Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η στρατηγική της αναγκαίας ισορροπίας Τα βασικά σημεία της ανάλυσής μου στην Καθημερινή. - Η ΝΔ θα πρέπει να απαντήσει σε αρκετά ερωτήματα σχετικά με τη στρατηγική της.

Πού θα εστιάσει για την επανασυσπείρωσή της; Πώς θα ισορροπήσει στις εκατέρωθεν πιέσεις; Σε ποιο βαθμό θα επενδύσει στην καλλιέργεια προσδοκιών και σε ποιο βαθμό στις εύλογες ανησυχίες που προκαλεί μια πιθανή ακυβερνησία; - Οι απαντήσεις δεν είναι καθόλου προφανείς. Η ΝΔ έχει ταυτόχρονα λόγους να επενδύσει και στις προσδοκίες μιας τρίτης θητείας και στην ανησυχία μιας πιθανής ακυβερνησίας γιατί και στα δύο υπάρχει σχετικό ακροατήριο.

Και στους κεντρογενείς και στους δεξιόστροφους ψηφοφόρους γιατί και προς τα δύο έχει απώλειες.

Το λάθος θα ήταν να μετατρέψει οποιοδήποτε από τα παραπάνω σε αποκλειστική στρατηγική.

Η ίδια η πραγματικότητα την υποχρεώνει σε μια συνεχή άσκηση ισορροπίας, τόσο στα στρατηγικά μηνύματα όσο και στο ύφος. - Το να λες ότι οι εκλογές κρίνονται μόνο στο πεδίο των προσδοκιών ακούγεται ωραία και ασφαλώς έχει βάση, είναι όμως και ελλιπές αναλυτικά.

Οι εκλογές κρίνονται σε πολλά πεδία.

Της προσδοκίας αλλά και της ανησυχίας.

Της ικανοποίησης αλλά και της σύγκρισης.

Κυρίως, πλέον, κρίνονται στο πεδίο των ταυτίσεων, έναν τομέα στον οποίο η ΝΔ πάσχει. -Σε μια περίοδο χαμηλού δείκτη πολιτικής εμπιστοσύνης, η τακτική ψήφος και τα πεδία ανασφάλειας και σύγκρισης αποκτούν μεγαλύτερη σημασία. Ο Τόνυ Μπλερ ή η Άνγκελα Μέρκελ πχ όταν κέρδισαν την τελευταία θητεία τους είχαν πλέον συσσωρευμένη φθορά.

Δεν ψηφίστηκαν στη βάση της υψηλής ικανοποίησης ή των αυξημένων προσδοκιών αλλά στη βάση μιας ρεαλιστικής συγκατάβασης. - Η ΝΔ σήμερα αντιμετωπίζει την εξής συνθήκη: όσοι την αποστρέφονται το εκδηλώνουν με (ακόμα) μεγαλύτερη οργή και αυτό – λόγω και της φύσης των σόσιαλ μίντια και του μηντιακού περιβάλλοντος – δημιουργεί κάποιες εντυπώσεις.

Υπάρχουν όμως τομείς όπου της πιστώνεται ότι υπάρχει πρόοδος και «κάτι έχει γίνει». Από ψηφοφόρους που δεν είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένοι αλλά δεν είναι αφοριστικοί.

Αν αυτοί προσεγγιστούν με το κατάλληλο ύφος, μπορούν να της δώσουν μια τρίτη ευκαιρία.

Οι κομπορρημοσύνες, αντιθέτως, τους απομακρύνουν.

Η ισορροπία στο μήνυμα και στο ύφος είναι αναγκαία. - Στρατηγικό πλεονέκτημα για τη ΝΔ είναι επίσης το γεγονός ότι μπορεί να απευθυνθεί στο (λιγότερο φωνακλάδικο αλλά εκλογικά κρίσιμο) κοινό εκείνο που σε μια ταραγμένη διεθνή συγκυρία προτάσσει το ζήτημα της πολιτικής σταθερότητας και ανησυχεί στο ενδεχόμενο μιας παρατεταμένης ακυβερνησίας ή αδύναμων κυβερνήσεων.

Στην προσπάθειά της να διεκδικήσει αυτό το κοινό, η ΝΔ διευκολύνεται από τη στάση των περισσοτέρων κομμάτων της αντιπολίτευσης τα οποία κάνουν σαν να υπάρχει περίπτωση το ζήτημα της κυνερνησιμοτητας να μην τεθεί από την ίδια την πραγματικότητα… - Υπάρχει όμως και εδώ ένα όριο.

Η ανάδειξη των κινδύνων της ακυβερνησίας δεν πρέπει να εκληφθεί ως «στρατηγική φόβου» και διάφορες φραστικές ακρότητες δεν βοηθάνε ως προς αυτό.

Η διεθνής εμπειρία έχει δείξει ότι σε περιόδους αυξημένης δυσπιστίας το εκλογικό σώμα γίνεται πιο απρόβλεπτο και η πίεση μπορεί να προκαλέσει αντίδραση.

Η ισορροπία προβάλλει και εδώ ως απολύτως αναγκαία. - Αναγκαία για την ΝΔ είναι και η ισορροπία ανάμεσα στη δική της ατζέντα και στην διαχείριση της επικαιρότητας καθώς έχει αρκετά μέτωπα ανοιχτά τα οποία μάλιστα θα αυξηθούν.

Η εκλογική της επίδοση θα κριθεί και από την ικανότητά της να διατηρεί τον προσανατολισμό και τον έλεγχο της πολιτικής ατζέντας χωρίς να ασχολείται υπέρμετρα με τους αντιπάλους της.

Το έχει πει και ο Τσώρτσιλ: «δεν θα φτάσεις ποτέ στον προορισμό σου αν σταματάς και ρίχνεις πέτρες σε κάθε σκυλί που γαβγίζει». * Όλη η ανάλυση στο πρώτο σχόλιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους