Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σεπτέμβρης 2013. Πρώτες μέρες στην Νομική Αθηνών, εγγραφές πρώτες μέρες στο «φουαγιέ» πριν ξεκινήσουν τα μαθήματα, πρώτες μέρες γνωριμιών.

Αυτή την κανονικότητα κάθε φοιτητή ήρθε να διακόψει η δολοφονία του Παύλου.

Δεν θα ξεχάσω εκείνες τις μέρες.

Δεν θα ξεχάσω το σοκ, την παγωμάρα, την οργή, τους δρόμους που έγιναν ανθρώπινα ποτάμια.

Θυμάμαι τον φόβο καθώς για πολλούς από τους ανθρώπους την γενιάς μου ήταν η πρώτη φορά που κατεβαίναμε στον δρόμο.

Θυμάμαι να πεισμώνουμε και να βρίσκουμε θάρρος στο κοινό αίσθημα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που βαδίσαμε, φωνάξαμε και αγωνιστήκαμε μαζί, ότι σε αυτή την μάχη, η δημοκρατική ιστορία αυτού του τόπου δεν μας επιτρέπει να κάνουμε πίσω.

Θυμάμαι το θάρρος της συλλογικής δράσης να γίνεται υπόσχεση δικαιοσύνης.

Όχι δεν θα φοβηθούμε. Οι Ναζί θα μπουν στην φυλακή και ο Παύλος θα είναι το τελευταίο θύμα των υμνητών του μίσους.

Ο κύκλος φάνηκε να κλείνει χρόνια μετά, όταν βρισκόμουν πια στην Ολλανδία.

Με έτρωγε που δεν μπορούσα να είμαι κι εγώ έξω από το Εφετείο.

Ξέκλεβα χρόνο από το μάθημα για να δω τι συμβαίνει.

Βγήκε η απόφαση; Καταδικάστηκαν; Και τότε ακούστηκε: «Η Χρυσή Αυγή αποτελεί εγκληματική οργάνωση». Ξέσπασα σε πανηγυρισμούς μέσα στην τάξη.

Κανείς γύρω μου δεν καταλάβαινε γιατί.

Πώς να τους εξηγήσω εκείνη τη στιγμή; Τον Παύλο. Τον Σαχζάτ.

Όλους εκείνους που στάθηκαν όρθιοι μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Την ανατριχύλα στο "Γιε μου τα κατάφερες !" της Μάγδας Φύσσα.

Σήμερα, βλέποντας τον Κασιδιάρη να αποφυλακίζεται και να ετοιμάζει την κομματική του επιστροφή, νιώθω ξανά την ίδια οργή.

Η υπόσχεση που δώσαμε όμως εκείνον τον Σεπτέμβρη ισχύει στο ακέραιο.

Σιγά μην φοβηθούμε.

Ποτέ ξανά φασισμός σε αυτή την χώρα. Αυτή την υπόσχεση θα την κρατήσουμε απέναντι στον κάθε Κασιδιάρη. Ούτε σπιθαμή πίσω.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους