Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν ο Ροναλντίνιο ήταν οκτώ ετών, ο πατέρας του - πρώην ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής, ο πρώτος του δάσκαλος και ο μεγάλος του ήρωας, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, χτυπημένος από καρδιακή προσβολή.

Ο μικρός Ροναλντίνιο ήταν εκεί.

Η ζωή του άλλαξε από τη μια μέρα στην άλλη και η οικογένειά του βρέθηκε αντιμέτωπη με τη φτώχεια.

Το ποδόσφαιρο, που ως τότε ήταν απλώς ένα παιχνίδι που κλωτσούσες μια μπάλα, έγινε καταφύγιο και συνάμα υπόσχεση. Ο Ροναλντίνιο έπαιζε με ένα σταθερό χαμόγελο.

Μια χαρμολύπη.

Έτσι κρατούσε τον πατέρα του κοντά.

Κάθε ντρίμπλα, κάθε πανηγυρισμός, κάθε ξέσπασμα χαράς στο γήπεδο ήταν μια επικοινωνία προς τα πάνω: «κοίτα με, τα κατάφερα». Χρόνια μετά, όταν κατέκτησε το Μουντιάλ, τη Χρυσή Μπάλα και μάγεψε τον κόσμο, έλεγε πως έπαιζε όπως θα ήθελε να τον βλέπει ο πατέρας του. Πηγή: Εργοστάσιο ποδοσφαίρου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους