Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σκέφτομαι εδώ και τρεις μέρες όπως σκέφτονται οι περισσότεροι για την ζωή, για τον θάνατο, για την αξία και την ουσία των στιγμών.

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν γεννηθεί με ένα αστέρι καρφωμένο στο κεφάλι και αυτό τους δίνει την ευκαιρία να ανέβουν ψηλά στον ουρανό και να λάμψουν.

Όμως πρέπει να ξέρετε ότι είναι δύσκολο και επίπονο να διατηρείς τη λάμψη. Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν για εμένα ένας λαϊκός και αυθεντικός άνθρωπος που μεγάλωσε σε γνώριμα και οικεία μέρη, ήταν δικό μας παιδί.

Κατ' επέκταση είχε μια υπέροχη φωνή και μπορούσε πιστεύω να τραγουδήσει τα πάντα.

Είναι μεγάλη η απώλεια αλλά και ο τρόπος που έχασε την ζωή του μου προκαλεί μεγάλη θλίψη κι ένα αίσθημα αδικίας.

Καλό ταξίδι Γιώργο στο φως κι ίσως εκεί που βρίσκεσαι τώρα να βρεις την γαλήνη που νομίζω ότι δεν κατάφερε να σου δώσει αυτή η θνητή ζωή.

Θα τραγουδάς μαζί με τους αγγέλους πια, αλλά κι εμείς εδώ στην παλιά σου γειτονιά δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ, θα σε θυμόμαστε, θα σε τραγουδάμε και θα ψάχνουμε μήπως βρούμε την δική μας γαλήνη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους