ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ, ΟΥΤΕ ΑΛΛΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ 13 χρόνια πέρασαν από την πιο κρίσιμη πολιτική δολοφονία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν η θεαματική κορύφωση της εγκληματικής...
ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ, ΟΥΤΕ ΑΛΛΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ 13 χρόνια πέρασαν από την πιο κρίσιμη πολιτική δολοφονία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν η θεαματική κορύφωση της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής, αλλά και η αρχή του τέλους της, ως οργάνωσης με αξιώσεις μαζικού πολιτικού φορέα.
Η ελληνική αυτή ιδιαιτερότητα, η περίπτωση δηλ μιας απροκάλυπτα ναζιστικής συμμορίας που έφτασε να διεκδικεί κυβερνητικό ρόλο, σε αναντιστοιχία με το διεθνές μοντέλο του alt-right φορέα που ήδη προωθούσαν τμήματα του αστισμού ως εναλλακτική κυβερνησιμότητας, άγγιξε τα απώτερα όρια της, έχοντας εν πολλοίς ήδη εκπληρώσει το ρόλο που της ανατέθηκε: το μακρύ χέρι του κράτους στην εκστρατεία καταστολής των κοινωνικών διεργασιών που εκκινήθηκαν με την εξέγερση του 2008 και απειλούσαν να μπολιάσουν τις μικροαστικές αντιμνημονιακές αντιστάσεις με το ανατρεπτικό αντιεξουσιαστικό πνεύμα που έφεραν.
Η δολοφονική ενέδρα στον δηλωμένο αντιφασίστα Παύλο Φύσσα, εγκεκριμένη και συντονισμένη από την ηγεσία της Χρυσής Αυγής, ήταν η αφορμή για το ξήλωμά της από το κράτος (που προηγουμένως την είχε αβαντάρει αφειδώς σε όλα τα επίπεδα), καθώς το έγκλημα αυτό ήταν εκείνο που προξένησε το μεγαλύτερο ως τότε σοκ και αποτροπιασμό στην κοινωνία.
Ήταν η θρυαλλίδα που ώθησε το κράτος να κινηθεί εναντίον της και ουσιαστικά να προβεί στον αυτοακρωτηριασμό του.
Διότι το χέρι αυτό είχε παραμακρύνει και καρπάζωνε πλέον κυβερνητικούς βουλευτές μες στη βουλή και υπουργούς στο δρόμο.
Παρά όμως τον αποδεκατισμό της ηγεσίας μετά τις συλλήψεις και την επακόλουθη αποψίλωση της βάσης λόγω της γενικής κατακραυγής και του φόβου των αντιποίνων, για όσους και όσες θυμούνται τι ακολούθησε στην πολύμηνη δίκη, η καταδίκη της δεν φάνταζε καθόλου δεδομένη.
Για αυτήν ευτυχώς μερίμνησε ένα μαζικό και πολύμορφο αντιφασιστικό κίνημα, το οποίο κατόρθωσε να καταστήσει την Χ.Α. υπόλογη σε ευρύτατα τμήματα της κοινωνίας και εξ αυτού να υποχρεώσει εν τέλει το βαθύ κράτος της δικαστικής εξουσίας να την καταδικάσει ως εγκληματική συμμορία.
Από την άλλη, δυστυχώς, στον αγώνα για αυτήν την ιστορική έκβαση αφιερώθηκε πολύ μεγάλο μέρος της ζωτικότητας του ανταγωνιστικού κινήματος, σε μια περίοδο που εδραιωνόταν η πολιτική ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού. Η Χρυσή Αυγή εκπλήρωσε το σκοπό της και μέσα από τα σίδερα και πλέον δεν υπήρχε ανάγκη για αυτήν.
Ο καθυστερημένος (με την έννοια ότι μας ήρθε αργά) εγχώριος κοτζαμπάσικος θατσερισμός επέβαλε την ηγεμονία του απορροφώντας εν μέρει τη δεξαμενή των πρώην ψηφοφόρων της, πουλώντας τους την ίδια ρητορεία, στυλιζαρισμένη σε μοντέρνα alt right προπαγάνδα, ως ιδεολογικό περιτύλιγμα μιας υπόσχεσης προσωπικού βολέματος.
Πρέσπες, προσφυγικό, Τουρκία, υπογεννητικότητα, τρομοκρατία, όλο το πακέτο που θέλουν να ακούσουν οι επίδοξοι ΟΠΕΚΕΠΕδες για να υποκριθούν τους πατριώτες όταν θα μασάνε μια μούφα επιδότηση.
Ο φασίζων λόγος κανονικοποιήθηκε στο στόμα κουστουμάτων φλώρων της ΟΝΝΕΔ που πλασάρονταν ως στελέχη πρώτης γραμμής, αποσυνδέοντας τον τόσο από την παραδοσιακή εικόνα του γηραλέου χουντοβασιλικού, όσο και από κείνη του καραφλού σφίχτη σωματέμπορα.
Και φτάσαμε στο σήμερα, με τον ακροδεξιό οχετό να αναβλύζει από παντού, από τον “παροιμιώδη μέσο ανθρωπάκο”, ως ταυτοτικό φρονηματικό διακριτικό, που κατοχυρώνει τη θέση εκείνου ανάμεσα στους (wannabe) ευνοούμενους του καθεστωτικού νεποτισμού.
Ένας ακραίος εμφυλιοπολεμικός λόγος, ξεπατικωμένος από τους νωματάρχες του ‘50, έχει αναχθεί σε τεκμήριο νομιμοφροσύνης.
Προτού η ρητορεία γίνει πολιτική, απαιτείται μια ανανεωμένη αντιφασιστική εγρήγορση, έξω από τα safe zones που βολευτήκαμε.
Μία επώδυνη έξοδος από τα echo chambers που συνηθίσαμε να συζητάμε μεταξύ μας και μια θαρραλέα παρέμβαση στο δημόσιο διάλογο και χώρο επί παντός επιστητού, είναι ο μόνος δρόμος που έχουμε για να αναχαιτιστεί αυτή η εμφυλιοπολεμική ιδεολογική παλινόρθωση.
Κατεβαίνουμε στο δρόμο, Παρασκευή 18 Σεπτέμβρη, 7,00μμ στην Αγορά, διότι η μνήμη της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα συμπυκνώνει τους λόγους που έχει ο κόσμος να ξεμπερδέψει επιτέλους με τον Φασισμό. Και δεν έχουμε ακόμα ξεμπερδέψει. Αντιεξουσταστική Κίνηση στα Χανιά ak_chania@riseup.net
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους