Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η φημισμένη μαύρη κωμωδία του Τομάς Γκουτιέρεζ Αλέα 60 ΧΡΟΝΙΑ ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΑΠΟ 17/9 ΣΕ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ .ΔΙΑΝΟΜΗ NEW STAR Μια εξαιρετικά ευρηματική σάτιρα - με έντονο το στοιχείο της «Μαύρης Κωμωδίας» κατά της γραφειοκρατίας και των εντελώς παράλογων κανόνων λειτουργίας και των μηχανισμών της.

Η ταινια προβληθηκε για πρωτη φορα στην ελλαδα στα 70ης, στο STUDIO Σε μια απο τις sold out προβολες εσπασαν τα νερα εγκυμονουσας απο το πολυ γελιο και γεννησε στον κινηματογραφο!!!! Περίληψη H ταινία είναι μια εξαιρετικά ευρηματική σάτιρα κατά της γραφειοκρατίας και των εντελώς παράλογων κανόνων λειτουργίας και των μηχανισμών της.

Σκηνοθετημένη με πρωτοτυπία και οίστρο είναι και ένας φόρος τιμής στο κινηματογραφικό είδος του μπουρλέσκ και στους μεγάλους κωμικούς του.

Ο κεντρικός ήρωας του Αλέα είναι ένας φτωχοδιάβολος που τινάζει τα πάντα στον αέρα, διακωμωδώντας τον ακατανόητο όσο και παρανοϊκό κόσμο της γραφειοκρατικής εξουσίας.

Η ταινία δεν είναι μονάχα μια από τις κορυφαίες στιγμές του κουβανικού κινηματογράφου, αλλά και μια από τις καλύτερες που έγιναν ποτέ για την εγγενή τρέλα κάθε γραφειοκρατικού μηχανισμού σε κάθε κοινωνία και σε κάθε εποχή. Υπόθεση Όταν ένας σταχανοβίτης εργάτης, αφοσιωμένος στο έργο της επανάστασης και στην οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας χάνει τη ζωή του εν ώρα υπηρεσίας και καθήκοντος, στην κηδεία του οι σύντροφοί του κάνουν την ύψιστη τιμή να τον θάψουν μαζί με το εργατικό του βιβλιάριο.

Αυτό το γεγονός όμως ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου, καθώς η χήρα του δεν μπορεί να πάρει την σύνταξη του νεκρού χωρίς το θαμμένο βιβλιάριο.

Ένας αφελής ανιψιός της προσφέρεται να διορθώσει τα πράγματα και μπλέκει σε ένα απίστευτο γραφειοκρατικό λαβύρινθο, σε έναν κόσμο από γραφεία υπηρεσίες και ατέλειωτες αναμονές, εχθρικό, καταπιεστικό, σχεδόν καφκικό, όπου η παράνοια συμβαδίζει με την ιλαρότητα και το τραγικό με το γελοίο. Σκηνοθεσία Tomás Gutiérrez Alea Σενάριο Tomás Gutiérrez Alea, Alfredo L. del Cueto και Ramón F. Suárez Φωτογραφία Ramón F. Suárez Μουσική Leo Brower Παραγωγή ICAIC Εθνικότητα Κούβα Διάρκεια 87μ. B/W Cast Salvador Wood, Silvia Planas, Manuel Estanillo, Carlos Ruiz de la Tejera, Gaspar de Santelices, Tania Alvarado, Laura Zarrabeitia.

Σημαντικά στοιχεία για την ταινία –-- Μια αναφορά σε κινηματογραφικούς μετρ: Οι κυλιόμενοι τίτλοι έναρξης της ταινίας περιλαμβάνουν μια εκτενή λίστα αναφορών σε θρυλικούς δημιουργούς και εμβληματικές μορφές του κινηματογράφου. Ο Gutiérrez Alea ευχαριστεί ονομαστικά προσωπικότητες που κυμαίνονται από τους Charlie Chaplin, Buster Keaton, Harold Lloyd και Laurel & Hardy έως τους Luis Buñuel, Ingmar Bergman, Akira Kurosawa, Marilyn Monroe και Jean-Luc Godard.

Ολόκληρη η ταινία αποτελεί έναν δομικό και οπτικό φόρο τιμής στα ιδιαίτερα στυλ τους, που συνδυάζουν το slapstick και τον σουρεαλισμό. ----Η ειρωνεία γύρω από την ταυτότητα του «γραφειοκράτη»: Μέσα από μια ευφυή αφηγηματική ανατροπή, ο θάνατος που δίνει το έναυσμα για την πλοκή δεν αφορά στην πραγματικότητα κάποιον γραφειοκράτη, αλλά έναν υποδειγματικό εργαζόμενο, τον Francisco «Paco» J. Pérez. Ο Paco, που περιγράφεται ως ένας «Μιχαήλ Άγγελος των φτωχών», βρίσκει τραγικό θάνατο όταν πέφτει μέσα στη δική του μηχανή – μια κατασκευή που θυμίζει τις περίπλοκες μηχανές του Rube Goldberg.

Η εφεύρεση προοριζόταν για τη μαζική παραγωγή πλαστικών προτομών του Κουβανού επαναστάτη ήρωα José Martí, και ο Paco καταλήγει κατά λάθος εγκλωβισμένος μέσα σε μία από τις ίδιες του τις προτομές. ---Η σύνδεση με το Tropicana: Η κοπέλα που εμφανίζεται χωρίς να αναφέρεται το όνομά της στους τίτλους, κρατώντας ένα σφυρί και φορώντας μαύρο μπικίνι στη σατιρική σκηνή της παρέλασης «Θάνατος στη Γραφειοκρατία», είναι η Regina Amador.

Εκείνη την εποχή, η Amador ήταν ένα από τα κορυφαία μοντέλα που εμφανίζονταν στο παγκοσμίου φήμης Tropicana Club της Αβάνας, μεταξύ 1962 και 1968 ---Ένας καφκικός φαύλος κύκλος ως κεντρική πλοκή: Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από ένα νομικό αδιέξοδο δίχως διαφυγή: μια χήρα δεν μπορεί να λάβει τη σύνταξή της χωρίς την κάρτα εργασίας του εκλιπόντος συζύγου της, η οποία είχε ενταφιαστεί μαζί του ως τιμητικό διακριτικό.

Ο ανιψιός της ξεθάβει παράνομα τη σορό για να πάρει την κάρτα, αλλά δεν μπορεί να προχωρήσει σε εκ νέου ταφή, καθώς οι κανονισμοί του νεκροταφείου ορίζουν ότι «δεν επιτρέπεται η εκταφή σορού προτού παρέλθει διετία από την ταφή· επομένως, αν κάποιος ξεθάψει τη σορό παράνομα, δεν μπορεί να την ενταφιάσει ξανά χωρίς έγγραφο που να πιστοποιεί ότι η εκταφή έγινε νόμιμα». θεωρείται παγκοσμίως μια από τις καλύτερες και πιο ευρηματικές σάτιρες κατά της γραφειοκρατίας Η ταινία διατηρεί εξαιρετικες κριτικές, με 100% στο Rotten Tomatoes και υψηλές βαθμολογίες κοινού σε δεκαδες πλατφόρμες Ο Αλέα, ιδρυτής του Κουβανικού Ινστιτούτου Κινηματογραφικής Τέχνης και Βιομηχανίας, με την ταινία αυτή κάνει μια ευρηματική σάτιρα κατά της γραφειοκρατίας.

Η υπόθεση αναφέρεται σ' έναν υποδειγματικό εργάτη, που πεθαίνει στην Κούβα.

Στην κηδεία του τον θυμούνται όλοι και για να τον τιμήσουν του κάνουν τη μεγάλη τιμή να τον θάψουν μαζί με το εργατικό βιβλιάριό του.

Μετά το θάνατό του, η χήρα του μπλέκει σε μια σειρά περιπέτειες και ταλαιπωρίες, προκειμένου να πάρει τη σύνταξη του νεκρού.

Ενας ανιψιός της θα θελήσει να τη βοηθήσει, αλλά θα μπλέξει σε μια απελπιστική και αδιέξοδη γραφειοκρατία Συνήθως οι λαϊκές ταινίες κάθε χώρας απευθύνονται σχεδόν αποκλειστικά στους πολίτες αυτής της χώρας. Π.χ. δύσκολα οι ξένοι θα παρακολουθήσουν και θα καταλάβουν μια ελληνική ταινία από τη δεκαετία του '60, την κλασική εποχή του ελληνικού κινηματογράφου δηλαδή.

Δύσκολο, αλλά όχι απίθανο.

Μια λαϊκή ταινία από την Κούβα, λοιπόν, δύσκολα θα είχε απήχηση σε διαφορετικό κοινό.

Έλα όμως που το θέμα του «Ο θάνατος ενός γραφειοκράτη» από τη χρονιά του 1966 ταιριάζει τόσο μα τόσο πολύ στο ελληνικό ταμπεραμέντο και οι ιστορίες του θα μπορούσαν να αφορούν το ελληνικό δημόσιο, με το οποίο όλοι έχουμε εμπειρίες, ιδία άποψη, ή και κάποια ανάλογη ιστορία να αφηγηθούμε.

Σαρδόνιο, μαύρο χιούμορ που ισοπεδώνει τα πάντα και προκαλεί αβίαστα το γέλιο! Μια κωμωδία που αξίζει να ανακαλύψετε.

Όλα ξεκινάνε από τη στιγμή που θάψανε τον αγαπημένο τους θείο μαζί με την κάρτα ασφάλισης και πρέπει τώρα να τη βρούνε για να φτιάξουν τα χαρτιά της θείας ώστε να πάρει τη σύνταξη. Και ακολουθώντας τις νόμιμες, γραφειοκρατικές οδούς, γίνεται της κακομοίρας!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους