Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πεντε χρόνια χωρις τον Ανδρεα Τζέλλη... Τον γνώρισα εκεί στις αρχές της δικης της Χρυσης Αυγης.

Φωνακλάς και αυστηρός.

Και την ίδια ώρα πλακατζης και τρυφερός.

Τις δύσκολες φορτισμένες ώρες πάντα τις διασκέδαζε με ένα αστείο για τον Παναθηναϊκό.

Ατελείωτα τηλεφωνήματα για τα μικρά, για τα μεγάλα.

Ένα βράδυ μέσα στο κρύο σε μια αυλή για να μην τύχει και δει κανείς, να μας δείχνει ξανά και ξανά το βίντεο της δολοφονίας του Παύλου.

Να μετράμε μηχανές, φάρους, τα τέσσερα κενά λεπτά στην αφήγηση των ανδρών της ΔΙΑΣ.

Ένα βράδυ στο γραφείο του να μου απαντά σε απορίες για την τεράστια δικογραφία.

Ένα άλλο βράδυ με ούζα στο Αιγάλεω για να γνωρίσω την Ελενίτσα του. Ο Ανδρέας ηταν από τις πρώτες ώρες μετά την δολοφονία στο πλευρό της οικογένειας του Παύλου.

Όλα αυτά τα χρόνια ακούραστα να εξηγεί, να παλεύει, να τσακώνεται, να συμπαραστέκεται. Τιμητική η εμπιστοσύνη του...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους