Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε φορά που άνοιγε το στόμα του ο Μαζωνάκης για να μιλήσει, έβγαινε κάτι ανθρώπινο.

Χιούμορ, τρυφερότητα, αγάπη, αυθεντικότητα και αυτοσαρκασμός.

Μια ευγένεια που δεν χρειαζόταν πιστοποιητικό "ποιότητας" επειδή κρατάει μπουζούκι και όχι κιθάρα.. Άνοιξες κι εσύ το δικό σου και ξεπήδησε ο φθόνος.. Για έναν άνθρωπο που, όπως λες η ίδια, δεν γνώριζες, δεν γνώριζες ούτε τη δουλειά του.

Αλλά αυτό δεν σε εμπόδισε να σχολιάσεις ούτε τον ίδιο ούτε, εμμέσως, τους χιλιάδες ανθρώπους που ένιωσαν την ανάγκη να τον αποχαιρετήσουν.

Αυτή είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της περίφημης "ποιότητας": μερικοί άνθρωποι κοιτούν για χρόνια αφ’ υψηλού το "λαϊκό". Μέχρι που ανοίγουν το στόμα τους.

Και τότε ανακαλύπτεις ότι η απόσταση ανάμεσα στο "έντεχνο" και στο άτεχνο δεν βρίσκεται ούτε στο πάλκο, ούτε στο ρεπερτόριο, ούτε στο κοινό.

Βρίσκεται αλλού..στο μέτρο, στην ευγένεια στην ανθρωπιά.

Και κυρίως στην ικανότητα να μη θεωρείς τον εαυτό σου ανώτερο από εκείνους των οποίων το γούστο δεν εγκρίνεις.

Οπότε ναι.

Ποιος είναι τελικά ο έντεχνος; Γιατί καμιά φορά χρειάζεται μόνο μία ανάρτηση για να πέσει όλο το σκηνικό της "ποιότητας" και να μείνει από πίσω μόνο η αλαζονεία.

Το καρφί στο φέρετρο το έχετε βάλει εσείς.. οι δηθενιάρηδες.. οι τάχαμου ελίτ που ξέρετε.. έχετε σαπίσει και δεν το έχετε πάρει είδηση .. #ΜΑΖΩ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους