Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ας αφήσουμε τους φίλους, τους συνεργάτες του και όσους τον συναναστράφηκαν να μιλήσουν για την προσωπικότητα του Γιώργου Μαζωνάκη.

Έτσι κι αλλιώς, τα ψυχογραφήματα βασισμένα σε reels και βιντεάκια είναι αποσπασματικά και συνήθως παραπλανητικά.

Σε ένα κομμάτι σχολιαστών, ιδίως σε όσους και όσες αρέσκονται να απλώνουν με αυταρέσκεια την άποψή τους στα social media, προκάλεσε μεγάλη εντύπωση το μεγάλο πλήθος στην αγρυπνία για τον Γιώργο Μαζωνάκη.

Ορισμένοι μάλιστα, ανεβασμένοι στον θρόνο ενός πήλινου ελιτισμού, σχολίασαν με μπόλικη χολερικότητα τις εκδηλώσεις λατρείας που καταγράφηκαν έξω απ’ την εκκλησία τη Νίκαια.

Άλλοι επανέλαβαν βαρετές θεωρητικολογίες περί της λαϊκότητας, άλλοι νόμιζαν ότι είναι δάσκαλοι του Γένους.

Το ερώτημα όμως παραμένει: Γιατί συγκίνησε τόσο πολλούς και πολλές ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη; Από μόνο του το φαινόμενο αυτό είναι παράδοξο. Ο Μαζωνάκης δεν ήταν το κλασικό παράδειγμα σταρ με τον οποίο μπορεί να ταυτιστεί ένα μεγάλο σύνολο ανθρώπων.

Δεν ήταν συμβατικά «καλό παιδί», ο ίδιος άλλωστε φρόντιζε να μην διαφημίζει τις δόσεις της καλοσύνης του. Ο Μαζωνάκης ήταν κάτι διαφορετικό εντός του ποπ ή λαϊκού πλαισίου στο οποίο λειτουργούσε.

Ήταν τολμηρός και ανήσυχος.

Ήταν καλλιτέχνης πραγματικός.

Δοκίμαζε στυλ, ρούχα, έκφραση, φόρμες τέχνης. Αυτοσαρκαζόταν.

Και συχνά ξένιζε με την εμφάνιση και τη συμπεριφορά του.

Αλλά είχε δύο μοναδικά χαρίσματα.

Πρώτον είχε ιδιαίτερη φωνή, ίσως την μοναδική φωνή των τελευταίων δεκαετιών που αναγνώριζες αμέσως, όπως επισήμανε ο Κραουνάκης.

Και δεύτερον, «ήξερε να κάνει το λαϊκό τραγούδι να μοιάζει με προσωπική εξομολόγηση», όπως είπε μοναδικά ο μεγάλος Ξαρχάκος.

Αυτά τα δύο στοιχεία, η φωνή και η ερμηνεία, είναι σαν λεπτεπίλεπτο χέρι που υφαίνει τον ιστό της ταύτισης.

Με άλλα λόγια, ό,τι τραγουδούσε ήταν «Μαζωνάκης». Υπάρχει όμως και ένα ακόμα καθοριστικό στοιχείο που προκάλεσε τόση συγκίνηση για τον θάνατο του.

Η συνθήκη που αυτός τελέστηκε.

Ενας άνθρωπος αναζήτησε αγωνιωδώς διέξοδο για να διαφύγει του ίδιου του του εαυτού.

Και κατέληξε να πεθαίνει μόνος μέσα σε ένα «ιατρείο» εγκληματιών σκιτζήδων.

Μόνος κι αβοήθητος.

Είναι ένα γεγονός συγκλονιστικό, ένα γεγονός ακατανόητο.

Είναι ένα γεγονός που τονίζει την φθορά και τις ανθρώπινες διαστάσεις.

Γι αυτό χιλιάδες άνθρωποι τίμησαν τον Γιώργο Μαζωνάκη, αυτό το περίεργο και μοναδικό πλάσμα με ένα τραγούδι, με έναν χορό, με ένα κλάμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους