Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για το επίδομα ανεργίας Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προτείνει την περικοπή του επιδόματος ανεργίας, διευκρινίζοντας ταυτόχρονα πως πρόκειται για προσωπική του θέση - μόνο που ποτέ ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν εκφράζει προσωπική θέση.

Η αρμόδια υπουργός δηλώνει πως δεν περιλαμβάνεται στα σχέδιά της, αλλά τη σκυτάλη παίρνει αμέσως έτερος "λαγός", ο Μάκης Βορίδης, ισχυριζόμενος πως χρειάζεται "εξορθολογισμός" των επιδομάτων.

Τελικώς, με λίγη αναζήτηση, εύκολα εντοπίζεται ο εμπνευστής της κρυφής ατζέντας, ο ίδιος ο πρωθυπουργός, που σε μια σειρά παλιότερων συνεντεύξεών του πρότεινε να δούμε το ζήτημα αυτό "με ανοιχτό μυαλό". Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως αν ήταν απλό και εύκολο θα είχαν ήδη καταργήσει το επίδομα ανεργίας - έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στον κυνισμό και την αναλγησία τους.

Μόνο που τέτοια σχέδια προσκρούουν στην νομική μας πραγματικότητα - μια πρόχειρη, άτεχνη περικοπή θα ακυρωνόταν στα δικαστήρια.

Διότι το επίδομα ανεργίας δεν είναι δώρο του κράτους στον άνεργο, αλλά ανταποδοτική ασφαλιστική παροχή.

Χρηματοδοτείται από ειδική εισφορά που καταβάλλουν εργοδότες και εργαζόμενοι σε κάθε μισθοδοσία, σε όλη τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου.

Ο άνεργος εισπράττει το επίδομα ανεργίας επειδή πληρώνει ασφάλιστρα όταν εργάζεται.

Άρα, όταν οι κορυφαίοι της κυβέρνησης θέτουν το ζήτημα προς συζήτηση, ουσιαστικά προετοιμάζουν το κλίμα ενόσω αναζητούν νομιμοφανή τρόπο προκειμένου να μεταφέρουν το χρήμα που ανήκει στους ασφαλισμένους ανέργους προς τις επιχειρήσεις και τους εργοδότες.

Διότι αυτός είναι τελικώς ο στόχος: Να πετύχουν μία ακόμη αντίστροφη αναδιανομή, την αναδιανομή του πλούτου προς τα πάνω.

Το "λογικό" επιχείρημά τους είναι πως το επίδομα είναι αντικίνητρο εργασίας, ότι οι εργαζόμενοι μένουν επίτηδες άνεργοι για να ζουν δίχως να εργάζονται.

Πρόκειται ασφαλώς περί πρόσφασης.

Καταρχάς, όσοι εργάζονται στον τουρισμό, στην εκπαίδευση (οι αναπληρωτές), στην οικοδομή, στην αγροτιά κλπ. βγαίνουν αναγκαστικά εκτός για κάποιο διάστημα το χρόνο.

Στις περιπτώσεις αυτές η εποχικότητα δεν είναι επιλογή, είναι δομικό χαρακτηριστικό του κλάδου.

Αλλά ας να το πάμε λίγο πιο σκληρά.

Το επίδομα ανεργίας είναι 565 ευρώ.

Με αυτά δεν ζεις, φυτοζωείς.

Άρα λογικά σε συμφέρει να εργαστείς.

Τι γίνεται όμως όταν και ο κατώτατος μισθός είναι σκάρτα 800 ευρώ; Πάλι φυτοζωείς.

Ανοίγονται λοιπόν δυο δρόμοι.

Τον έναν, τον προφανή, τον υπέδειξε ακόμη και ο Τζο Μπάιντεν ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, που δεν ήταν δα και κανένας αριστερός. “Pay them more!”, απάντησε στους εργοδότες όταν του παραπονέθηκαν πως δεν βρίσκουν υπαλλήλους.

Αυξήστε τους μισθούς και θα βρείτε! Τον άλλον τον προτείνουν οι απανταχού κυνικοί νεοφιλελεύθεροι - με τους δικούς μας μπροστάρηδες.

Θα τους κόψουμε το επίδομα για να αναγκαστούν να δουλέψουν με οποιουσδήποτε όρους.

Η λογική της γαλέρας.

Ε, λοιπόν, εμείς προτείνουμε στους εργαζόμενους να τους πληρώσουν στις προσεχείς εκλογές με το μόνο νόμισμα που πράγματι τους αξίζει: μαύρο δαγκωτό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους