Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για έναν και μόνο λόγο είναι τυχερός όποιος έχει κηδέψει, έχει κλάψει, έχει πενθήσει τη μητέρα του: που η ζωή δεν του κλήρωσε να συμβεί το ανάποδο· να το κάνει εκείνη για το παιδί της.

Κηδείες καλλιτεχνών έχουν δει πολλές τα μάτια μας. Του Γιώργου Μαζωνάκη η κηδεία, όμως, ξέφυγε από τα τετριμμένα μιας απλής τελετής με αρκετούς επιτηδευμένα ανέκφραστους celebrities που φορούν γυαλιά ηλίου, με εκατοντάδες τυπικά συλλυπητήρια και με στερεοτυπικές εκφράσεις απώλειας και θρήνου.

Έγινε λαϊκό προσκύνημα.

Άκρως τιμητικό για τον ίδιο, αλλά μακάρι να ζούσε σήμερα, κι ας μη λάμβανε ποτέ όλη αυτήν την πάνδημη αναγνώριση.

Ο λαός δεν έχει το αλάθητο.

Το ένστικτό του, ωστόσο, είναι το πιο ασφαλές και ίσως το πιο δίκαιο.

Και ο λαός πενθεί σήμερα πραγματικά, όχι τόσο για τον καλλιτέχνη Μαζωνάκη, ο οποίος μουσικά τον συντρόφευσε και θα τον συντροφεύει στις μεγάλες καψούρες και στις ακόμα πιο μεγάλες πίκρες του, όσο κυρίως για τον άνθρωπο, τον Γιώργο.

Ίσως επειδή όλοι μας κάπου έχουμε ακούσει, είτε πριν είτε μετά τον θάνατό του, με ποιον τρόπο βοηθούσε συνανθρώπους του, με τον δικό του τρόπο, τον βουβό, τον αφανή, τον μη ερμηνευμένο.

Και δεν το διατυμπάνιζε, αν και δεν είναι απαραίτητα κακό να διαφημίζεις τις αγαθές σου πράξεις· προτρέψεις κιόλας έτσι άλλους να σε μιμηθούν.

Γιατί όμως τόση λαοθάλασσα, γιατί μέχρι και λαϊκή αγρυπνία για τον Γιώργο Μαζωνάκη; Δεν θέλει πολλή σκέψη.

Επειδή ο απλός πολίτης, ο «ανώνυμος», εκείνος δηλαδή που δεν δραστηριοποιείται στον κίβδηλο, υποκριτικό και γεμάτο πάθη και ίντριγκα χώρο της show biz, είδε στο πρόσωπό του κάτι παραπάνω από έναν ευαίσθητο φιλάνθρωπο: ένα παιδί που το ένιωθε και που ήταν δικό του, της παλιάς γειτονιάς, της διπλανής πόρτας.

Ένα παιδί που μπορεί οι συνθήκες και το σύστημα να τον έσπρωχναν ετσιθελικά στο glamorous Κολωνάκι, εκείνος όμως μέσα του προτιμούσε να παραμένει πάντα το λαϊκό παιδί της Νίκαιας.

Μην ξεγελιέστε από τα λουσάτα και ακριβά ρούχα και αξεσουάρ του· ρόλος ήταν. Ο Γιώργος πιθανώς και να ασφυκτιούσε σε αυτά, καθότι αισθανόταν περισσότερο «δικός μας» παρά «δικός τους». Το έδειχνε και η συστολή του βλέμματός του. Μάνα, κουράγιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους