Δεν μπορώ να πιστέψω πως τόσοι εθελοντές, γατιά με πέταλα, κομάντα, μπαρουτοκαπνισμένοι και παλιές καραβάνες, πως πέσανε έτσι μέσα στην παγίδα που τους έστησαν. "Να εδώ είναι ο λάκος, πέστε", "Αχ, τι...
Δεν μπορώ να πιστέψω πως τόσοι εθελοντές, γατιά με πέταλα, κομάντα, μπαρουτοκαπνισμένοι και παλιές καραβάνες, πως πέσανε έτσι μέσα στην παγίδα που τους έστησαν. "Να εδώ είναι ο λάκος, πέστε", "Αχ, τι καλά, ας πέσουμε!" Τσιπάκια, αγγελίες, πλατφόρμες, ΕΜΖΣ και πρόστιμα.
ΤΕΡΑΣΤΙΑ αναστάτωση μεταξύ των εθελοντών με τις αγγελίες υιοθεσίας και το υποχρεωτικό link της Πανελλήνιας Πλατφόρμας Υιοθεσίας. "Διωκόμαστε, μας εκδικούνται, καταστραφήκαμε!" Γιατί ρε παιδιά; Που τα είδατε αυτά; Ας τα βάλουμε όσο πιο απλά γίνεται σε μια σειρά.
Υπάρχουν ουσιαστικά τρεις βασικές περιπτώσεις. 1. Είσαι πολίτης, φιλόζωος ή μεμονωμένος εθελοντής, δεν ανήκεις σε κάποιο σωματείο και βρίσκεις ένα ζώο, πχ στον δρόμο, και που θέλεις να βοηθήσεις και να του βρεις σπίτι.
Το ζώο έτσι κι αλλιώς πρέπει να πάει σε κτηνίατρο.
Δεν θα το πας να εξεταστεί, να εμβολιαστεί, να στειρωθεί (αν είναι σε ηλικία που είναι εφικτό) και να ΣΗΜΑΝΘΕΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ; Microchip δεν θα βάλεις; Μα αυτό είναι το βασικότερο που απαιτούμε να κάνουν και όλοι οι άλλοι! Εμείς; Εφόσον λοιπόν αναλάβεις εσύ το ζώο, μπορεί να καταχωριστεί στο όνομά σου και όταν βρεθεί ο κατάλληλος άνθρωπος, να γίνει η μεταβίβαση στον νέο κηδεμόνα.
Πολλοί εθελοντές μάλιστα επιλέγουν να ολοκληρώνουν τη μεταβίβαση, να γυρίσουν δλδ το τσιπ στο όνομα του κηδεμόνα, αφού πρώτα βεβαιωθούν ότι η υιοθεσία είναι σταθερή και έχει πράγματι πετύχει.
Εγώ δεν βλέπω πρόβλημα εδώ.
Ούτε πρόστιμο. 2. Είσαι φιλοζωικό σωματείο/οργάνωση εγγεγραμμένη στο Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς.
Τα ζώα που έχει αναλάβει το σωματείο μπορούν να είναι καταχωρισμένα στο όνομα του σωματείου.
Το σωματείο έχει το ίδιο πρόσβαση στο ΕΜΖΣ, μπορεί να διαχειρίζεται τα ζώα του και να τα αναρτά στην Πανελλήνια Πλατφόρμα Υιοθεσίας.
Άρα μπορεί ευκολότατα να έχει το link που απαιτείται και να το χρησιμοποιεί στις αγγελίες που αναδημοσιεύει στο FΒ, στο Instagram ή οπουδήποτε αλλού.
Ναι, είναι μία επιπλέον διαδικασία.
Αλλά δεν είναι και κάτι ακατόρθωτο! Αν θέλουμε κάποια στιγμή να λειτουργήσει σωστά αυτό το σύστημα, πρέπει όλοι να βοηθήσουμε να λειτουργήσει.
Πρόστιμο εδώ δεν παίζει. 3. Είσαι φιλόζωος-εθελοντής, μεμονωμένος ή μέλος σωματείου, και προωθείς για υιοθεσία ένα ζώο που εξακολουθεί να έχει microchip Δήμου.
Εδώ, όσο το ζώο παραμένει καταχωρισμένο στον Δήμο, χρησιμοποιείται το link της αγγελίας που ο Δήμος οφείλει να έχει αναρτήσει στην Πανελλήνια Πλατφόρμα Υιοθεσίας. Ναι; Ναι.
Εδώ βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα, που είναι το τι γίνεται όταν ο Δήμος δεν κάνει αυτό που υποχρεούται να κάνει! Που στις 99 από τις 100 περιπτώσεις ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ.
Και είπαμε ότι δεν μπορεί η παράλειψη του Δήμου να μετατρέπεται αυτομάτως σε πρόστιμο για τον εθελοντή που προσπαθεί να βρει σπίτι στο ζώο! Ναι; Ναι.
Υπάρχει λοιπόν το σχετικό έγγραφο της Ειδικής Γραμματείας που αντιμετωπίζει ακριβώς αυτό το παράλογο, όταν ο Δήμος δεν αναρτά το ζώο, άρα ο εθελοντής δεν έχει το απαιτούμενο link, και τελικά βρίσκεται εκτεθειμένος ο εθελοντής για μια υποχρέωση που δεν ήταν δική του.
Σε μια τέτοια περίπτωση θεωρώ ότι πρέπει να αναφέρουμε καθαρά στην αγγελία, πχ: "Δεν παρατίθεται σύνδεσμος της Πανελλήνιας Πλατφόρμας Υιοθεσίας, καθώς ο αρμόδιος Δήμος δεν έχει αναρτήσει το συγκεκριμένο ζώο, παρά τη σχετική υποχρέωσή του" Και παράλληλα να ζητάμε εγγράφως από τον Δήμο, με αριθμό πρωτοκόλλου, να κάνει αυτό που οφείλει.
Και βέβαια, όταν διαπιστώνεται ότι ένας Δήμος συστηματικά δεν εφαρμόζει τον νόμο, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να ελέγχουν τον Δήμο και όχι να κυνηγούν τον εθελοντή που προσπαθεί να καλύψει την αδράνειά του.
Πιστεύω ότι και αυτό το πρόβλημα στην πορεία θα λυθεί.
Με το έγγραφο της Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς ενημερώθηκε η αστυνομία να μην το ξανακάνει. *(θα επιστρέψουμε στο γιατί συνέβη ότι συνέβη) Υπάρχει όμως και μία 4η περίπτωση, για την οποία νομίζω ότι πρέπει κάποια στιγμή να μιλήσουμε ανοιχτά.
Υπάρχουν άνθρωποι που διαχειρίζονται πάρα πολλά ζώα, τα οποία βρίσκονται κάπου, στα "καταφύγια τους", σε τύπου σπίτια σε οικόπεδα, αυτοσχέδιους χώρους φιλοξενίας ή οπουδήποτε αλλού, χωρίς microchip, χωρίς καταγραφή και ουσιαστικά χωρίς να γνωρίζει κανείς επίσημα ποια είναι αυτά τα ζώα, πόσα είναι, πως ζουν, από πού προέρχονται και πού καταλήγουν.
Το θέλουμε αυτό; Αλήθεια τώρα.
Μετά από όσα έχουμε δει, το θέλουμε ακόμα να συμβαίνει; Αν διαχειρίζεσαι τόσα ζώα ώστε δεν έχεις τη δυνατότητα ούτε να τα σημάνεις και να τα καταγράψεις, τότε δεν έχεις τη δυνατότητα να διαχειριστείς υπεύθυνα τον αριθμό των ζώων που έχεις αναλάβει. Τέλος.
Πρέπει κάποια στιγμή να ξεπεράσουμε την εποχή που φιλοζωία σήμαινε μαζεύω ζώα, τα χώνω κάπου και βλέπουμε, έχει ο θεός.
Δεν έχει ο θεός, και να'χει δεν δίνει σε μας, το ξέρουμε πλέον.
Και δεν αρκεί να βγάλουμε ένα ζώο από τον δρόμο, πρέπει να ξέρουμε τι θα το κάνουμε μετά.
Αλλιώς τι κάνουμε και γιατί; Πρέπει να υπάρχει πίσω από κάθε διάσωση δυνατότητα διαχείρισης, κτηνιατρική φροντίδα, ηλεκτρονική σήμανση και καταγραφή, στείρωση, κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης, παρακολούθηση, εκπαίδευση-κοινωνικοποίηση και σοβαρή προσπάθεια για σωστή υιοθεσία.
Διαφορετικά δεν έχουμε λύσει κανένα πρόβλημα και σιγουρα όχι του ζώου, απλώς το έχουμε μεταφέρει από τον δρόμο κάπου αλλού.
Και αυτό δεν είναι υγιές, ούτε αποτελεσματικό, ούτε πρόοδος, ούτε νόμιμο, ούτε ηθικό! Διαχρονικά στην Ελλάδα υπάρχουν πολίτες πολύ σοβαρότεροι από το ίδιο το κράτος.
Και ο εθελοντισμός στην φιλοζωία είναι ίσως ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα, αφού εδώ και δεκαετίες οι φιλόζωοι πολίτες και οι εθελοντές, έχουν αναλάβει στην πράξη ένα τεράστιο κομμάτι των ευθυνών της Πολιτείας, έχουν οργανωθεί, έχουν αποκτήσει πολύπλευρες γνώσεις, έχουν εκπαιδευτεί, έχουν εξελιχθεί. Πως; Έχοντας μαζέψει εκατομμύρια ζώα από τους δρόμους, έχουν πληρώσει από την τσέπη τους στειρώσεις, νοσηλείες, θεραπείες και τροφές, έχουν φιλοξενήσει στα σπίτια τους, έχουν βρει οικογένειες για χιλιάδες από αυτά, ενώ οι πραγματικά αρμόδιοι απλώς απουσίαζαν.
Και στην πορεία οργανώθηκαν, εκπαίδευσαν σε μεγάλο βαθμό την κοινωνία, εκπαίδευσαν και τους πολιτικούς, έστησαν ένα διεθνές δίκτυο βοήθειας για τα ζώα της Ελλάδας, εξασφάλισαν συνεργασίες, στήριξη, σεβασμό και εμπιστοσύνη.
Και θα τρομάξουν τώρα επειδή τα ζώα που προωθούν για υιοθεσία πρέπει να έχουν τσιπάκι; Γιατί τελικά ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΜΙΛΑΜΕ! Ακριβώς λοιπόν επειδή έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να είμαστε σοβαρότεροι από το κράτος, ας γίνουμε τώρα ακόμη πιο σοβαροί και πιο οργανωμένοι.
Δεν είναι τόσο δύσκολο αυτό που ζητείται ώστε να δικαιολογείται όλη αυτή η γκρίνια και η άρνηση! Το σύστημα είναι άχρηστο, οι Δήμοι δεν εφαρμόζουν τον νόμο και κανείς δεν τους τραβάει το αυτί, το ίδιο το κράτος θεσπίζει πράγματα που δεν εφαρμόζει και εκεί είμαστε οι μόνοι που φωνάζουμε και απαιτούμε να διορθωθούν.
Είναι δυνατόν να αρνούμαστε εμείς να λειτουργήσουμε μέσα σε ένα πλαίσιο που προσπαθεί επιτέλους να βάλει μια τάξη σε ένα χάος δεκαετιών; Και τελικά γιατί ο πανικός; Πως πέσατε μέσα στον λάκο μωρέ; Δεν βλέπετε ποιοί το έστησαν όλο αυτό; Δεν τους ξέρετε, τώρα περιμένατε να τους μάθετε; Πως σας παρέσυραν στην παράνοια τους; Οι ίδιοι που φώναζαν ότι "στέλνουμε τα ζώα στο άγνωστο", να τα σφάξουν, να τα βράσουν, να τα βιάσουν, τώρα εσάς που κυνηγούσαν στα αεροδρόμια για να σας βάλουν φυλακή γιατί είστε "έμποροι" σας βάλαν ξαφνικά να φωνάζετε για πάρτη τους.
Και να φωνάζετε ΤΙ; Ότι δεν είμαστε ικανοί να εξασφαλίσουμε την ταυτότητα και την "ιχνηλασιμότητα" (καραμέλα το έκαναν), την αξία δηλαδή της ζωής των ζωντανών που αναλαμβάνουμε; Με την ίδια λογική, επειδή κάφροι κτηνοτρόφοι ή κυνηγοί δεν στειρώνουν, δεν βάζουν τσιπ και δεν τηρούν καμία υποχρέωση τους, να πούμε ότι δεν θα τις τηρούμε ούτε εμείς! Όχι.
Αν θέλουμε το κράτος και ολόκληρη η κοινωνία να αντιμετωπίζουν επιτέλους τα ζώα ως ζωές που έχουν αξία και όχι ως κάτι που μπορεί να αφήνεται στην τύχη του, πρέπει ΠΡΩΤΟΙ εμείς να δείχνουμε στην πράξη πόσο σοβαρά αντιμετωπίζουμε τη ζωή και την τύχη κάθε ζώου που περνάει από τα χέρια μας.
Οι εθελοντές κράτησαν για δεκαετίες τη φιλοζωία αυτής της χώρας όρθια, τώρα πρέπει να βοηθήσουμε να περάσει και στο επόμενο στάδιο.
Από το "έχει ο θεός", στο "σώζω, καταγράφω και το κάνω με γνώση, σύστημα και πλάνο, και ξέρω ανά πάσα στιγμή πού βρίσκεται και πού καταλήγει το ζώο που ανέλαβα"! Αυτό δεν διώκει, ούτε εκδικείται τον εθελοντισμό, αλλά τον σοβαρεύει. Και κυρίως προστατεύει τα ίδια τα ζώα. One Love Alliance - OLΑ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους