Όταν το αυτονόητο Free Palestine 🍉 γίνεται μέσο αποκλεισμού. Ο καλλιτέχνης Macklemore σε συναυλία του Ed Sheeran, πήρε λίγα λεπτά μεταξύ άλλων να δηλώσει: ‘Free Palestine!’ I want those words to be...

Πλήρες Κείμενο:

Όταν το αυτονόητο Free Palestine 🍉 γίνεται μέσο αποκλεισμού. Ο καλλιτέχνης Macklemore σε συναυλία του Ed Sheeran, πήρε λίγα λεπτά μεταξύ άλλων να δηλώσει: ‘Free Palestine!’ I want those words to be loud and clear, so that people all the way in Gaza to the occupied West Bank know that we have not forgotten about them." Απευθύνθηκε και στο Ισραηλινό κοινό λέγοντας “Criticism of Israel, criticism of apartheid, being against genocide in no way is a criticism of you.

My message is for peace, love; for all human beings to be treated with dignity, respect and equality.” Προσωπικά, σπάνια έχω δει μια τόσο εμπεριεκτική δήλωση σχετικά με τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη.

Πράγματι, χρειάζεται κάθε φορά να απευθυνόμαστε και στους ανθρώπους που γεωγραφικά είναι από ή βρίσκονται στο Ισραήλ χωρίς να σημαίνει πως υποστηρίζουν ή/και υιοθετούν τη θεσμική-δολοφονική στάση του κράτους του Ισραήλ.

Εάν αυτά δεν προσπαθούμε να συνδυαστούν, καταλήγουμε στον ίδιο αποκλεισμό που προσπαθούμε να πολεμήσουμε.

Δυστυχώς, το αποτέλεσμα της ελεύθερης έκφρασης του Macklemore, για ένα αυτονόητο δικαίωμα που ακόμα δεν έχει κατακτηθεί στην Παλαιστίνη- αυτό της ζωής και της ελευθερίας- έγινε το μέσο για τον θεσμικό του αποκλεισμό από τις υπόλοιπες συναυλίες.

Ο αποκλεισμός έγινε στο όνομα της προπαγάνδας κατά το Ισραήλ και στον αντισημιτισμό.

Δεν μπορώ να δω - από τις σπάνιες φορές- πουθενά αντισημιτισμό όταν συνειδητά εμπεριέχεται στα λόγια και το Ισραηλινό υπογκρουπ ξεκαθαρίζοντας πως το ζήτημα δεν είναι οι εκάστοτε άνθρωποι αλλά οι επιλογές του κράτους (και φυσικά όσων υποστηρίζουν αυτές τις επιλογές). Μπορεί να αναρωτιέσαι τί δουλειά έχει μια τέτοια δημοσίευση σε προφίλ/σελίδα ψυχολόγων.

Η απάντηση είναι πως η ψυχοθεραπεία- όπως πολλάκις έχω γράψει- δεν μπορεί να είναι απολιτίκ.

Παίρνουμε δημόσια θέση, όπως δημόσια οφείλουμε να παίρνουμε σε καταστάσεις βίας, κακοποίησης, αποκλεισμών και πολλών άλλων που με τα περισσότερα από αυτά δουλεύουμε και στις συνεδρίες μας.

Τα τραύματα που αφήνουν όλα αυτά κι άλλα πολλά είναι αυτά που οι άνθρωποι αναζητούν να αντιμετωπίσουν στην ψυχοθεραπεία.

Ωστόσο, η δημόσια ξεκάθαρη θέση μας ή η εσωτερική μας θέση δεν μπορεί να γίνει εμπόδιο για ένα θεραπευόμενο άτομο να εκφραστεί όσο πιο ελεύθερα μπορεί στη θεραπεία του.

Δεν υπάρχει θεραπεία με το φόβο της διαφωνίας ή της δικής μας δυσαρέσκειας.

Δεν είμαστε στη σχεσιακή ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία με ανθρώπους ούτε για να συμφωνούμε ούτε για να περάσουμε τα δικά μας πιστεύω που μπορεί να είναι και ιδανικά.

Το ζήτημα είναι πώς θα συνδιαλλαγούν είτε διαφορετικοί είτε παρόμοιοι κόσμοι, ανάλογα το εκάστοτε ζήτημα.

Πώς θα μπορέσουμε να υπάρχουν στο θεραπευτικό δωμάτιο της σχετικής ψυχαναλυτικής ψυχοθεραπείας αλλά και της ομαδικής θεραπείας, χωρίς να φιμώνονται οι διαφορετικές πλευρές μας.

Αυτά, άλλωστε, δεν καλούμαστε να διαχειριστούμε και στις ανθρώπινες σχέσεις γενικότερα; Σε σχεσιακό επίπεδο πώς η φωνή μου δεν θα γίνει η φίμωσή σου.

Σε συλλογικό - θεσμικό επίπεδο κρατών, πώς η υπαρξή μου δεν θα γίνει ο αφανισμός σου. ✍🏼 Σταματίνα Μπαρμπαγιάννη (BA, PgD, Master’s Graduand-MSc) Ψυχολόγος με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος Ειδίκευση στη Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία Ειδικευόμενη Ομαδική Θεραπεύτρια κατά Irvin Yalom στο ΙΣΟΨ Ειδικευόμενη στη Συνθετική Συστημική Θεραπεία Ζεύγους στο Εργαστήριο Συνιδρύτρια του Sirens of Relations Πρώην Ψυχολόγος ΙΔΑΧ στον ΕΟΠΑΕ στη Μείωση Βλάβης Συμμετέχει στον 2ο συλλογικό τόμο ΙΣΟΨ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους