Το υποτιθέμενο σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη Το σπίτι στη σημερινή οδό Αποστόλου Παύλου, δίπλα στο Τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκης, θεωρείται επισήμως από την τουρκική πλευρά Παύλου. ΤΟ Δήθεν ΣΠΙΤΙ...

Πλήρες Κείμενο:

Το υποτιθέμενο σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη Το σπίτι στη σημερινή οδό Αποστόλου Παύλου, δίπλα στο Τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκης, θεωρείται επισήμως από την τουρκική πλευρά Παύλου. ΤΟ Δήθεν ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛ: 650.000 ΔΡΑΧΜΕΣ, ΜΙΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΗ «ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ» ΚΑΙ ΜΙΑ ΟΔΟΣ ΠΟΥ ΞΑΝΑΠΡΟΤΑΘΗΚΕ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει σήμερα το γνωστό «σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ», πίσω από το Τουρκικό Προξενείο.

Η επίσημη τουρκική αφήγηση το παρουσιάζει ως τον τόπο όπου γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ το 1881.

Μόνο που η ιστορία δεν είναι τόσο απλή.

Ακόμη και η ίδια η Atatürk Encyclopedia αναφέρει ότι υπήρχαν τέσσερα διαφορετικά σπίτια που συνδέονταν με την οικογένεια του Κεμάλ και ότι παλαιότερες μαρτυρίες τοποθετούσαν τη γέννησή του σε άλλο σπίτι.

Ελληνικές πηγές έχουν καταγράψει την άποψη ότι ο Κεμάλ γεννήθηκε στη Χρυσαυγή Λαγκαδά και όχι στο συγκεκριμένο σπίτι της Θεσσαλονίκης.

Τα «ΝΕΑ», μάλιστα, έχουν παρουσιάσει αυτή την εκδοχή, ενώ το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας δεν γράφει «το σπίτι όπου γεννήθηκε», αλλά «το σπίτι όπου φέρεται να γεννήθηκε». Και εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον κομμάτι.

Το 1933 ο Δήμος Θεσσαλονίκης αποφάσισε να αγοράσει το σπίτι και να το δωρίσει στον Μουσταφά Κεμάλ.

Η αρχική προσφορά ήταν 300.000 δραχμές.

Οι ιδιοκτήτες δεν δέχθηκαν.

Ακολούθησε διαδικασία απαλλοτρίωσης και τελικά, στις 2 Δεκεμβρίου 1936, ο Δήμος απέκτησε το ακίνητο έναντι 650.000 δραχμών.

Στις 19 Φεβρουαρίου 1937, τα κλειδιά και οι τίτλοι παραδόθηκαν στο Τουρκικό Προξενείο.

Δηλαδή, με απλά λόγια: 650.000 δραχμές από δημόσιο χρήμα για ένα ακίνητο που επρόκειτο να γίνει σύμβολο της Τουρκικής Δημοκρατίας μέσα στην ελληνική Θεσσαλονίκη.

Και όλα αυτά συνέβαιναν επί κυβέρνησης Ιωάννη Μεταξά, σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνοτουρκική προσέγγιση αποτελούσε βασική επιδίωξη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Και δεν σταμάτησε εκεί.

Το 1938, με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης, η οδός Αποστόλου Παύλου μετονομάστηκε σε οδό Κεμάλ Ατατούρκ.

Έμεινε έτσι μέχρι το 1955, όταν, μετά τα γεγονότα της Κωνσταντινούπολης, επανήλθε η ονομασία Αποστόλου Παύλου.

Και τώρα πάμε δεκαετίες αργότερα. Ο Γιάννης Μπουτάρης είχε προτείνει να ξαναδοθεί στην ίδια οδό το όνομα Κεμάλ Ατατούρκ.

Εδώ όμως υπάρχει μια ειρωνεία που δύσκολα περνά απαρατήρητη: ο ίδιος ο Μπουτάρης είχε εκφράσει την άποψη ότι ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε στο συγκεκριμένο σπίτι, αλλά σε χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη.

Άρα ας κάνουμε μια απλή ερώτηση.

Αν ακόμη και ο τόπος γέννησης δεν είναι ιστορικά αδιαμφισβήτητος, γιατί εμείς συνεχίζουμε να συντηρούμε στην καρδιά της Θεσσαλονίκης ένα ακίνητο ως «γενέτειρα» του Κεμάλ, το οποίο αγοράστηκε με χρήματα του ελληνικού Δημοσίου/Δήμου και παραδόθηκε στην Τουρκία; Και ακόμη περισσότερο: Γιατί να επιστρέψει η οδός Αποστόλου Παύλου στο όνομα Κεμάλ Ατατούρκ; Δεν ισχυρίζομαι ότι υπάρχει κάποια κρυφή συμφωνία...αν και το πιστεύω Δεν μπορώ να αποδείξω ότι το σπίτι ήταν εξαρχής μια συνειδητή ιστορική κατασκευή.για το μέλλον Αλλά μπορούμε να κάνουμε μια απολύτως θεμιτή ιστορική υπόθεση: Μήπως η Ελλάδα της εποχής, στην προσπάθειά της να οικοδομήσει ελληνοτουρκική φιλία, έφτασε στο σημείο να δημιουργήσει και να παραδώσει στην Τουρκία ένα συμβολικό μνημείο, χωρίς να έχει διασφαλιστεί πέρα από κάθε αμφιβολία ότι εκεί πράγματι γεννήθηκε ο Κεμάλ; Αν αυτό ισχύει, τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα παλιό σπίτι.

Μιλάμε για το πώς ένα κράτος μπορεί να πληρώσει με δημόσιο χρήμα για να κατασκευάσει μνήμη.

Και η μνήμη, όπως αποδεικνύεται, μπορεί να κρατήσει πολύ περισσότερο από τα 650.000 δραχμές που την αγόρασαν.

Τελικά η ξεφτίλα του Ελληνικού κράτους καρταει.χρονια. Ο Κεμαλ.εσφαξε τον Ελληνισμό και οι κυβερνήσεις μας του χαρίζουν σπίτι... και τον προτείνουν για Νόμπελ.Ειρηνης Δεν υπάρχει Σωτηρία ..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους