Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι λαϊκοί καλλιτέχνες έχουν την ικανότητα να αγγίζουν τις πλατιές μάζες οριζόντια. Τον Μαζωνάκη τον αγαπούσε η άεργη κυρία της Εκάλης και ο δικηγόρος που πίνει καφέ στο Κολωνάκι, αλλά και ο μάστορας στο Χαϊδάρι και η κομμώτρια στο Κερατσίνι.

Άνθρωποι που δεν έχουν τίποτα κοινό, μπορεί να είχαν ως κοινή συνισταμένη τα τραγούδια του "Μαζώ". Και βεβαίως, όταν χάνεται ένας καλλιτέχνης που διαμόρφωσε γενιές και συνδέθηκε με χρόνια όμορφα και ανέμελα, με έρωτες και καψούρες, με βράδια κάπως πιο "θολά", ο θάνατος είναι βουτιά στις αναμνήσεις.

Ίσως και μια συνειδητοποίηση ότι αυτές οι στιγμές που "έγραψαν", πέρασαν και έφυγαν μαζί με αυτόν που τις έντυσε μουσικά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους