"Μέσα από τα δέντρα έκλεβες στιγμές του ουρανού, σήμερα κι ο άνεμος αργούσε, μπορούσες να βλέπεις σύννεφα/ να ασπρίζουν, μετά να στέκονται ευλαβικά στο γκρίζο, διαχωριστική γραμμή για καταιγίδα/ ό,τι...
"Μέσα από τα δέντρα έκλεβες στιγμές του ουρανού, σήμερα κι ο άνεμος αργούσε, μπορούσες να βλέπεις σύννεφα/ να ασπρίζουν, μετά να στέκονται ευλαβικά στο γκρίζο, διαχωριστική γραμμή για καταιγίδα/ ό,τι περίμενες να σκεπάσει τις ζωές μας, άφηνες τα μάτια σου να ψάξουν βαθιά, στην άκρη του ορίζοντα/ μετά κουρασμένος γύριζες πάλι εδώ, σε χώρο που τον πνίγουν τα τετράγωνα, παγιδευμένος σε μια νότα/ ό,τι κρατήθηκε από αυτή κι επαναλαμβάνεται, είναι το δικό σου τραγούδι, σε τζάμι θολό χτυπημένο -τακτικά πια- από τους καιρούς σου." Γιάννης Βέλλης
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους