Πριν κάνεις το άλμα της πίστης, ρώτησε τον εαυτό σου: Πηδάω επειδή πιστεύω πως θα πετάξω ή επειδή η παραμονή στο ίδιο σημείο με έχει πια εξαντλήσει; Κι όταν βρεθείς στην άκρη του γκρεμού, λίγο πριν...
Πριν κάνεις το άλμα της πίστης, ρώτησε τον εαυτό σου: Πηδάω επειδή πιστεύω πως θα πετάξω ή επειδή η παραμονή στο ίδιο σημείο με έχει πια εξαντλήσει; Κι όταν βρεθείς στην άκρη του γκρεμού, λίγο πριν αποτολμήσεις το άλμα, αναζήτησε μέσα σου την αλήθεια.
Γιατί κάθε άλμα γεννιέται από μια βαθιά εσωτερική απόφαση.
Κάποτε είναι αναζήτηση ελευθερίας.
Κάποτε είναι μια δραπέτευση ντυμένη το ένδυμα της γενναιότητας.
Κι ίσως αυτή να είναι η πιο δύσκολη παραδοχή: πως κάποιες φορές δεν λαχταράμε το μέλλον.
Λαχταράμε απλώς τη λύτρωση από ό,τι μας κρατά καθηλωμένους.
Γι’ αυτό, πριν αφεθείς στο κενό, στρέψε για μια τελευταία φορά το βλέμμα πίσω σου.
Για να δεις καθαρά τι αφήνεις.
Και ύστερα κοίταξε απέναντι.
Τι προσδοκείς αληθινά να συναντήσεις εκεί; Έναν άνθρωπο; Μια καινούργια αρχή; Την ελευθερία σου; Ή μια άλλη εκδοχή του εαυτού σου; Γιατί το αληθινό άλμα της πίστης γεννιέται τη στιγμή που αφυπνίζεται μέσα σου η δύναμη να εμπιστευτείς τον εαυτό σου.
Κι αν μπροστά σου ανοίγεται η άβυσσος, θα βρεις μέσα σου το πάτημα για να σταθείς.
Ίσως αυτή να είναι, εν τέλει, η βαθύτερη μορφή πίστης: να πηδάς στο άγνωστο, επειδή εμπιστεύεσαι τόσο βαθιά τον εαυτό σου, ώστε, ό,τι κι αν συναντήσεις απέναντι, να ξέρεις πως θα βρεις τον τρόπο να σταθείς ξανά. Rania Andreou
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους