Σεπτέμβριος στην Σαμοθράκη, πάνω κάτω τρία έτη πριν. Εγώ, ο άνδρας μου, το οπελάκι μας και το αγαπημένο αποκαλόκαιρο, ξεκινάμε να πάμε στην παραλία Κήπος. Δεν ξέραμε, δεν ρωτάγαμε κιόλας! Φθάνουμε...
Σεπτέμβριος στην Σαμοθράκη, πάνω κάτω τρία έτη πριν. Εγώ, ο άνδρας μου, το οπελάκι μας και το αγαπημένο αποκαλόκαιρο, ξεκινάμε να πάμε στην παραλία Κήπος.
Δεν ξέραμε, δεν ρωτάγαμε κιόλας! Φθάνουμε, στήνουμε, γκανιάζουμε, γκρινιάζουμε! Στον κατά τα άλλα υπέρ-πράσινο τόπο, στο συγκεκριμένο μέρος το πιο ψηλό φυτό είναι ο κρίταμος! Ο ήρωας της οικογένειας παίρνει την απόφαση να οδηγήσει σκάρτο δεκάλεπτο πίσω για να πάρει έναν παγωμένο καφέ, ένα ice tea, κάτι δροσιστικό τέλος πάντων αφού δε θέλαμε να ξεκουνήσουμε απ' την μαγευτική ακρογιαλιά μέχρι να πέσει ο ήλιος.
Φεύγει βολίδα και λαμβάνω κλήση του μετά από λίγο: -Φρέντο δεν κάνουν, αποκλειστικά φραπέ, θες να θυμηθούμε τα νιάτα μας; -Μωρέ και κόκκους ελληνικού μασάω αρκεί να είναι κατευθείαν απ’ την κατάψυξη! Ολόκληρη η ιστορία στο πρώτο σχόλιο ❗Δήμαρχος... καραμπινάτος! ✍Μαρίτσα Καρά
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους