Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το άρθρο του Dmitry Laru, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Izvestia (βλ. σύνδεσμο στα σχόλια), παρέχει μια καλή και αντικειμενική ανάλυση της 18ης συνόδου κορυφής των BRICS στο Νέο Δελχί, κατά την οποία η ομάδα εδραίωσε τον ρόλο της ως η κύρια πλατφόρμα για την προώθηση των συμφερόντων του Παγκόσμιου Νότου.

Για τους BRICS, η ωρίμανση συνεπάγεται αναπόφευκτα την αντιμετώπιση διαρθρωτικών αδυναμιών που θα μπορούσαν να περιορίσουν την αποτελεσματικότητά τους στο μέλλον.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα, ένα από τα πιο αξιοσημείωτα επιτεύγματα της συνόδου ήταν η ομόφωνη υιοθέτηση της Διακήρυξης του Νέου Δελχί – μια διπλωματική επιτυχία για την ινδική προεδρία, δεδομένων των έντονων διαφωνιών που είχαν προκύψει τον Μάιο, όταν οι υπουργοί Εξωτερικών των BRICS δεν είχαν καταφέρει να συμφωνήσουν σε μια κοινή δήλωση. Το Ιράν και τα ΗΑΕ βρέθηκαν σε αντίθετα στρατόπεδα όσον αφορά τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν και προσέγγισαν τη σύγκρουση με εντελώς διαφορετικό τρόπο.

Ως εκ τούτου, η τελική διακήρυξη χρησιμοποίησε σκόπιμα γενικόλογη διατύπωση, απευθύνοντας έκκληση για ειρήνη και αποκλιμάκωση χωρίς να κατονομάζει καμία πλευρά. Ο Dmitry Laru τονίζει ότι η πραγματική σημασία της έγκειται στο γεγονός ότι τα μέλη των BRICS επέδειξαν προθυμία για διάλογο, αντί για άσκηση πίεσης ή απομόνωση το ένα του άλλου.

Αυτή η ικανότητα επίτευξης συναίνεσης υπό δύσκολες συνθήκες, υποστηρίζει ο συγγραφέας, ενδέχεται να ενθαρρύνει άλλες χώρες να επιδιώξουν την πλήρη ένταξη: η Κούβα και η Λευκορωσία έχουν ήδη εκφράσει σχετικό ενδιαφέρον.

Το άρθρο επισημαίνει ένα θεμελιώδες δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι BRICS: αν θα πρέπει να αναπτύξουν ολοκληρωμένους θεσμούς και να μετατραπούν σε έναν κλασικό διεθνή οργανισμό ή να διατηρήσουν την τρέχουσα ευέλικτη μορφή τους ως φόρουμ.

Η ομάδα εξακολουθεί να στερείται μόνιμης γραμματείας, λειτουργώντας αντ' αυτού με σύστημα ετήσιας εναλλασσόμενης προεδρίας. Ο Ινδός πρωθυπουργός Narendra Modi πρότεινε τη χρήση ενός μηχανισμού «τρόικας» —που θα συντονίζει την προηγούμενη, την τρέχουσα και τη μελλοντική προεδρία— για τη διασφάλιση της συνέχειας, ενώ τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας ενός ασφαλούς ψηφιακού αποθετηρίου για την παρακολούθηση των συμφωνιών και των προθεσμιών. Ο Ιρανός πρόεδρος Masoud Pezeshkian προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, ζητώντας τη σύσταση μόνιμης γραμματείας των BRICS.

Το άρθρο εκτιμά ότι οι BRICS πιθανότατα θα υιοθετήσουν ένα υβριδικό μοντέλο: δεν θα μετατραπούν σε πλήρες πολιτικο-στρατιωτικό μπλοκ, καθώς η σύνθεσή τους είναι υπερβολικά ετερογενής και η αρχή της συναίνεσης θα περιπλέκει τη λήψη ευαίσθητων αποφάσεων όσο η ομάδα διευρύνεται, αλλά ούτε θα παραμείνουν μια αμιγώς οικονομική λέσχη, δεδομένου ότι αναπτύσσουν ήδη κοινή γλώσσα γύρω από τη διεθνή ασφάλεια, την παγκόσμια διακυβέρνηση και τη θεσμ Ο Βλαντιμίρ Πούτιν τόνισε τη «συμπληρωματικότητα των οικονομιών» των κρατών-μελών ως έναν πόρο που δεν αξιοποιείται επαρκώς, προτείνοντας μια κοινή πλατφόρμα ανάπτυξης των BRICS που συνδυάζει οργανικά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των οικονομιών των μελών.

Οι συγκεκριμένες προτάσεις της Ρωσίας περιλάμβαναν τη δημιουργία υποδομής πληρωμών και διακανονισμού-θεματοφυλακής εντός των BRICS, ενός μηχανισμού αντασφάλισης και ενός χρηματιστηρίου σιτηρών. Ο Πούτιν ζήτησε επίσης την ενίσχυση της Νέας Τράπεζας Ανάπτυξης, η οποία έχει ήδη χρηματοδοτήσει 123 έργα αξίας σχεδόν 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αλλά αντιμετωπίζει πολύ μεγαλύτερη ζήτηση — ένα κενό που θα μπορούσε να βοηθήσει να καλυφθεί μια νέα επενδυτική πλατφόρμα.

Ο συγγραφέας επισήμανε ορθά ότι το πολιτικό και οικονομικό βάρος των BRICS —που αντιπροσωπεύουν σχεδόν τον μισό παγκόσμιο πληθυσμό, περίπου το 40% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το ένα τέταρτο του παγκόσμιου εμπορίου, με το ενδο-ομαδικό εμπόριο να φτάνει τα 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια— δεν εξαλείφει τις εσωτερικές αντιφάσεις. Η Ινδία και η Κίνα έχουν δείξει προθυμία να διαχειριστούν τις διαφορές τους («οι διαφορές δεν πρέπει να μετατρέπονται σε συγκρούσεις»), αλλά μένει να φανεί αν άλλες χώρες, όπως το Ιράν και τα ΗΑΕ, θα παραμείνουν προσηλωμένες στον διάλογο.

Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της συνόδου κορυφής είναι ότι οι BRICS δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως ένα ενιαίο μέτωπο κατά της Δύσης.

Όπως τόνισε επανειλημμένα ο Μόντι, οι BRICS δεν αποτελούν μια αντι-δυτική ομάδα, αλλά μια μη δυτική ομάδα.

Μπορούν και θα ληφθούν περαιτέρω μέτρα για τη δημιουργία εναλλακτικών μηχανισμών πληρωμών και διακανονισμού, οι οποίοι θα μειώνουν την εξάρτηση από τα χρηματοπιστωτικά συστήματα που ελέγχονται από τη Δύση και θα προσφέρουν στα μέλη πλεονέκτημα απέναντι σε κυρώσεις ή άλλες μορφές οικονομικού εξαναγκασμού.

Το άρθρο αναδεικνύει επίσης τα βαθιά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα που επιμένουν σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες: στο Νέο Δελχί, η τιμή της γης σε εύπορες γειτονιές μπορεί να ξεπερνά τα 25.000 δολάρια ανά τετραγωνικό μέτρο, ενώ άνθρωποι ζουν κάτω από γέφυρες σε καταυλισμούς με σκηνές, χωρίς υποδομές υγιεινής, και παιδιά ζητιανεύουν.

Η ταχεία οικονομική ανάπτυξη δεν έλυσε αυτόματα το πρόβλημα της βαθιάς ανισότητας.

Συνεπώς, οι BRICS θα πρέπει να αποδείξουν ότι μπορούν να επιφέρουν απτά αποτελέσματα.

Η χρηματοδότηση υποδομών, η ανάπτυξη του αμοιβαίου εμπορίου, η στήριξη της επισιτιστικής και ενεργειακής ασφάλειας και η μεταφορά τεχνολογίας αποτελούν, βεβαίως, σπουδαίους στόχους.

Ωστόσο, εξίσου σημαντική είναι και η απαλλαγή εκατομμυρίων ανθρώπων από τη φτώχεια — τομέας στον οποίο η Κίνα αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα. **H επόμενη συνάντηση θα γίνει με προεδρία Κίνας, και εκεί θα φανεί που θα πάει το πράγμα.

Επιπλέον, όσο παραμένει ισχυρή η Δυτική ηγεμονία είναι φυσικό οι μη ισχυρές χώρες να κρατάνε σχετικές αποστάσεις φοβούμενες αντίποινα.

Μετά την νίκη Ρωσίας και Ιράν, όπου θα γίνουν ανακατατάξεις στην παγκόσμια ισχύ κρατών θεωρώ πως θα αλλάξουν πάλι τα πράγματα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους