Ο Χειμώνας Γίνεται το Μέτωπο The Duran Daily 15 Σεπτεμβρίου 2026 Η Ρωσία συνδυάζει πιέσεις στην ενέργεια, τις μεταφορές και την εφοδιαστική, καθώς η Ουάσινγκτον επιδιώκει να περιορίσει τις συνέπειες...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι πόλεμοι φθοράς σπάνια αποφασίζονται από μία μόνο επίθεση.

Αποφασίζονται από τη σταδιακή απομάκρυνση εναλλακτικών λύσεων.

Η ενέργεια γίνεται λιγότερο αξιόπιστη, οι μεταφορές πιο επικίνδυνες, τα στρατιωτικά αποθέματα πιο δύσκολο να αντικατασταθούν και η πολιτική υποστήριξη πιο ακριβή στη διατήρηση.

Τελικά, η πλευρά που βρίσκεται υπό πίεση ανακαλύπτει ότι η θεωρητική της ελευθερία δράσης είναι σημαντικά μεγαλύτερη από το πρακτικό της περιθώριο ελιγμών.

Αυτή είναι η στρατηγική λογική που διαμορφώνεται τώρα γύρω από την Ουκρανία. Η Ρωσία δεν βασίζεται σε μια αποφασιστική σημαντική ανακάλυψη για να ολοκληρώσει τον πόλεμο.

Ασκεί πίεση σε όλα τα συστήματα που επιτρέπουν στο ουκρανικό κράτος να συνεχίσει να μάχεται: ηλεκτρική ενέργεια, καύσιμα, πρόσβαση στις σιδηροδρομικές γραμμές, υποδομές στη Μαύρη Θάλασσα, προμήθειες όπλων και οικονομική δέσμευση των Δυτικών χορηγών του.

Ο χειμώνας δεν θα αποτελέσει απλώς το φόντο αυτής της εκστρατείας.

Γίνεται μέρος του πεδίου της μάχης.

Χειμώνας ως Επιχειρησιακό Έδαφος Η Ουκρανία φέρεται να αναμένει μια σημαντική ρωσική εκστρατεία εναντίον του ενεργειακού της συστήματος που θα περιλαμβάνει διαδοχικά κύματα βαλλιστικών πυραύλων, πυραύλων κρουζ και drones.

Η ακριβής κλίμακα παραμένει αβέβαιη, αλλά η Μόσχα έχει ανοιχτά σηματοδοτήσει ότι οι ενεργειακές υποδομές θα αντιμετωπίσουν εντεινόμενη πίεση καθώς πλησιάζει ο χειμώνας.

Πρόσφατες επιθέσεις σε θερμοηλεκτρικούς σταθμούς, αποθήκες καυσίμων, εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου και βιομηχανικές υποδομές υποδηλώνουν ότι αυτές οι προετοιμασίες ήδη μετακινούνται από την προειδοποίηση στην εκτέλεση.

Ο στόχος εκτείνεται πέρα από τη δημιουργία διακοπών ρεύματος.

Κάθε διακοπή αναγκάζει την Ουκρανία να εκτρέψει τους πυραύλους αεράμυνας, τις ομάδες μηχανικών, τις γεννήτριες και τους οικονομικούς πόρους μακριά από άλλες στρατιωτικές και πολιτικές ανάγκες.

Αυτή είναι η φθορά που εφαρμόζεται σε ένα ολόκληρο εθνικό σύστημα.

Ένας κατεστραμμένος σταθμός παραγωγής ενέργειας επηρεάζει εργοστάσια, σιδηροδρομικές δραστηριότητες, επικοινωνίες και δημοτικές υπηρεσίες.

Μια κατεστραμμένη αποθήκη καυσίμων περιπλέκει τη στρατιωτική εφοδιαστική.

Ένας πύραυλος που αναχαιτίζεται πάνω από έναν ηλεκτρικό υποσταθμό εξακολουθεί να καταναλώνει έναν αναχαιτιστή που μπορεί να μην είναι διαθέσιμος για την υπεράσπιση ενός αεροδρομίου ή ενός κέντρου διοίκησης αύριο.

Η αυξανόμενη παραγωγή drones της Ρωσίας ενισχύει αυτή τη στρατηγική. Ο Eric Schmidt, μετά την επιστροφή του από την Ουκρανία, προειδοποίησε δημόσια ότι η χώρα έχανε τον πόλεμο και περιέγραψε την κλίμακα της ρωσικής κατασκευής drones ως μία από τις κεντρικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Κίεβο.

Η σημασία της μάζας γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να συγκαλύψει.

Ένα σύστημα αεράμυνας δεν χρειάζεται να καταστραφεί εντελώς για να χάσει την αποτελεσματικότητά του.

Μπορεί να καταρριφθεί οικονομικά, να αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει σπάνιους πυραύλους εναντίον όπλων που η Ρωσία μπορεί να κατασκευάσει πολύ φθηνότερα και σε πολύ μεγαλύτερους αριθμούς. Η Ουάσινγκτον Υπολογίζει Επανυπολογιστικά το Κόστος Το πολιτικό κίνημα στην Ουάσινγκτον είναι εξίσου αποκαλυπτικό. Ο Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε τις ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικά διυλιστήρια για την αύξηση των τιμών του ντίζελ και κάλεσε τον Ζελένσκι να τις σταματήσει.

Στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι η Ρωσία και η Ουκρανία συμφώνησαν να αναστείλουν τις επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές η μία της άλλης. Το Κίεβο απάντησε με προσοχή, λέγοντας ότι θα σταματούσε τις επιθέσεις της μόνο εάν η Μόσχα έκανε το ίδιο και παρέχονταν αξιόπιστες εγγυήσεις. (Associated Press, Financial Times) Η θέση του Τραμπ περιέχει μια σημαντική αντίφαση. Η Ουάσινγκτον προηγουμένως ενθάρρυνε την εκστρατεία της Ουκρανίας κατά των ρωσικών ενεργειακών εγκαταστάσεων και φέρεται να υποστήριζε τις δυνατότητές της για στόχευση.

Αυτές οι επιθέσεις αναμενόταν να αποδυναμώσουν οικονομικά τη Ρωσία, να περιορίσουν την προμήθεια καυσίμων και να αναγκάσουν τη Μόσχα σε παραχωρήσεις.

Δεν παρήγαγαν το επιδιωκόμενο στρατηγικό αποτέλεσμα.

Η οικονομία της Ρωσίας δεν είχε διαλυθεί, οι στρατιωτικές της επιχειρήσεις συνεχίστηκαν και η ευρύτερη αναστάτωση στη Μέση Ανατολή ώθησε τις τιμές της ενέργειας απότομα υψηλότερα.

Οι τιμές του αμερικανικού ντίζελ έχουν πλέον ξεπεράσει τα έξι δολάρια το γαλόνι, φέρνοντας τις εξωτερικές συνέπειες της κλιμάκωσης απευθείας στην εσωτερική πολιτική των ΗΠΑ. (Financial Times) Η επίρριψη ευθυνών στο Κίεβο επιτρέπει στην Ουάσινγκτον να αποστασιοποιηθεί από μια πολιτική που βοήθησε να εφαρμοστεί.

Το πιο σημαντικό, δείχνει ότι ο αμερικανικός στόχος μπορεί να αλλάζει.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον απλώς πώς να αυξηθεί η πίεση στη Ρωσία.

Είναι πώς να αποτραπεί ο πόλεμος από το να επιβάλει ακόμη μεγαλύτερο οικονομικό και πολιτικό κόστος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα Όρια της Κλιμάκωσης Η Ευρώπη δεν έχει καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα. Ο Πολωνός Υπουργός Εξωτερικών Ράντοσλαβ Σικόρσκι υποστηρίζει ότι το ΝΑΤΟ διαθέτει την αεροπορική ισχύ για να καταστρέψει γρήγορα τη ρωσική δυναμικότητα διυλιστηρίων. Άλλοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι συνεχίζουν να συζητούν βαθύτερες επιθέσεις, αναπτύξεις στρατευμάτων και εκτεταμένη στρατιωτική υποστήριξη.

Το επιχείρημα γίνεται κυκλικό: η κλιμάκωση απέτυχε επειδή δεν ήταν επαρκώς κλιμακωτική.

Αλλά η Ρωσία διατηρεί την ικανότητα να απαντά οριζόντια - ενάντια στην ενέργεια, τα λιμάνια, τους σιδηροδρόμους και την ευρύτερη υποδομή που στηρίζει την Ουκρανία. Η Μόσχα έχει επίσης προειδοποιήσει ότι η ανάπτυξη ευρωπαϊκών δυνάμεων θα μετέτρεπε τη σύγκρουση σε άμεσο πόλεμο με το ΝΑΤΟ.

Το χάσμα μεταξύ της ρητορικής της Ευρώπης και τηςΗ δυνατότητα ελέγχου των συνεπειών, επομένως, διευρύνεται.

Ο χειμώνας που πλησιάζει θα δοκιμάσει κάτι περισσότερο από το ηλεκτρικό δίκτυο της Ουκρανίας.

Θα δοκιμάσει αν ο δυτικός συνασπισμός μπορεί να συνεχίσει να παρέχει οπλισμό, να επωμίζεται το αυξημένο ενεργειακό κόστος και να αποδέχεται την κλιμάκωση, χωρίς να υπάρχει μια αξιόπιστη προοπτική νίκης.

Η στρατηγική της Ρωσίας αποσκοπεί στη σύγκλιση αυτών των πιέσεων.

Η αναδυόμενη στρατηγική της Ουάσιγκτον φαίνεται να στοχεύει στον περιορισμό τους, προτού καταστούν πολιτικά μη διαχειρίσιμες. Το Κίεβο παραμένει εγκλωβισμένο ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Η επόμενη φάση του πολέμου δεν θα καθοριστεί μόνο από τα εδάφη που καταλαμβάνονται ή τους πυραύλους που εκτοξεύονται.

Θα καθοριστεί από το ποια πλευρά θα καταφέρει να διατηρήσει τα συστήματα που προσδίδουν αντοχή στη στρατιωτική ισχύ — και από το ποια συμμαχία θα διαπιστώσει πρώτη ότι οι φιλοδοξίες της έχουν ξεπεράσει τη δυνατότητά της να τις υποστηρίξει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους