύει τις αποθήκες πυρομαχικών.

Κατά τη διάρκεια της προέλασης των τουρκικών δυνάμεων από το σημείο απόβασης προς το εσωτερικό, το σπίτι περικυκλώθηκε.

Εκεί δόθηκαν σκληρές και άνισες μάχες σώμα με σώμα.

Μετά την κατάρρευση της άμυνας της Κερύνειας και του Μπέλλαπαϊς, το σπίτι και ο δασικός δρόμος που περνούσε από αυτό χρησιμοποιήθηκαν από τον τουρκικό στρατό ως ενδιάμεσος σταθμός. Πολλοί Έλληνες Κύπριοι στρατιώτες και πολίτες που συνελήφθησαν στην περιοχή, συγκεντρώθηκαν ή μεταφέρθηκαν με δεμένα μάτια μέσω του δρόμου του «Σπιτιού της Λαίδης» πριν οδηγηθούν στην αιχμαλωσία (και ορισμένοι στην Τουρκία). . Η μοναχικότητα του σπιτιού διακόπηκε βίαια το καλοκαίρι του 1974.

Λόγω του ότι επέβλεπε όλη τη δασώδη δίοδο και τον δρόμο που ένωνε τα βουνά με την Κερύνεια, επιτάχθηκε από την Εθνική Φρουρά και έγινε η έδρα του 4ου Λόχου του 251 Τάγματος Πεζικού.

Στις πλαγιές γύρω από το μοναχικό αυτό κτίσμα γράφτηκαν μερικές από τις πιο δραματικές σελίδες των μαχών του Πενταδακτύλου.

Το σπίτι στέκει ακόμα εκεί, σαν ένας βουβός, μοναχικός φρουρός του βουνού, κουβαλώντας τις αναμνήσεις της κοσμοπολίτικης ζωής της Λαίδης Μπαρνς, τις ιστορίες για τα ζώα που φρόντιζε με αγάπη και τα σημάδια του πολέμου.

Για τους μελετητές της ιστορίας του 1974 και τους παλιούς πολεμιστές, το όνομα αυτό προκαλεί ρίγος, καθώς είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την αυταπάρνηση των ανδρών του 251 Τ.Π. και τις τελευταίες ώρες ελευθερίας της Κερύνειας.

Το «Σπίτι της Λαίδης» μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή, χρησιμοποιείται ως λέσχη, θέρετρο και χώρος εστίασης για τους Αξιωματικούς του Τουρκικού Στρατού.

Λόγω της χρήσης του από τον στρατό των κατοχικών δυνάμεων, η πρόσβαση στο κοινό δεν είναι ελεύθερη. Φωτό : CyprusScene.com

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους