Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΤΟΣΟ ΑΚΡΙΒΑ ΤΟ ΡΕΥΜΑ????? Ας αλλάξουμε λίγο κλίμα από την υπόθεση Μαζωνάκη και ας περάσουμε σε ένα ακόμη από τα πολλά κακώς κείμενα αυτής της χώρας, που μπορεί να μη διαθέτει τη λάμψη της επικαιρότητας, διαθέτει όμως κάτι πολύ πιο καθημερινό και πολύ πιο επώδυνο: φτάνει κάθε μήνα στο σπίτι μας και ζητά να πληρωθεί.

Ο χειμώνας πλησιάζει και μαζί του επιστρέφει εκείνη η γνώριμη αγωνία κάθε ελληνικού νοικοκυριού: πόσο θα κοστίσει φέτος η θέρμανση, πόσο θα ανέβει η κατανάλωση και τι λογαριασμό θα αντικρίσουμε στο τέλος του μήνα.

Και όσο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο δυσκολεύομαι να συμφιλιωθώ με την αντίφαση: πώς γίνεται, στη χώρα του ήλιου και του ανέμου, σε μια Ελλάδα που γέμισε τα τελευταία χρόνια φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα, ο πολίτης να εξακολουθεί να θεωρεί το ηλεκτρικό ρεύμα πηγή οικονομικής ανασφάλειας; Η Ελλάδα παράγει πλέον σχεδόν τη μισή ηλεκτρική της ενέργεια από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Χιλιάδες φωτοβολταϊκά, αιολικά πάρκα, επενδύσεις δισεκατομμυρίων.

Η χώρα μας διαθέτει κάτι που άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες θα ήθελαν πολύ να έχουν και δεν μπορούν να αποκτήσουν: άφθονο ήλιο, αέρα και όλες τις φυσικές προϋποθέσεις για να παράγει ένα ολοένα μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής της ενέργειας από εγχώριες ανανεώσιμες πηγές.

Και πράγματι το κάναμε.

Γεμίσαμε εκτάσεις με φωτοβολταϊκά και κορυφογραμμές με ανεμογεννήτριες, ακούσαμε για επενδύσεις δισεκατομμυρίων, πανηγυρίσαμε για αλλεπάλληλα ρεκόρ πράσινης παραγωγής και φτάσαμε πλέον σε ημέρες και ώρες κατά τις οποίες παράγεται τόση ενέργεια από ΑΠΕ, ώστε η χονδρεμπορική τιμή να μηδενίζεται ή ακόμη και να γίνεται αρνητική.

Φτάσαμε μάλιστα στο σημείο να περικόπτουμε μέρος αυτής της παραγωγής, επειδή το σύστημά μας δεν διαθέτει ακόμη επαρκή δυνατότητα να την αποθηκεύσει και να την αξιοποιήσει.

Και πάρα πολύ δίκαια θέλουμε όλοι να ρωτήσουμε: Όλα αυτά για εμένα τι σημαίνουν; Τι κέρδισα τελικά ; Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι, για να μην καταφεύγουμε σε εύκολες απαντήσεις.

Προφανώς η τιμή που πληρώνει ο καταναλωτής δεν εξαρτάται μόνο από το πόσο κοστίζει η παραγωγή ενός φωτοβολταϊκού ή μιας ανεμογεννήτριας.

Επηρεάζεται από τη λειτουργία της χονδρεμπορικής αγοράς, το φυσικό αέριο, τα δίκτυα, την αποθήκευση, το κόστος εξισορρόπησης, τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις και πολλούς ακόμη παράγοντες.

Αυτο όμως είναι η ενεργειακή πολιτική.

Αυτή που οφείλει να μετατρέπει ένα τεράστιο φυσικό και παραγωγικό πλεονέκτημα της χώρας σε πραγματικό οικονομικό πλεονέκτημα για την κοινωνία.

Διαφωνεί κανείς ότι η πραγματική επιτυχία μιας εθνικής ενεργειακής πολιτικής δεν κρίνεται μόνο από το πόση πράσινη ενέργεια παράγουμε, αλλά και από το κατά πόσο αυτή η παραγωγή συμβάλλει σε ασφαλέστερη, ανταγωνιστικότερη και οικονομικότερη ενέργεια για νοικοκυριά και επιχειρήσεις; Ας μας απαντήσουν λοιπόν υπεύθυνα οι αρμόδιοι της κυβέρνησης: Αν οι ΑΠΕ αναπτύχθηκαν τόσο εντυπωσιακά, γιατί δεν αναπτύχθηκαν με την ίδια αποφασιστικότητα τα δίκτυα και η αποθήκευση που θα επέτρεπαν να αξιοποιούμε μεγαλύτερο μέρος αυτού του πλούτου; Γιατί φτάσαμε να περικόπτουμε πράσινη παραγωγή την ώρα που το ενεργειακό κόστος εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό βάρος για όλους εμάς τόσο σε επίπεδο σπιτιού όσο και δουλειάς; Γιατί η χώρα δεν κατάφερε να μετατρέψει σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό το συγκριτικό της πλεονέκτημα σε σταθερά χαμηλότερο ενεργειακό κόστος; Και τελικά, πώς μοιράστηκε το οικονομικό όφελος αυτής της τεράστιας μετάβασης; Πόσο κέρδισε ο πολίτης; Πόσο η μικρή επιχείρηση; Πόσο ο επαγγελματίας; Με άλλα λόγια, γιατί ο πολίτης παρέμεινε απλώς καταναλωτής της πράσινης μετάβασης και δεν έγινε σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό συμμέτοχος στο οικονομικό της όφελος; Γιατί ανάπτυξη που δεν παράγει ένα δίκαιο και μετρήσιμο κοινωνικό μέρισμα δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως ολοκληρωμένη επιτυχία για όλους.

Γι' αυτό και δεν με καλύπτει η εύκολη απάντηση ότι ναι αλλά δημιουργήθηκαν θέσεις εργασίας.

Βεβαίως δημιουργήθηκαν και καλώς δημιουργήθηκαν.

Όμως οι θέσεις εργασίας δεν απαντούν από μόνες τους στο ερώτημα της κατανομής του πλούτου.

Η πραγματική συζήτηση είναι αν υπάρχει δίκαιη αντιστοιχία ανάμεσα στην οικονομική αξία που δημιουργείται, στην εύλογη απόδοση του επιχειρηματικού κεφαλαίου και στο όφελος που επιστρέφει στις τοπικές κοινωνίες και στον καταναλωτή.

Και για να μην παρεξηγηθώ: δεν με ενοχλεί καθόλου να κερδίζει ο επιχειρηματίας που επενδύει τα χρήματά του και αναλαμβάνει επιχειρηματικό κίνδυνο.

Με ενδιαφέρει, όμως, να γνωρίζω πόσο κέρδισε και ο πολίτης από μια μετάβαση που σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος.

Γιατί ο ήλιος και ο άνεμος αποτελούν φυσικό πλούτο αυτής της χώρας που ανήκει κυρίως σε εμάς.

Και όταν αυτός ο πλούτος, μαζί με ιδιωτικά κεφάλαια, δημόσιες υποδομές και εθνικό ενεργειακό σχεδιασμό, μετατρέπεται σε οικονομική αξία, η Πολιτεία έχει υποχρέωση να διαμορφώνει τους όρους ώστε ένα δίκαιο μέρος του οφέλους να επιστρέφει στην κοινωνία.Και αυτό σίγουρα δεν το έκανε.. Και εδώ επιτρέψτε μου μια μικρή παρένθεση.

Βλέπω συχνά δηλώσεις και αναρτήσεις του Πρωθυπουργού και από κάτω καρδούλες, χειροκροτήματα, συγχαρητήρια και μπράβο.

Δεν αναφέρομαι σε υπουργούς, κομματικά στελέχη ή ανθρώπους που μπορεί να έχουν προσωπικό ή οικονομικό λόγο να είναι ευχαριστημένοι.

Αναφέρομαι σε απλούς πολίτες.

Σε ανθρώπους της διπλανής πόρτας.

Και αναρωτιέμαι πραγματικά: Τι ακριβώς χειροκροτούν; Μήπως ζουν σε μια διαφορετική καθημερινότητα από εκείνη που βλέπουμε γύρω μας; Αν υπάρχει μια άλλη Ελλάδα, στην οποία η ανάπτυξη έχει φτάσει σε κάθε σπίτι, η ευημερία έχει περάσει στην καθημερινότητα και η οικονομική ασφάλεια έχει πάψει να αποτελεί ζητούμενο, θα ήθελα πραγματικά να μου τη δείξουν.

Γιατί στο τέλος αυτό είναι το ερώτημα που ξεπερνά το ρεύμα, τα φωτοβολταϊκά και τις ανεμογεννήτριες και φτάνει στην καρδιά της πολιτικής: Τελικά, αυτή η κυβέρνηση για ποιον κυβερνά; ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ 'Η ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ????

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους