Original Post

Πλήρες Κείμενο:

SANTORALE (Αγιογράφιση):Κορνήλιος, Πάπας και Κυπριανός, Επίσκοπος, Μάρτυρες 🇹🇳 🩸 Ο Κορνήλιος και Κυπριανός τιμούνται την ίδια ημέρα από την Εκκλησία.

Γνωρίζουμε για τον νεαρό Κυπριανό ότι γεννήθηκε ειδωλολάτρης στην Καρχηδόνα γύρω στα 210.

Βαφτισμένος γύρω στα 245, το 249 είναι Επίσκοπος Καρχηδόνας.

Το 250 ο Αυτοκράτορας Δέκιος διέταξε, ώστε όλοι οι υπήκοοι να τιμούν τα παγανιστικά θεία (προσφέροντας θυσίες ή ακόμα και κάνοντας κάποια θυμιάματα) και έτσι να λάβουν το «libellus», ένα πιστοποιητικό πατριωτισμού.

Για όσους αρνούνται, φυλάκιση και βασανιστήρια ή ακόμη και θάνατο: στη Ρώμη ο Πάπας Φαβιανός πεθαίνει Μάρτυρας. Στην Καρχηδόνα, ο Κυπριανός κρύβεται, καθοδηγώντας τους πιστούς, όσο μπορεί, από την κρύπτη του.

Με τον τερματισμό των διωγμών, την άνοιξη του 251, πολλοί Χριστιανοί, που υπέκυψαν από φόβο, θέλησαν να επιστρέψουν στην Εκκλησία.

Αλλά εκείνοι που δεν φοβήθηκαν μοιράστηκαν μεταξύ επιεικών και αυστηρών. Ο Κυπριανός είναι πιο κοντά στους πρώτους και, μαζί με άλλους Επισκόπους της Αφρικής, δείχνει μια πιο μετριοπαθή πορεία, που ανταγωνίζεται τους υποστηρικτές του αυστηρού ξεκαθαρίσματος.

Σε αυτό το σημείο οι ιστορίες του συνυπάρχουν με εκείνες του Κορνήλιου, ενός Ρωμαίου Πρεσβύτερου με καταγωγή από τους Πατρίκιους, ο οποίος, εκλέχθηκε Πάπας 14 μήνες μετά το μαρτύριο του Φαβιανού, και βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα σχίσμα που προκαλείται από τον πολυμαθή και δυναμικό Ιερέα τον Νοβατιανό, που επάνδρωσε τη Ρωμαϊκή Εκκλησία κατά τη στιγμή που ήταν κενή η έδρα. Ο Νοβατιανός κατηγορεί τον Κορνήλιο για αδυναμία (βρίσκεται στη γραμμή του Κυπριανού) και δίνει ζωή σε μια κοινότητα διαφωνούντων που θα διαρκέσει μέχρι τον 5ο αιώνα.

Από την Καρχηδόνα, ο Κυπριανός συντάχθηκε με τον Κορνήλιο και πολέμησε εναντίον του Νοβατιανού, επιβεβαιώνοντας την ενότητα της Καθολικής Εκκλησίας.

Δεν είναι μόνο προσωπική η αρμονία με τον Πάπα Κορνήλιο: ο Κυπριανός συμπράττει στην ενότητα των χριστιανών, πρώτα απ' όλα, με τους αντίστοιχους Επισκόπους του και στη συνέχεια με τους Επισκόπους της Ρώμης, ως κύρια έδρα, που ιδρύθηκε από τον Πέτρο, τον επικεφαλή των Αποστόλων.

Πεθαίνοντας στον πόλεμο ο Αυτοκράτορας Δέκιος, ο διάδοχός του Τρεβονιανός Γάλλος εξωθείται να διώξει των χριστιανών, επειδή είναι πανούκλα και η «φωνή του λαού» κατηγορεί τους Χριστιανούς, και υποδεικνύονται ως «υπαίτιοι», οποιασδήποτε καταστροφής.

Ο διωγμός σταματά επί Πάπα Κορνήλιου, αν κι αυτός πεθαίνει στην εξορία το 253 στο Τσέντουμτσέλε (αρχαίο όνομα της Τσιβίταβέκια). Ο Κυπριανός, ο οποίος υποστηρίζει τον διάδοχό του Λούκιο Α΄ κατά του Νοβατιανού σχίσματος, δηλώνει επανειλημμένα ότι ο Κορνήλιος μαρτύρησε. Ο Λιβεριανός κατάλογος αναφέρει το "ibi cum gloria dormicionem accepit" και αυτό μπορεί να σημαίνει ότι πέθανε εξαιτίας των δεινών που υπέστη κατά την απέλασή του, αν και αργότερα τα έγγραφα δηλώνουν ότι αποκεφαλίστηκε.

Στα τέλη του 3ου αιώνα το σώμα του μεταφέρθηκε στις κατακόμβες του Αγ. Καλλίστου στη Ρώμη.

Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στη συνέχεια σε Βασιλική που ανατέθηκε από τον Αγ. Λέοντα Α’, τον Μέγα (440-461) και στη συνέχεια ο Πάπας Ανδριανός Α’ (772-795) τα έφερε στο έδαφος του Καπρακόρο, όπου ο Ποντίφικας είχε το σπίτι του πατέρα του.

Την εποχή του Πάπα Γρηγορίου 4ου (827-844) το σώμα του αναπαύτηκε στη Βασιλική της Σάντα Μαρία στο Τραστέβερε.

Εκείνη τη εποχή μέρος των λειψάνων μεταφέρθηκαν στην Κομπιέν (Compiègne, Γαλλία), ενώ στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, άλλα μέρη του σώματος τους μεταφέρθηκαν στην εκκλησία των Αγίων Κέλσου και Ιουλιανού. Ο Αγ. Ιερώνυμος ανέφερε ότι ο Κορνήλιος και Κυπριανός υπέστησαν μαρτύριο την ίδια ημέρα σε διαφορετικά χρόνια και η δήλωσή του έγινε γενικά αποδεκτή.

Σημασία των ονομάτων: Κορνήλιος: "πληθωρικός" (από το λατινικό cornu). Κυπριανός: "ντόπιος, με καταγωγή από Κύπρο" (ελληνικά και λατινικά). Από τις "Επιστολές" του Αγίου Κυπριανού, Επισκόπου και Μάρτυρα "Ο Κυπριανός προς τον Κορνήλιο, αδελφό στην επισκοπή.

Γνωρίζουμε, αγαπητέ αδερφέ, την πίστη, τη στάση και την ανοιχτή μαρτυρία σου.

Όλα αυτά είναι μεγάλη τιμή για σένα και σε μένα φέρνει τόση μεγάλη χαρά, που με κάνει να θεωρούμε συμμέτοχος και εταίρος των πλεονεκτημάτων και των επιχειρημάτων σου.

Επειδή στην πραγματικότητα είναι μία η Εκκλησία και αδιαχώριστη η αγάπη, μοναδική και αδιαχώριστη η αρμονία των καρδιών, ως Ιερέα, στον εορτασμό της δόξας ενός άλλου Ιερέα, να μην ήθελε αυτό ως δική του δόξα; Και ποιος αδελφός δεν θα αισθανόταν ικανοποιημένος από τη χαρά των αδελφών του; Σίγουρα δεν μπορώ να φανταστώ την αγαλλίαση και τη μεγάλη χαρά που ήσασταν εδώ μαζί μας όταν γνωρίζαμε τέτοια όμορφα πράγματα και γνωρίζαμε τις δοκιμασίες αντοχής που δώσατε.

Εσύ ο ίδιος έχεις οδηγήσει τους αδελφούς στην ομολογία της πίστης και η ομολογία του ίδιου του καθοδηγητή έχει ενισχυθεί ακόμη περισσότερο με την ομολογία των αδελφών.

Έτσι, ενώ προήγαγες άλλους στον δρόμο της δόξας, έχεις κερδίσει πολλούς συντρόφους στην ίδια δόξα και ενώ εσύ έδειξες στον εαυτό σου έτοιμο να ομολογήσεις ως πρώτος και για όλους και έπεισες όλο το λαό να ομολογεί την ίδια πίστη.

Με αυτόν τον τρόπο είναι αδύνατο για εμάς να καθορίσουμε τι πρέπει να επαινέσουμε περισσότερο σε σας, αν η πίστη σου είναι έτοιμη και ασταθής, από την αδιαχώριστη αγάπη των αδελφών.

Ναι είναι ολοφάνερη στην λαμπρότητα του το θάρρος του Επισκόπου, ως αρχηγού του λαού του και φαίνεται η φωτεινή και μεγάλη πιστότητα του λαού σε πλήρη αλληλεγγύη με τον Επισκόπου του.

Σε σας ολόκληρη η Εκκλησία της Ρώμης έδωσε την καταπληκτική μαρτυρία της, όλοι ενωμένοι με ένα πνεύμα και με μία φωνή.

Έτσι είναι λαμπρή, αγαπητέ αδελφέ, η πίστη που ο Απόστολος επισήμανε και επαίνεσε στην κοινότητά σας.

Ακόμα και τότε αυτός προείδε και γιόρτασε το θάρρος σας και την αδάμαστη αρετή σας, σχεδόν προφητικά.

Ακόμα και τότε αναγνώρισε τα πλεονεκτήματα με τα οποία εσείς θα γινόσασταν ένδοξοι.

Εξέφρασε τα επιχειρήματα των πατέρων, προβλέποντας εκείνα των απογόνων τους.

Με την πλήρη σύμπνοιά σας, τη δύναμή σας, δώσατε και σε όλους τους χριστιανούς ένα λαμπρό παράδειγμα ενότητας και σταθερότητας.

Αγαπητέ αδερφέ, ο Κύριος με την πρόνοια του μας προειδοποιεί, ότι πλησιάζει η ώρα της δοκιμασίας. Ο Θεός με την καλοσύνη του και τη φροντίδα του για τη σωτηρία μας, μας δίνει τις ευεργετικές του προτάσεις ενόψει της πάλης μας που είναι κοντά.

Λοιπόν στο όνομα αυτής της αγάπης που μας δεσμεύει αμοιβαία, ας βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον, επιμένοντας με όλο το λαό σε νηστεία, αγρυπνία και προσευχή.

Αυτά είναι για μας αυτά τα ουράνια όπλα που μας κάνουν να στεκόμαστε σταθεροί, δυνατοί και ανθεκτικοί.

Αυτά είναι τα πνευματικά όπλα και τα θεϊκά βέλη, που μας προστατεύουν.

Ας θυμηθούμε ο ένας τον άλλον με σύμπνοια και πνευματική αδελφότητα.

Εμείς πάντα προσευχόμαστε ο ένας για τον άλλο σε κάθε τόπο και προσπαθούμε να αμβλύνουμε τα βάσανα μας με αμοιβαία αγάπη. "(Lett 60, 1-2.5, CSEL, 3, 691-692, 694-695) μετάφραση: sal_mar πηγή: https://vangelodelgiorno.org/IT/display-saint/7ce86a8a-8ada-4fc3-bd2c-32e8ee2be48c

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους