Με αφορμή την πρόσφατη τραγωδία στην Τανάγρα μίλησα στην «Ελεύθερη Πένα» του δημοσιογράφου Dimitris Dragatis, όπου θίξαμε τα ακόλουθα ζητήματα: • Πρέπει να εξακολουθήσουν να λαμβάνουν χώρα...

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή την πρόσφατη τραγωδία στην Τανάγρα μίλησα στην «Ελεύθερη Πένα» του δημοσιογράφου Dimitris Dragatis, όπου θίξαμε τα ακόλουθα ζητήματα: • Πρέπει να εξακολουθήσουν να λαμβάνουν χώρα αεροπορικές επιδείξεις, και μάλιστα με την συμμετοχή αεροσκαφών της πολεμικής αεροπορίας, δεδομένου ότι από μια επισκόπηση αντίστοιχων επιδείξεων στο εξωτερικό προκύπτει ότι χάνονται ανθρώπινες ζωές, όχι μόνο από την πλευρά των πιλότων αλλά και των θεατών; • Ποια είναι τα αναγκαία μέτρα ασφαλείας σε τέτοιες εκδηλώσεις; Τηρήθηκαν στην προκειμένη περίπτωση; • Ποιες αντιφάσεις υπάρχουν ανάμεσα στην διεξαγωγή τέτοιων εκδηλώσεων και στην ρητορική της μηδενικής ανοχής της κυβέρνησης που βιώσαμε επί κορωνοϊού αλλά και συνεχίζουμε να βιώνουμε σε σχέση π.χ. με την οδική κυκλοφορία; • Πώς διαμορφώνεται η ανταγωνιστική σχέση ελευθερίας και ασφάλειας στο πλαίσιο τέτοιων εκδηλώσεων; • Πόσο θεμιτό είναι να αποδεχόμαστε τον θάνατο ανθρώπων, ακόμη και δεκάδων, στο όνομα της οργανωμένης ψυχαγωγίας; • Φθάσαμε σε σημείο να μας φαίνεται φυσιολογικό να πληρώνει ένας λάτρης αεροπορικών επιδείξεων εισιτήριο αποδεχόμενος να δει ζωντανά να συντρίβεται ένα αεροσκάφος και να πεθαίνει το πλήρωμά του; • Αρκεί να προβάλλεται ωχαδερφιστικά η διαπίστωση ότι έτσι λειτουργεί η κοινωνία του θεάματος; • Μπορούν να αντιμετωπίζονται οι πιλότοι ως ήρωες, όταν πεθαίνουν με αυτόν τον τρόπο; Και ποιες νομικές συνέπειες έχει ο χαρακτηρισμός ενός θύματος ως ήρωα; • Μπορούν να αναζητηθούν ευθύνες της κυβέρνησης, ακόμη και ποινικές ευθύνες του υπουργού εθνικής αμύνης ή της ηγεσίας της πολεμικής αεροπορίας; Θα έπρεπε να είχαν κάποιοι παραιτηθεί; • Μπορεί να αποτελεί άλλοθι το γεγονός ότι επί πολλά χρόνια διοργανώνονται σε όλα τα κράτη τέτοιες αεροπορικές επιδείξεις; • Τι δίδαγμα μπορούμε να αντλήσουμε από την σύγκριση με το άθλημα της πυγμαχίας που και αυτό συνεχίζει κανονικά να διεξάγεται παρά τους εκατοντάδες θανάτους ή σοβαρούς τραυματισμούς των τελευταίων 100 ετών; Ο θάνατος του διάσημου τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη επισκίασε τους νομικούς προβληματισμούς που έπρεπε να τεθούν μετά την απώλεια των δύο άσημων πιλότων μας, του επισμηναγού Ιωάννη Μπλέσια και του σμηναγού Δημήτρη Πέτρου.

Τον κοινό παρονομαστή των τριών θανάτων, οι οποίοι εμφανίζουν ενδιαφέρουσες ομοιότητες από κοινωνιολογική και ποινικοδικαιική σκοπιά (καίτοι εκ πρώτης όψεως άσχετοι μεταξύ τους) θα επιχειρήσω να σκιαγραφήσω σε προσεχή ανάρτηση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους